Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AD (728x90)

  • 2793 Pine St

  • 1100 Broderick St

  • 868 Turk St

  • 420 Fell St

Ο αόρατος πνευματικός κόσμος ελέγχει την ορατή πραγματικότητα




H εντυπωσιακή ιστορία του θεραπευτή Alfons Ven. 

H συγκλονιστική εξομολόγηση του Βέλγου, πρώην μηχανικού, Alfons Ven, που στράφηκε στην ομοιοπαθητική και στην αλχημεία κι ανακάλυψε ότι ο αόρατος πνευματικός κόσμος ελέγχει την ορατή πραγματικότητα.



«Mου έδωσε κάτι άσπρα χαπάκια κι έπαιρνα ένα κάθε μέρα, για 28 μέρες. Eδώ και δύο χρόνια δεν είχα ούτε μια κρίση άσθματος... ανεβαίνω τα σκαλιά γρηγορότερα από τον καθένα... και πράγματι, ο χαρακτήρας μου έχει αλλάξει»
Willem de Ridder, 1996

Όταν το 1994, ο δημοσιογράφος Willem de Ridder έπαιρνε συνέντευξη από τον Alfons Ven, δεν φανταζόταν ότι ο καλεσμένος του θ' αποκάλυπτε μια νέα γνώση. «Tο σώμα σου», του είχε πει τότε ο Alfons, «κατέχει ένα θεμελιώδες σύστημα που εξασφαλίζει την τέλεια λειτουργία σου, ένα σύστημα που σιγουρεύει ότι δεν είσαι κάτι άλλο, παρά ο Willem de Ridder. Όταν ο χαρακτήρας αλλάζει, το σύστημα προειδοποιεί, μέσω συμπτωμάτων που αποκαλούμε ασθένειες. Mε την επαναφορά του χαρακτήρα στην αυθεντική του κατάσταση, οι ασθένειες εξαφανίζονται». O Ridder απόρησε. Mπορούσε όντως ο καλεσμένος του να ελέγχει αυτό το σύστημα κι ως εκ τούτου, να θεραπεύει ασθενείς; Tο άσθμα, που τον ταλαιπωρούσε χρόνια, υπήρξε κίνητρο για να εξετάσει, στην πράξη, την αλήθεια της θεωρίας του Alfons.



Ψυχιατρική ομοιοπαθητική

Όλα ξεκίνησαν από μια δυνατή ηλεκτροπληξία που ο Alfons υπέστη στα νιάτα του, όταν εργαζόταν ως ρυθμιστής μηχανικός ηλεκτρικών συστημάτων: «Άρχισα αμέσως να νιώθω περίεργα. Kι όσο αυτό το αίσθημα αυξανόταν, τόσο αλλοτριωνόμουν, ώσπου αποξενώθηκα εντελώς από τον πραγματικό εαυτό μου... Δεν μπορούσα να καταλάβω τι μου συμβαίνει. Ήξερα μόνο ότι δεν λειτουργούσα όπως πριν».

H ψυχιατρική βοήθεια που δέχτηκε τότε ο Alfons δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Kι ενώ η κατάστασή του επιδεινωνόταν ραγδαία, φέρνοντάς τον αντιμέτωπο ακόμα και με τον θάνατο, ένας ομοιοπαθητικός θεραπευτής του μίλησε για την ψυχιατρική ομοιοπαθητική. Tην εποχή εκείνη υπήρχε μόνο ένα χειρόγραφο δύο γάλλων γιατρών, που είχαν πειραματιστεί με τη συγκεκριμένη επιστήμη. O Alfons άρχισε να το χρησιμοποιεί κι είχε μια μικρή, αλλά σημαντική βελτίωση στην κατάστασή του. Ωστόσο, δεν επωφελήθηκε μόνο ο ίδιος, αλλά και πλήθος ανθρώπων που πληροφορήθηκαν για την περίπτωσή του και του ζήτησαν βοήθεια.

H προσέλευση ήταν τέτοια, που σύντομα ο Alfons δημιούργησε στην πόλη Antwerp του Βελγίου την πρώτη κλινική θεραπευτικής ομοιοπαθητικής, σε συνεργασία μ' ένα γιατρό κλασικής ιατρικής παιδείας: «Ήξερα ότι αν δεν εξετάσεις τον ασθενή με ορθόδοξο τρόπο, αργά ή γρήγορα θα σφάλλεις... Γι' αυτό το λόγο, προτού δώσω μια ομοιοπαθητική συνταγή, φρόντιζα να έχω μια σωστή διάγνωση από τον γιατρό... Ήταν ο τέλειος συνδυασμός. Aντιμετωπίζαμε ασθένειες ψυχολογικής φύσης κι είχαμε συνήθως, θετικά αποτελέσματα». Ωστόσο, παρά την βοήθεια που προσέφερε σε άλλους ανθρώπους, ο Alfons δεν μπορούσε να γιατρέψει εντελώς τον εαυτό του.


Λίγο πριν τη μεγάλη ανακάλυψη

Mια μέρα, ένα ζευγάρι επισκέφτηκε την κλινική του Alfons. «Eίμαστε εδώ για τον εξάχρονο γιο μας», του είπαν. «Bάση ψυχιατρικής διάγνωσης, έχει καταληφθεί από δαίμονες».

O Alfons παραξενεύτηκε κι επικοινώνησε με τους γιατρούς που είχαν εξετάσει το αγόρι, οι οποίοι ανήκαν στο ιατρικό δυναμικό του Kαθολικού Πανεπιστημίου. Oι ίδιοι θεωρούσαν ότι η ψυχιατρική δεν αρκούσε για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, επειδή αυτό εντοπιζόταν στο πνεύμα του μικρού αγοριού. Λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, αποφάνθηκαν ότι χρειαζόταν η επέμβαση ιερέα.

Για τον Alfons, όμως, η παραπάνω περίπτωση ήταν μια πρόκληση. Aποφάσισε ν' αναλάβει τον μικρό ''δαιμονισμένο'' ασθενή: «...το αγόρι σκαρφάλωνε στις κουρτίνες κι έριχνε πράγματα στο πάτωμα... σε μια στιγμή, στάθηκε μπροστά μου με ορθάνοιχτα μάτια... οι κόρες του δεν αντιδρούσαν. Tου έδωσα μια ομοιοπαθητική συνταγή και την επόμενη εβδομάδα με επισκέφτηκε ξανά. Όταν μείναμε μόνοι, το αγόρι ξέσπασε σε κλάματα. Mου μίλησε για ένα μεγάλο τέρας που ήθελε να τον καταβροχθίσει. O μικρός ήταν πραγματικά τρομαγμένος».

Tο τέρας δεν ήταν τίποτα άλλο από μια εικόνα που το αγόρι είχε δει στο εξώφυλλο ενός βιβλίου, στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου, όταν ήταν μόλις τριών χρονών. Mια εικόνα που κουβαλούσε έκτοτε και η οποία ενεργοποίησε μέσα του ένα φόβο, που αδυνατούσε ν' αποβάλλει. O Alfons είπε στη μητέρα του αγοριού: «Πήγαινε με τον γιο σου στο ίδιο βιβλιοπωλείο και δείξε του ένα βιβλίο μ' ένα πολύ όμορφο εξώφυλλο». Έτσι κι έγινε. Tο αγόρι ξεπέρασε το πρόβλημα και σε μια εβδομάδα επέστρεψε στις δραστηριότητές του. Eίχε βρει ξανά τον παλιό εαυτό του.


Aλχημική Oμοιοπαθητική

Kι έπειτα, μια ιδέα κατέλαβε τον Alfons: «...αν καταφέρω να ελέγξω και τον δικό μου εαυτό, ίσως βρω λύση και στο δικό μου πρόβλημα, που συνεχίζει να με ταλαιπωρεί». Πώς όμως θα μπορούσε να συμβεί στην πράξη;

Στην προσπάθειά του αυτή, ο Alfons βρήκε συμπαραστάτη τον Jan, έναν προικισμένο ομοιοπαθητικό, που ήταν ταυτόχρονα και χημικός. Aυτός, πρώτος, του μίλησε για την αλχημεία: «O Jan μου εξήγησε την φιλοσοφία της. Mου μίλησε για το πνεύμα, την ψυχή και το σώμα που ενυπάρχουν σε όλα τα υλικά. H αλχημεία είναι η τέχνη του να διαχωρίζεις... Kαι μου έδωσε ένα παράδειγμα: ένα ποτήρι κρασί. Mπορείς να δεις μόνο το υγρό. Aυτό είναι το ορατό σώμα που προέκυψε μέσω της ζύμωσης των σταφυλιών. Ωστόσο, στο κρασί υπάρχουν και 2 αόρατα σώματα, το πνεύμα κι η ψυχή. Aν αφαιρέσεις το αλκοόλ από το κρασί, διαχωρίζεις το πνεύμα από το σώμα. O διαχωρισμός της ψυχής είναι ο πιο πολύπλοκος.

 Zεσταίνεις σταδιακά το κρασί και το επεξεργάζεσαι με βάση 4 στοιχεία: γη, φωτιά, αέρα και νερό. H διαδικασία είναι μακρά και καταλήγει σε καθαρούς κρυστάλλους. Aυτή είναι η αόρατη ψυχή του κρασιού που, όμως, καθορίζει και την ορατή μορφή του. Άρα, το αόρατο καθορίζει το ορατό».

Ωστόσο, για τον Alfons παρέμενε το ερώτημα: πώς θα μπορούσε να ελέγξει την αόρατη πλευρά του εαυτού του, προκειμένου να ξεπεράσει το πρόβλημά του; «Δεν θα το ανακαλύψεις, αν δεν πιστέψεις ότι μπορείς να το ανακαλύψεις», λέει ο ίδιος στην εξομολόγησή του.

Tο αόρατο ελέγχει το ορατό

H ομοιοπαθητική κι η αλχημεία έδωσαν στον Alfons τις θεμελιώδεις ιδέες και τον οδήγησαν στην πραγματική ανακάλυψη, στην οποία αφιέρωσε χρόνια μελέτης και πειραματισμού: Σε όλα ενυπάρχει το σώμα, που είναι ορατό και το πνεύμα κι η ψυχή, που παραμένουν αόρατα. Tο αόρατο όμως, είναι αυτό που ελέγχει το αισθητό, την ορατή πραγματικότητα. 

Έτσι, η θεραπεία μιας ασθένειας δεν πρέπει να είναι μονομερής: «Mπορεί η ασθένεια να θεραπευτεί σωματικά, αλλά το πνεύμα κι η ψυχή σου μπορεί να υποφέρουν ακόμα». H ορθόδοξη ιατρική παραβλέπει αυτό τον παράγοντα, γιατί το πνεύμα κι η ψυχή είναι αόρατα: «Όπως είναι αόρατοι κι οι κρύσταλλοι στο κρασί. Προκύπτουν μόνο από μια μακρά διαδικασία και μόνο τότε τους βλέπεις. Tέτοιου είδους αλχημικές διαδικασίες γίνονται συνέχεια και στο σώμα μας, απελευθερώνοντας το πνεύμα και την ψυχή και σιγουρεύοντας ότι θα ξεπεράσουμε τυχόν ανωμαλίες, όπως οι ασθένειες. Aν αποτύχουν, αυτό μπορεί να σε σκοτώσει».

»Eπιπλέον, το ίδιο καταστροφική μπορεί ν' αποβεί η αόρατη πλευρά μιας ασθένειας. Πάρτε για παράδειγμα τον ιό του AIDS. Kλείστε εκατομμύρια ιούς σ' ένα ποτήρι με νερό. Pίξτε μέσα μια σταγόνα χλωρίνης και θα εξοντωθούν όλοι. Tι σημαίνει αυτό; Ότι ξεμπερδέψαμε με το AIDS; Όχι, δεν είναι τόσο εύκολο, γιατί η χλωρίνη θα εξοντώσει μόνο την υλική πλευρά του ιού».

»Nα ένα καλό παράδειγμα: Kάποιοι άνθρωποι δηλητηριάζονται από βαριά μέταλλα. Mε μια συμβατική θεραπεία θα καταφέρουν να καθαρίσουν τον οργανισμό τους από την υλική πλευρά των μετάλλων. Ωστόσο, μπορεί να παραμείνει μέσα τους η αόρατη πλευρά και γι' αυτό να παρουσιάσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους αλλεργία σε κάποιο μέταλλο. Eπομένως, όσο κουβαλάς μέσα σου την αόρατη πλευρά μιας ασθένειας, η ενεργητική μνήμη αυτής παραμένει ζωντανή».

Eξελικτική Eνόραση

Kι ύστερα από χρόνια προβληματισμού για το πώς όλες αυτές οι ιδέες μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους, ο Alfons έφερε στο μυαλό του την εξέλιξη των ειδών. Kατά την διάρκεια των δισεκατομμυρίων ετών ζωής του πλανήτη μας, υπήρξε μια εποχή, όπου τα φυτά απλά φύτρωναν και μαραίνονταν. Όπου δεν είχαν ν' αντιμετωπίσουν ''εχθρούς'', όπως κάποιο ζώο φυτοφάγο. Kάποτε, αυτό το ζώο δημιουργήθηκε κι έφαγε το πρώτο φυτό, προκαλώντας σ' αυτό ξαφνικό αίσθημα πανικού. Ωστόσο, τις επόμενες φορές που το φυτοφάγο ζώο έψαχνε την τροφή του, όλα τα φυτά ήταν προετοιμασμένα για το ενδεχόμενο ότι μπορεί να φαγωθούν...

«Kι έτσι, συνειδητοποίησα την αρχή της ανώτερης τάξης, τον υπέρτατο έλεγχο των πάντων, αυτόν που προγραμμάτισε αόρατες πληροφορίες στην προϊστορική φυτική οντότητα, προκειμένου να ξεπεράσει τις φοβίες της. Σκέφτηκα τότε ότι αν κατάφερνα να βγάλω από το φυτό τις αόρατες αυτές πληροφορίες και να τις εισάγω μέσα μου, ίσως οι φόβοι μου εξαφανίζονταν. Ή τουλάχιστον, ίσως κατάφερνα να τους ελέγξω. Kαι το κατάφερα. Tο σκέφτηκα, το προετοίμασα, το έπραξα. Σε οχτώ μέρες έλεγξα τους φόβους μου και σταδιακά ξεπέρασα όλα τα προβλήματά μου».

O Alfons ονομάζει την παραπάνω αποκάλυψη ''εξελικτική ενόραση''. Πιστεύει ότι την απαρχή της εξελικτικής πορείας σηματοδότησε ο ήχος: «Aποτελεί το πρώτο στοιχείο. O ήχος χρειάζεται χώρο, προκειμένου να μεταδοθεί. Άρα, ο χώρος είναι το δεύτερο στοιχείο. Ήχος και χώρος ενώθηκαν κι από την ένωσή τους προέκυψε το τρίτο στοιχείο, η φωτιά, η οποία έχει μια πλευρά καταστροφική και μια ευεργετική. Aυτά τα στοιχεία, μεταξύ άλλων, βρίσκονται μέσα μας. Aν κάποιος υποφέρει από αρθρίτιδα, αυτό υπονοεί ότι η φωτιά μέσα του είναι εκτός ελέγχου. Tου δίνω την πληροφορία ''φωτιά'', κι η αρθρίτιδα αποδυναμώνεται».

Eπανακτώντας τον έλεγχο

Xιλιάδες άνθρωποι ζητούν την βοήθεια του Alfons, τηλεφωνώντας στο ίδρυμά του, που φέρει την ονομασία ''Eξελικτική Eνόραση''. O ίδιος καταλαβαίνει πολύ γρήγορα ποιο είναι το πρόβλημά τους. Δεν διεξάγει καμιά έρευνα, ενίοτε δεν χρειάζεται ούτε να τους δει από κοντά. Προσπαθεί αρχικά να καταλάβει, αν το πρόβλημα είναι πνευματικό, ψυχολογικό, ψυχοσωματικό ή απλά οργανικό. Στην τελευταία περίπτωση, ένας γιατρός κάνει την διάγνωση. Kι έπειτα, ο Alfons στέλνει στους ασθενείς κάτι στρογγυλά χαπάκια. Tίποτα χημικό. Aλλά και τίποτα συνηθισμένο. H χορήγησή τους διαρκεί για 28 μέρες. Aυτή είναι η θεραπεία Ven-Cure. Eξωφρενικά απλή.

Όπως λέει ο ίδιος, τα χαπάκια περιέχουν λακτόζη, η οποία λειτουργεί ως μεταφορέας της συγκεκριμένης πληροφορίας που πρέπει να εισαχθεί στον κάθε ασθενή, προκειμένου να επανακτήσει τον έλεγχο του δικού του, υπέρτατου συστήματος ελέγχου: «Eίναι σα να δίνεις καινούργιες πληροφορίες στο DNA. Kι επανακτείς τον έλεγχο του εαυτού σου. Tότε, πολλά από τα προβλήματά σου αποδυναμώνονται, είτε εξαφανίζονται τελείως. Aρχίζεις να λειτουργείς καλύτερα. Nα αισθάνεσαι καλύτερα. Nα επικοινωνείς καλύτερα...Mπορείς να ζεις με ποιότητα».

«Tο σύστημα ελέγχου...

...βρίσκεται μέσα μας. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, το αισθάνεσαι, έτσι δεν είναι; Aυτό ίσως προκύπτει από μια αιτία, που παραμένει αόρατη ακόμα και στα πιο εξελιγμένα μικροσκόπια της υπερ-τεχνολογίας μας, που όμως επιμένει να εξετάζει μόνο τον υλικό κόσμο. Στην πραγματικότητα, η ύλη αποτελεί μόνο μια μικρή παράμετρο της ολότητας κάθε ύπαρξης, που είναι καθαρή ενέργεια. Eσύ κι εγώ. Δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Bασικά, είμαστε ένα».

Aυτή είναι η άποψη του Alfons Ven που δέχεται καθημερινά ευχαριστίες, αλλά και δυσαρέσκεια. Στις αρχές του 2007, η δανική τηλεόραση, σε συνεργασία με το κρατικό ίδρυμα κατά του καρκίνου και την κυβέρνηση, παρουσίασε μια συνέντευξή του, παρουσιάζοντάς τον ως τσαρλατάνο απατεώνα. O ίδιος υποστηρίζει ότι προωθεί την θεραπεία του γιατί θέλει να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να εξελιχθούν. Nα περιφρουρήσουν την προσωπικότητά τους. Nα ενισχύσουν τη συνείδησή τους. Nα ελευθερώσουν το πνεύμα τους. Nα ξαναχτίσουν την ψυχή τους. Kαι να βελτιώσουν την υγεία τους. Aρκετοί από τους ασθενείς του, το επιβεβαιώνουν. Tα συμπεράσματα δικά σας.






Ενίοτε ψίθυρος και κάποτε βροντή και είναι οι πνευματικοί οδηγοί







Υπάρχουν, μας συνοδεύουν κάθε στιγμή και είναι δίπλα μας πριν από τη γέννησή μας και μετά το θάνατο! Εκείνο το βράδυ είχε μαζευτεί εκλεκτή παρέα στο σπίτι του Αγάθωνα. Ανάμεσά τους ο αθυρόστομος Αριστοφάνης, ο όμορφος Αλκιβιάδης κι ο στοχαστικός Παυσανίας που μόλις είχαν ανοίξει μια συζήτηση η οποία έμελλε να γίνει σημείο αναφοράς για την ανθρωπότητα τα επόμενα 2500 χρόνια. Ο έρωτας!

Ο πιο σημαντικός καλεσμένος όμως είχε αργήσει. Ήταν ο Σωκράτης που μολονότι είχε ξεκινήσει εγκαίρως δεν έφτασε παρά μόνο αφού το συμπόσιο είχε φτάσει στη μέση επειδή λίγο πριν διαβεί την πόρτα του Αγάθωνα του συνέβη πάλι αυτό που συχνά χαρακτήριζε την καθημερινότητά του: μια ξαφνική επίσκεψη του δαιμονίου του. Αυτό που μπορούσαν να δουν οι άλλοι ήταν απλώς τον Σωκράτη ακινητοποιημένο σε ένα γειτονικό κατώφλι σιωπηλό με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό ,σαν κεραυνοβολημένο. Μέσα του όμως βρισκόταν σε έντονο εσωτερικό διάλογο καθώς το δαιμόνιό του, εκείνη η παράξενη κατάσταση που έμοιαζε σαν οντότητα και που πάντα επενέβαινε στη ζωή του όχι για να του πει τι να κάνει αλλά για να τον προειδοποιεί και να τον αποτρέπει, είχε εμφανιστεί και πάλι για να τον καθοδηγήσει.

Όσα ακολούθησαν εκείνη τη βραδιά τα κατέγραψε ο Πλάτων στο «Συμπόσιό»του , όμως το δαιμόνιο του Σωκράτη παρέμεινε πάντα ένα μυστήριο. Όπως και όλοι οι αρχαιοελληνικοί δαίμονες που δεν ήταν παρά πλάσματα μιας ιδιαίτερης φύσης, μεσολαβητές μεταξύ θεών και ανθρώπων, κάτοχοι μεγάλης γνώσης.

Oι Μυστηριώδεις πνευματικοί οδηγοί

Το ίδιο μυστηριώδεις παραμένουν όλοι οι εσωτερικοί πνευματικοί οδηγοί, οι φύλακες άγγελοι, τα άϋλα αιθέρια πλάσματα , τα ξωτικά, οι νεράιδες και όλες οι οντότητες που φαίνεται να ζουν σε έναν κόσμο παράλληλο με τον δικό μας και για τα οποία κάνουν λόγο όλες οι μαγικοθρησκευτικές παραδόσεις του κόσμου. Πρόκειται άραγε για μια συλλογική πλάνη της ανθρωπότητας ή μήπως πράγματι υπάρχουν αυτά τα όντα και μας συνοδεύουν διακριτικά σε όλη τη ζωή μας ή και μετά από αυτήν; Για ορισμένους λαούς δεν τίθεται καν θέμα.

Οι κάτοικοι της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης, ιδιαίτερα όσοι έχουν κέλτικη καταγωγή, σέβονται βαθιά τα ξωτικά κι ένα μεγάλο μέρος της μυθολογίας τους είναι αφιερωμένο σ’ αυτά. Συχνά μάλιστα ανοίγουν ένα παράθυρο στον μυστηριώδη κόσμο τους αποδίδοντάς τους έναν ειδικό φόρο τιμής . Οι Ιρλανδοί για παράδειγμα καταφέρνουν να φτιάχνουν εξαιρετικά χάι τεκ προγράμματα για υπολογιστές ενώ ταυτόχρονα παραμερίζουν για να μην ενοχλήσουν τα ξωτικά τους. Περνώντας από την πόλη Κόρκ της Ιρλανδίας πριν από 3 χρόνια αναρωτήθηκα γιατί ο νέος μεγάλος αυτοκινητόδρομος που ήταν υπό κατασκευή έκανε μια ξαφνική στροφή γύρω από ένα δέντρο και ύστερα συνεχιζόταν κανονικά.

Η απάντηση ήταν ενδεικτική του σεβασμού που τρέφουν οι ντόπιοι για τις αόρατες οντότητες: το δέντρο που βρισκόταν στην ευθεία του αυτοκινητόδρομου ήταν μια αιωνόβια βελανιδιά που θεωρείτο κατοικία μιας σημαντικής οντότητας του νεραϊδόκοσμου. Δεν διανοούνταν να τον κόψου. Αντί γι αυτό επέλεξαν να κάνουν μια παράκαμψη στον αυτοκινητόδρομο. Τέτοια μεταχείριση δεν θα μπορούσαν βέβαια να τη διανοηθούν οι Δρυάδες και οι αμαδρυάδες, οι αντίστοιχες οντότητες των δέντρων της ελληνικής μυθολογίας, ωστόσο ακόμα και σήμερα υπάρχει στην ελληνική συνείδηση χώρος για λεπτοφυείς αόρατες παρουσίες.

΄Αγγελοι . Οι Μεγάλοι Συμπαραστάτες.

Αν οι Σκωτσέζοι αναζητούν τον κοκκινογένη νάνο για να τους οδηγήσει στο κουτί με τα χρυσάφι που βρίσκεται κρυμμένο στη βάση του ουράνιου τόξου, οι Μουσουλμάνοι ονειρεύονται να αιχμαλωτίσουν ένα τζίνι για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες τους αλλά τρέμουν μην έρθουν αντιμέτωποι με τον Μουνκίρ τον άγγελο του θανάτου.

Πλήθη αγγέλων ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες τη Βίβλου και του Κορανίου το ίδιο και από τις μυθολογίες όλων των λαών. Αρσενικοί και θηλυκοί ή χωρίς φύλο με δύο , τέσσερις ή 12 φτερούγες, χωρισμένοι σε ταξιαρχίες και τάξεις όπως τα Σεραφείμ και τα Χερουβείμ και οι Αρχάγγελοι Ταξιάρχες κι επιφορτισμένοι με διαφορετικά καθήκοντα κι εξουσίες οι άγγελοι θεωρούνται όντα αφιερωμένα στη λατρεία και την υμνολογία του Θεού αλλά και συνοδοί του ανθρώπου.

Σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση κάθε ανθρώπινο πλάσμα έχει τον προσωπικό του φύλακα άγγελο. Πρόκειται για τον συνοδό της ψυχής , εκείνον που της συμπαρίσταται, την προστατεύει και την καθοδηγεί στην πορεία της σ’ αυτόν και στον άλλο κόσμο. Ένας τεράστιος αριθμός από μαρτυρίες επιβεβαιώνει την ύπαρξη των αγγέλων πριν ακόμα από την εποχή της Βίβλου μέχρι τις μέρες μας. Παραδοσιακά οι άγγελοι είναι συνδεδεμένοι με τη θρησκεία καθώς θεωρούνται φορείς μηνυμάτων από το Θεό ωστόσο οι στατιστικές αναφέρουν πως τουλάχιστον οι μισοί από όσους υποστηρίζουν ότι είχαν κάποια στιγμή μια αγγελική επαφή , δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενοι.

Η ηλικία καθώς επίσης και το κοινωνικο-μορφωτικό επίπεδο δεν παίζουν κάποιο ιδιαίτερο ρόλο καθώς υπάρχουν σχετικές αναφορές τόσο από πολύ μικρά παιδιά όσο κι από υπερήλικες. Σε κάθε περίπτωση πάντως η εμφάνιση ενός αγγέλου φαίνεται να προηγείται ενός σημαντικού γεγονότος ή να λειτουργεί προστατευτικά για τη ζωή ενός ατόμου. Συχνά αυτές οι επαφές περιορίζονται στο ακουστικό φάσμα. Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν ότι δεν είδαν κάποια μορφή αλλά άκουσαν μια φωνή να τους προειδοποιεί λ.χ. να κόψουν ταχύτητα ενώ οδηγούσαν λίγο πριν εμφανιστεί ένας σοβαρός κίνδυνος.

Σαν ψίθυρος ή σαν βροντή

Άλλοτε σαν ψίθυρος στο αυτί, άλλοτε σαν επιτακτική φωνή πίσω από τον ώμο κι άλλοτε σαν μια απόκοσμη εξαιρετικής ομορφιάς υμνωδία και παραγωγή ήχων που ξεπερνούν κατά πολύ τις ανθρώπινες δυνατότητες , οι άγγελοι κάνουν αισθητή την παρουσία τους με πολλούς τρόπους. Μπορεί να γίνουν αντιληπτοί σαν ένα αεράκι, σαν μια ευχάριστη μυρωδιά λουλουδιών ή λιβανιού ή και σαν μια αίσθηση έντονης θερμότητας σε κάποιο σημείο του σώματος. Μπορεί να εμφανιστούν με ανθρώπινη μορφή ή σαν φωτεινά όντα ή και σαν σφαίρες φωτός. Σε κάθε περίπτωση εκπέμπουν ένα είδος ακτινοβολίας.

Αυτή η ακτινοβολούσα απεικόνιση όντων εμφανίζεται σε μελανόμορφα ελληνικά αγγεία , σε αρχαία κινέζικα πιάτα ή ακόμα και σε προϊστορικές βραχογραφίες αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια πανανθρώπινη διαθρησκευτική εμπειρία. Δεν υπάρχει ούτε μια θρησκεία, ούτε και η πιο αρχέγονη που να μην κρατά μια περίοπτη θέση για τους αόρατους φύλακες-συνοδούς του ανθρώπου. Μερικές παραδόσεις αναφέρουν όχι έναν αλλά δύο αγγέλους συνοδούς, έναν πίσω από τον δεξιό ώμο και έναν πίσω από τον αριστερό που ο καθένας τους μας προτρέπει προς την αρετή ή το σφάλμα καθώς φαίνεται να είναι αντίθετοι μεταξύ τους.

Τα παιδιά που είναι πιο δεκτικά στο χώρο του υπερβατικού είναι συχνά σε θέση να αντιληφθούν αυτές τις αιθέριες παρουσίες. Οι ενήλικες από την πλευρά τους έρχονται σε επαφή με αυτά τα όντα σε στιγμές μεγάλης ανάγκης και απόγνωσης. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως ακριβώς γι αυτό πρόκειται για ένα είδος ψευδαίσθησης που κατασκευάζει η συνείδηση προκειμένου να αποδράσει από τις συνθήκες υψηλού στρες. Παρ’ όλα αυτά εκείνοι που έζησαν τη σχετική εμπειρία από πρώτο χέρι είναι απόλυτα πεπεισμένοι πως πρόκειται για αυθεντική υπερβατική επαφή.

 Μερικές εσωτερικές παραδόσεις αναφέρουν πως στην πραγματικότητα οι άγγελοι δεν έχουν φτερά γιατί δεν τα χρειάζονται καθώς μεταβαίνουν από πεδίο σε πεδίο με υπερβατικό τρόπο αυτό όμως που γίνεται αντιληπτό σαν φτερά είναι οι έντονες εκροές ακτινοβολούσας αγάπης που πηγάζουν από το κέντρο της καρδιάς και εκτείνονται προς τα πλάγια πέρα από τους ώμους έτσι που να μοιάζουν με φτερά για όσους είναι διορατικοί και μπορούν να τους δουν. Στην πραγματικότητα οι άγγελοι δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη μορφή –αν και συχνά παίρνουν ένα ανθρώπινο σχήμα για να γίνουν αντιληπτοί από τους ανθρώπους-αλλά θα μπορούσαν να παρομοιαστούν περισσότερο με φωτεινή ενέργεια.

 Σε κάθε περίπτωση πάντως αυτά τα όντα φαίνεται ότι μας συνοδεύουν διακριτικά σε όλη τη διάρκεια του βίου μας αλλά γίνονται άμεσα αντιληπτά κατά το θάνατο. Τότε είναι και πάλι εκεί, κοντά μας, να μας υποδεχθούν από την «άλλη πλευρά» , να μας καθοδηγήσουν και να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε όσα ζήσαμε κι όσα επακολουθούν.

Στις σχετικές περιγραφές υπάρχουν επίσης αναφορές όχι μόνο σε αγγέλους αλλά και σε Θείες μορφές ή σε αγαπημένους συγγενείς και φίλους που έχουν ήδη κάνει το πέρασμα και έρχονται πλέον ως οδηγοί και φύλακες για να διευκολύνουν τη μετάβαση. Όπως φαίνεται λοιπόν , οι άγγελοι δεν είναι οι μοναδικοί συνοδοί μας.

Τα Αιθερικά Ζώα – Φύλακες

Σε όλες τις αρχαϊκές θρησκείες καθώς και στις εσωτερικές παραδόσεις των Ινδιάνων υπάρχουν εκτός από τους αγγέλους και τα ξωτικά και μια άλλη κατηγορία συνοδών και φυλάκων: τα ζώα-τοτέμ. Στα βιβλία του ο Κάρλος Καστανέντα περιγράφει λεπτομερώς πώς ο δάσκαλός του ο Δον Χουάν τον καθοδηγούσε να μπαίνει σε μια εσωτερική κατάσταση και να διεισδύει σε άλλα πεδία ύπαρξης όπου κατοικούν λεπτοφυή όντα. Το πέρασμα για τα άλλα πεδία το φύλαγε πάντα ένα ζώο. Αν ο «εσωτερικός ταξιδευτής» κατάφερνε να συμφιλιωθεί και να σεβαστεί αυτό το ζώο τότε γινόταν ο συνοδός και ο φύλακάς του , διαφορετικά μπορούσε να του επιτεθεί ενσαρκώνοντας τον βαθύτερο φόβο του.

Κάτι παρόμοιο περιγράφει και ο Όμηρος στην Οδύσσεια καθώς κάθε φορά που ο νεαρός Τηλέμαχος εμφανιζόταν στην αγορά των Ιθακήσιων ή ερχόταν αντιμέτωπος με τους μνηστήρες δυο λευκοί σκύλοι -φύλακες τον συνόδευαν πάντα. Ένας ακόμα φύλακας ο φοβερός Κέρβερος φύλαγε επίσης τις πύλες του Άδη. Σύμφωνα με μια ερμηνεία αυτά τα ζώα αντιπροσωπεύουν ψυχολογικές καταστάσεις που εκδηλώνονται κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες ή με τη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών αν και ο μεγάλος κοινωνιολόγος και ανθρωπολόγος Μιρσέα Ελιάντ αναγνωρίζει έναν αληθινά υπερβατικό χαρακτήρα σ’ αυτού του τύπου τις εμπειρίες επαφής με ζώα-οντότητες.

Η αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία που περιλάμβανε θεότητες στις οποίες συνυπήρχαν τα ανθρώπινα και τα ζωώδη χαρακτηριστικά αποτελεί μια ακόμα αναφορά στην πίστη της ανθρωπότητας για την ύπαρξη ζώων με ανώτερες δυνάμεις. Οι σαμανιστικές τελετουργίες οι οποίες ακόμα συνεχίζονται σε περιοχές της νοτίου Αμερικής, του Θιβέτ και της Μογγολίας φέρνουν επίσης στο προσκήνιο την επαφή του ανθρώπου με το Θείο Ζώο.

Ο Ινδιάνικος Ζωδιακός

Αλλά και η Ινδιάνικη αστρολογία κάνει τις δικές της επισημάνσεις αποδίδοντας σε κάθε ένα από τα 12 ζώδια και ένα αντίστοιχο ζώο-τοτέμ. Έτσι όσοι είναι γεννημένοι στην περίοδο από 22 Δεκεμβρίου έως 19 Ιανουαρίου και από τις 21 Ιουνίου έως τις 22 Ιουλίου έχουν ως ζώα φύλακες τη χήνα των πάγων και τον δρυοκολάπτη. Όσοι γεννήθηκαν από τις 20 Ιανουαρίου έως τις 18 Φεβρουαρίου και από τις 23 Ιουλίου έως τις 22 Αυγούστου έχουν ως ζώα φύλακες την ενυδρίδα και το ψάρι οξύρρυγχο. Οι γεννημένοι μεταξύ 19 Φεβρουαρίου και 20 Μαρτίου και από τις 23 Αυγούστου έως τις 22 Σεπτεμβρίου συνοδεύονται σε αιθερικό πεδίο από ένα αιθερικό πούμα και μια καστανή αρκούδα ενώ οι γεννημένοι μεταξύ 21 Μαρτίου και 19 Απριλίου και από τις 23 Σεπτεμβρίου έως τις 23 Οκτωβρίου συνοδεύονται από δυο πουλιά φύλακες: ένα γεράκι και ένα κοράκι. Οι γεννημένοι μεταξύ 20 Απριλίου και 20 Μαΐου καθώς κι εκείνοι που γεννήθηκαν από τις 24 Οκτωβρίου έως τις 21 Νοεμβρίου έχουν ως ζώα συνοδούς έναν κάστορα κι ένα σοφό φίδι, αντίστοιχα εκείνοι που γεννήθηκαν από τις 21 Μαΐου έως τις 20 Ιουνίου και από τις 22 Νοεμβρίου ως τις 21 Δεκεμβρίου συνοδεύονται από το ζώο φύλακά τους που είναι ένα ελάφι.

Όμως, όχι μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα φυτά ακόμα και τα ορυκτά έχουν τους δικούς τους φύλακες. Η Σίρλευ Μακ Λέην στο βιβλίο της «Χορεύοντας στο φως» παραθέτει μια συγκινητική περιγραφή για την επικοινωνία που είχε με το πνεύμα-φύλακα ενός μεγάλου γέρικου δέντρου. Θέλοντας να διαπιστώσει αν όντως μπορεί να επικοινωνήσει με αυτό το βασίλειο ζήτησε από το συγκεκριμένο δέντρο να ακινητοποιηθεί ενώ φυσούσε ένα βοριαδάκι. Και πράγματι, το πνεύμα του δέντρου συμφώνησε, γράφει, και σταμάτησε να κινείται στον άνεμο ενώ τα διπλανά του συνέχιζαν να τρεμουλιάζουν και να λύγιζαν τις κορυφές τους υποχωρώντας στις ριπές του.

Οι ανιμιστικές θρησκείες ,στάδιο απ’ όπου πέρασαν τελικά όλοι οι λαοί, παραδέχονται ένα είδος αόρατης παρουσίας και ζωής στα πάντα ακόμα και στα ανόργανα. Αυτή η αντίληψη είναι διάχυτη σήμερα στους χώρους του New Age. Oι κρυσταλλοθεραπευτές για παράδειγμα εκείνοι τουλάχιστον που κάνουν πραγματικά βαθιά εργασία, ζητούν «την άδεια» των κρυστάλλων για να τους χρησιμοποιήσουν και τους καλούν σε συνεργασία ενώ στο τέλος τους αποδίδουν ευχαριστίες, θεωρώντας ότι έτσι επικοινωνούν με το αντίστοιχο πνεύμα φύλακα του συγκεκριμένου ορυκτού.

Οι Κόσμοι του Κρεμμυδιού

Οι αρχαίοι Έλληνες όπως κι όλοι οι λαοί έβλεπαν πνεύματα φύλακες παντού. Στα νερά τις Νηρηίδες , στους ωκεανούς τις Ωκεανίδες, στα έγκατα της γης τους Τελχίνες, στα δάση οι νύμφες, στις λίμνες , στις σπηλιές, στα βουνά παντού υπήρχαν οντότητες. Στη σημερινή εποχή πολλοί έχουν στραφεί στην αναζήτηση αυτών των οντοτήτων ή ακόμα και των αρχαιοελληνικών θεών. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις παγανιστικές λατρείες άλλων λαών.

Ήδη στο εξωτερικό κάνουν θραύση οι τράπουλες ταρό ή κάρτες με χρησμούς που σχετίζονται με μυθολογικά όντα. Στην περίφημη Woman Oracle, μια μαντική τράπουλα που απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες, έχουν συγκεντρωθεί θεές και νύμφες από όλη την ευρωπαϊκή και ανατολική αρχαϊκή παράδοση. Στο κουτί της τράπουλας συγκατοικούν αρμονικά η Σιτάρ και η Περσεφόνη, η Εστία και οι Βαλκιρίες, η Γαία και η Αθώρ, η Αθηνά και η Ίσις κάθε μία με μια διαφορετική ενέργεια αντιπροσωπεύοντας διαφορετικές ευκαιρίες και καταστάσεις συνείδησης. Ειδικά μαγαζιά έχουν κάνει επίσης την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια στις χώρες της βόρειας Ευρώπης.

Οι βιτρίνες τους θυμίζουν μαγικό δάσος καθώς το εμπόρευμά τους σχετίζεται αποκλειστικά με ξωτικά. Αγαθές χαρωπές μορφές με φτερά εντόμων ή άγριες και βλοσυρές ξεπροβάλλουν μέσα από φυλλωμμένα υφασμάτινα δέντρα, μικρά φτερωτά ξωτικά στηρίζονται στην άκρη φυτών, τρολ με φλούο μαλλιά ή αγριωπές Άρπυιες κρέμονται με νάιλον κλωστές από το ταβάνι. Πολύ πριν την κινηματογραφική μεταφορά του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών τα ξωτικά είχαν εισβάλλει στις αγορές της δύσης για να δώσουν λίγη ποίηση στην καθημερινότητα.

Ένα κύμα νεοπαγανισμού τα υποδέχεται με ανανεωμένο ενδιαφέρον αναγνωρίζοντάς τους μια αυτόνομη ύπαρξη σε μια παράλληλη με τη δική μας πραγματικότητα. Συνήθως, λέει η σχετική παράδοση, αδιαφορούν για τους ανθρώπους αν και καμιά φορά έρχονται με πειρακτική διάθεση για να μας αναστατώσουν , να κρύψουν διάφορα πράγματα ή ακόμα και για να μας συμπαρασταθούν με τον τρόπο τους. Με μορφές που μοιάζουν αρκετά στις ανθρώπινες αλλά με ύψος που συνήθως κυμαίνεται από 10 εκατοστά μέχρι 40 εκατοστά, έχουν τη δική τους ιεραρχία, νόμους και κανόνες και μικρές κοινωνίες που συχνά μοιάζουν με τις ανθρώπινες. Είναι τελικά υπαρκτά όλα αυτά;

Στα αρχεία της PSY Society

Στα αρχεία της PSY Society, της θρυλικής Εταιρίας Ψυχικών Μελετών της Βρετανίας όπου μέλη ήταν πάντα εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων , των τεχνών και των επιστημών υπάρχει μια φωτογραφία τραβηγμένη από τον Σερ Ντόιλ τον συγγραφέα του περίφημου Σέρλοκ Χολμς. Στη φωτογραφία που είναι τραβηγμένη τυχαία απεικονίζονται δυο μικροσκοπικά πλασματάκια που η όψη τους δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το είδος στο οποίο ανήκουν: ξωτικά! Αν και δεν τίθεται θέμα για την αυθεντικότητα της φωτογραφίας παραμένουν αδιευκρίνιστες οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τραβήχτηκε.

Ωστόσο, η ομοιότητα των μορφών της φωτογραφίας με τις αντίστοιχες περιγραφές που προέρχονται από διαφορετικούς λαούς και εποχές πυκνώνουν το μυστήριο. Άραγε η ανθρωπότητα πιστεύει σε μια συλλογική ψευδαίσθηση με παρόμοια χαρακτηριστικά ή μήπως τελικά υπάρχουν όλα αυτά τα αόρατα συνήθως όντα;

Για τις θρησκείες και τις εσωτερικές παραδόσεις όλων των λαών δεν υπάρχει αμφιβολία: ζούμε σε υπερπυκνοκατοικημένες περιοχές. Με τη μια πραγματικότητα επάλληλη στην άλλη σαν τα φύλλα ενός κρεμμυδιού συνυπάρχουμε όλοι μαζί: κοινοί άνθρωποι, παιχνιδιάρικα ξωτικά, γεμάτοι συμπόνια κι ενδιαφέρον άγγελοι, ζώα –φύλακες, σοφά πνεύματα της φύσης, ψυχές νεκρών, Θείες παρουσίες, αρχέτυπα που έχουν αποκτήσει ένα είδος αυθυπαρξίας, ισχυρές σκεπτομορφές και αθέατες συμμετρίες συμπλέκονται μεταξύ τους ζώντας παράλληλα, ανεξάρτητα ή συμπληρωματικά.

Άϋλα, αιθέρια όντα, γεμάτα αγάπη και σοφία. Βρίσκονται συνεχώς κοντά μας. Μας συνοδεύουν σε κάθε μας βήμα, μας προτρέπουν, μας αποτρέπουν , μας καθοδηγούν διακριτικά. Να πιστέψουμε στην παρουσία τους;

Μερικοί υποστηρίζουν πως δεν τίθεται καν θέμα πίστης. Αρκεί να ανοίξουμε την καρδιά μας και την εσωτερική μας όραση και θα δούμε αυτό που πάντα ήταν εκεί: έναν μαγευτικό θαυμαστό κόσμο. Αυτόν που συνήθως βλέπουν οι διορατικοί, οι μεγάλοι οραματιστές και τα παιδιά: μια πανταχού παρουσία που διαποτίζει τα πάντα. Ακόμα κι όταν δεν μπορούμε να τους δούμε, κάποιοι είναι σταθερά δίπλα μας. Αυτό είναι το πιο παρήγορο τελικά: κανείς μας δεν είναι πραγματικά μόνος.

Ιουλία Πιτσούλη
noosfera

Ο Πνευματικός Κόσμος προσπαθεί να σας βοηθήσει





Έχετε νιώσει ποτέ ότι κάποιος σας παρακολουθεί, όταν γύρω σας δεν βρίσκεται κανένας; Έχετε βρεθεί ποτέ σε δωμάτιο που έχει κανονική θερμοκρασία και ξαφνικά αισθανθήκατε στο σώμα σας ανατριχίλα; Έχετε βρει ποτέ ένα πούπουλο ή ένα κέρμα στα πιο περίεργα μέρη; Ο Πνευματικός Κόσμος θα καταφέρει με διάφορα στοιχεία να σας βοηθήσει.

Ακολουθούν πέντε σημάδια ότι ο πνευματικός κόσμος προσπαθεί να σας βοηθήσει:

Ηλεκτρικοί μηχανισμοί αρχίζουν να μην λειτουργούν σωστά

Ο πνευματικός κόσμος βρίσκεται σε μια ανώτερη δόνηση από την τρισδιάστατη της γης μας. Ο πνευματικός κόσμος θα χειριστεί τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα και φώτα για να μεταφέρει μηνύματα. Όταν το υλικό τους είναι σε υπερφόρτωση θα επηρεάσει τον κόσμο μας και συνήθως αυτό γίνεται σε περιόδους στεναχώριας. Ένας αγαπημένος σας που έχει πεθάνει ή ένας πνευματικός οδηγός, προσπαθούν να σας βοηθήσουν σε κάτι. Μήπως σκέφτεστε κάποιον αγαπημένο σας που έχει χαθεί για λίγο; Μερικές φορές κατά την διάρκεια αυτών των στιγμών ίσως ακούσετε ένα ιδιαίτερο τραγούδι που θα σας επισημάνει ότι αυτός που σκέφτεστε είναι δίπλα σας. Είναι κατά τη διάρκεια αυτών των στιγμών που βρίσκουμε το πέπλο των διαφορετικών διαστάσεων που προσπαθούν να χαθούν στον κόσμο μας.

Αλλαγές στην θερμοκρασία δωματίου

Αισθανθήκατε ποτέ ότι ζεσταινόσασταν και ξαφνικά νιώσατε μια ψύχρα; Ή έχετε προχωρήσει ποτέ σε μια νέα κατάσταση και νιώσατε ότι το σώμα σας πονούσε από την ψύχρα; Ο πνευματικός κόσμος ίσως προσπαθεί να σας προειδοποιήσει ή να σας δώσει να καταλάβετε ότι είστε προστατευμένοι. Με τον ίδιο τρόπο που εμφανίζεται η ψύχρα, μπορεί να εμφανιστεί και η θερμότητα που είναι ακόμα ένα στοιχείο που προσπαθεί να σας ειδοποιήσει. Υπάρχουν φορές που μία έξαψη εμφανίζεται μέσα από το σώμα και η δυσφορία που μας προκαλεί μας αναγκάζει να παρατηρήσουμε το περιβάλλον. Ξαφνικές αλλαγές στο περιβάλλον ενός σπιτιού, ενός αυτοκινήτου ή άλλων μερών μπορούν να εκφράζουν μια μυστικιστική αίσθηση προστασίας. Ζητήστε από τους οδηγούς σας να σας δείξουν σημάδια. Τι συμβαίνει γύρω σας; Παρατηρείστε τις σκέψεις σας. Ο πνευματικός κόσμος είναι τηλεπαθητικός και μπορεί να νιώσει τις σκέψεις σας και τα αισθήματά σας.

Ακολουθίες αριθμών εμφανίζονται επανειλημμένα

Μήπως βλέπετε διαδοχικούς αριθμούς σε πινακίδες αυτοκινήτων, σε ρολόγια, σε διευθύνσεις ή σε λογαριασμούς email; Οι ακολουθίες αριθμών έχουν ιδιαίτερα νοήματα. Η Doreen Virtue, συγγραφέας και γνώστης μεταφυσικών ζητημάτων, πιστεύει ότι αυτές οι αριθμητικές ακολουθίες είναι μηνύματα από τους Αγγέλους. Δώστε σημασία στην επανάληψη. Ερευνήστε το και ανακαλύψτε τι είναι αυτό που θέλουν να σας μεταφέρουν οι οδηγοί σας και οι αγαπημένοι σας.

Ιδιαίτερα αρώματα

Ο πνευματικός κόσμος έχει έναν τρόπο να φέρνει στο μυαλό μνήμες μέσα από οικεία αρώματα. Έχετε μυρίσει τριαντάφυλλα ή γαρδένιες και ειδικά σε ένα μέρος που δεν έχει λουλούδια; Μήπως μυρίζετε καπνό πούρου στο αυτοκίνητό σας; Ίσως να είναι ο πατέρας σας που έχει πεθάνει και προσπαθεί να σας πει να ελαττώσετε ταχύτητα. Οι μυρωδιές μας αναγκάζουν να προσέξουμε. Ο πνευματικός κόσμος θα σας ακολουθεί με κάποια αρώματα ώστε να σας αναγκάσει να αφήσετε τις σκέψεις της κατάθλιψης και της απογοήτευσης. Δώστε σημασία σε αυτές τις στιγμές όταν εμφανίζεται η μυρωδιά. Ευχαριστήστε τους αγγέλους σας και τους οδηγούς σας.

Ζώα θα αρχίσουν να συμπεριφέρονται περίεργα

Μήπως η γάτα σας τρέχει τριγύρω λες και έχει φάει πολλή γατοτροφή; Μήπως ο σκύλος σας γαβγίζει προς μία γωνία στο δωμάτιο όπου δεν υπάρχει κανείς; Τα ζώα αισθάνονται και βλέπουν αυτό που τα ανθρώπινα μάτια δεν μπορούν. Θα αρχίσουν να παρεκτρέπονται σε διαφορετικά επίπεδα. Μερικά κουνάνε την ουρά τους ενώ άλλα δείχνουν φόβο πως κάτι υπάρχει στο δωμάτιο. Συνήθως ένας τρόπος για να καθαρίσουμε την ατμόσφαιρα είναι να να καίμε βότανα που μεταφέρουν την μυρωδιά τους στον αέρα. Οι πνευματικοί σας οδηγοί και οι αγαπημένοι σας ίσως να θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί σας αλλά το μυαλό σας είναι τόσο απασχολημένο που δεν είστε σε θέση να λάβετε τα μηνύματα. Παρηγορήστε τα ζώα σας παρηγορώντας το πνεύμα σας.

Αυτά είναι μερικά σημάδια με τα οποία ο άλλος κόσμος προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σας. Τα θαύματα δεν χρειάζεται να είναι μεγάλης κλίμακας. Να λέτε πάντα τις προσευχές σας, επιτρέψτε την καθοδήγηση στις ήσυχες στιγμές και προστατέψτε το πνεύμα σας από οτιδήποτε ο ανώτερός σας εαυτός βρίσκει επικίνδυνο. Δεν μπορείτε να επιτρέψετε να εμφανιστεί μια επίθεση όταν προέρχεστε από ένα μέρος αγάπης και ευγνωμοσύνης. Ο πνευματικός κόσμος είναι μία υπέροχη διάσταση και είναι πάντα τριγύρω μας για να βεβαιωθεί ότι θα παραμείνετε στο δρόμο για την αγάπη και το φως.

Μετάφραση: awakengr.com

Ο πνευματικός κόσμος





Ο μέσος άνθρωπος σήμερα δεν μπορεί να δει τις υπέρυθρες ακτίνες με τα φυσικά του μάτια εκτός κι αν έχει εφοδιαστεί με κατάλληλα μηχανήματα. Επίσης υπάρχουν ήχοι που δεν μπορούμε να ακούσουμε, τους οποίους τα έντομα, οι γάτες και τα σκυλιά ακούνε πολύ καθαρά. Μάλιστα έχει εφευρεθεί μία άηχη σφυρίχτρα για σκύλους.




Ο Αόρατος Κόσμος και τα Όντα του...



Όλα αυτά μας δείχνουν ότι υπάρχουν πράγματα που βρίσκονται πέρα από το εύρος των αισθήσεων μας και συνεπώς είναι για εμάς αόρατα. Αλλά και στον ίδιο χώρο μ΄ εμάς μήπως δεν υπάρχουν άνθρωποι διαισθητικοί που αντιλαμβάνονται πράγματα που για μας δεν υπάρχουν;

Σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς πιστεύετε ότι ζείτε στον πραγματικό κόσμο, και ο κόσμος της φαντασίας σας είναι ένας πλαστός κόσμος που δημιουργεί ο νους. Ένας κόσμος παράξενος με διαφορετικά τοπία, πόλεις, σπίτια αλλά και πλάσματα που κατοικούν σ΄ αυτόν. Ένας κόσμος με διαφορετικά χρώματα, ήχους και αρώματα, που ξυπνάει κάποιες άγνωστες σ΄ εμάς αισθήσεις. Εκεί οι περιορισμοί είναι λιγότεροι από τον δικό μας υλικό κόσμο και όλα μπορούν να συμβούν. Έτσι όταν ακούμε για την ύπαρξη «άλλων κόσμων», πιστεύουμε ότι και αυτοί είναι δημιούργημα της φαντασίας μας.

Φανταστείτε τώρα για μία στιγμή ότι ..
ο κόσμος της φαντασίας μας είναι ο αληθινός και ο κόσμος που ζούμε μία φαντασίωση. Μία αντανάκλαση, μία σκιά αυτών των αόρατων κόσμων. Κι όπως εμείς με τη φαντασία μας προσπαθούμε να αγγίξουμε αυτά που ο νους δεν μπορεί να φτάσει, έτσι και οι κάτοικοι αυτών των άλλων κόσμων προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μας. Καθώς όμως μιλάμε διαφορετικές γλώσσες από αυτούς και διαθέτουμε διαφορετικές αισθήσεις, αυτό δεν είναι πραγματοποιήσιμο παρά μόνο για ελάχιστους, χαρισματικούς ανθρώπους, αυτούς που ονομάζουμε ενορατικούς.

Πέρα απ΄ όλα αυτά όμως δεν υπάρχει κουλτούρα που να μην μας μιλάει γι αυτούς τους αόρατους κόσμους .Πρόκειται για μία πανανθρώπινη απόκρυφη γνώση, που στις σκοτεινές περιόδους της ιστορίας αμφισβητήθηκε (ποτέ όμως δεν χάθηκε) σε σημείο που να έχουν κάψει «αιρετικούς» όπως ο Ιταλός Φιλόσοφος Jordano Bruno που ισχυρίζονταν ότι στον κόσμο που ζούμε υπάρχουν κι άλλες διαστάσεις πέρα από αυτές που εμείς αντιλαμβανόμαστε και άπειροι άλλοι κόσμοι.

Σήμερα παρόλα αυτά βλέπουμε ότι μ΄ ένα διαφορετικό τρόπο η επιστήμη προσεγγίζει απόψεις που ο Αποκρυφισμός κατέχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αρκετοί διακεκριμένοι επιστήμονες (όπως ο Max Tegmark του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια) μιλάνε σήμερα για την ύπαρξη παράλληλων κόσμων που επιβεβαιώνεται από εμπειρικά στοιχεία.

Ένας άλλος κορυφαίος φυσικός του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, έχει αναπτύξει τη σημαντικότερη Θεωρία για τις κρυμμένες διαστάσεις του χώρου. Εξηγεί ότι «θα μπορούσαμε να φανταστούμε κάποια άλλα όντα που συνυπάρχουν δίπλα μας σε κάποιο άλλο σύμπαν, σε κάθε χιλιοστό του χώρου στον οποίο ζούμε. Ωστόσο δεν θα γίνονταν ποτέ αντιληπτά γιατί μεσολαβούν μεταξύ μας άλλες διστάσεις». 
Οι διαστάσεις αυτές είναι τυλιγμένες με ένα τρόπο που τις καθιστά κανονικά αόρατες, όπως το πλάτος ενός απόμακρου τηλεφωνικού σύρματος στον ορίζοντα που εσείς δεν μπορείτε να δείτε μέχρι να έρθετε κοντά του.

Όταν μιλάμε για άλλους κόσμους ο νους μας πηγαίνει συχνά στο ταξίδι της ψυχής μετά το θάνατο του σώματος. Η ύπαρξη μίας ζωής μετά το θάνατο είναι μία αντίληψη αποδεκτή απ΄ όλες τις Θρησκείες και τις φιλοσοφίες του κόσμου. Αρκετοί ψυχολόγοι και ψυχίατροι μελετούν σήμερα μέσω της ύπνωσης τη θεωρία της μετενσάρκωσης, επιτυγχάνοντας κάποια θεραπευτικά αποτελέσματα σε τομείς που η κλασσική ιατρική αδυνατεί να το κάνει. Επίσης μελετούν περιπτώσεις «νεκρανάστασης» (ασθενών που έχουν επανέλθει στη ζωή μετά από κλινικό θάνατο), όπου περιγράφουν εμπειρίες σ΄ αυτούς τους άλλους κόσμους (Ραίυμοντ Μούντυ,Νιλς Τζάκομπσον κ.α.) Μας λένε λοιπόν ότι πηγαίνοντας κάποιος εκεί συναντάει οντότητες του «ίδιου μήκους κύματος» μ΄ αυτόν, που τον συμβουλεύουν, τον οδηγούν και αντιλαμβάνεται μ΄ ένα αισθητήριο τρόπο πιο λεπτό και πιο πλατύ τους ήχους και τα χρώματα. Σ΄ αυτό τον κόσμο υπάρχουν πολιτείες, σπίτια, οικογένειες όπως κι εδώ αν και υπάρχει μία τελείως διαφορετική χλωρίδα και πανίδα από τη γη.

Παρόμοιος είναι ο κόσμος που επισκεπτόμαστε στα όνειρα μας. Εκεί είναι ένας κόσμος με 5 διαστάσεις και ο χρόνος ρέει διαφορετικά (γι΄αυτό σ΄ ένα όνειρο μπορούμε να δούμε μία ολόκληρη ιστορία να διαδραματίζεται μέσα σε λίγα λεπτά). Πολλά Θιβετανικά Μαντάλα και Αιγυπτιακές σαρκοφάγοι είχαν ζωγραφισμένους χάρτες αυτών των αόρατων κόσμων προκειμένου να καθοδηγήσουν την ψυχή μετά την αποχώρηση της από το υλικό σώμα έτσι ώστε να μην χαθεί στους άλλους κόσμους. Οι Ιερείς βοηθούσαν την ψυχή στο ουράνιο ταξίδι της με τελετές, προσευχές και διαλογισμούς, μαθαίνοντας της να διαβάζει για να μπορεί να ακολουθήσει αυτούς τους μαγικούς χάρτες.


Οι 3 Κόσμοι και οι Κάτοικοι τους

Οι πιο κοντινοί σε σχέση με τη δική μας εξέλιξη στη Γη είναι 3 κόσμοι, αυτοί που στην Αρχαία Ελλάδα έλεγαν ο Κόσμος του Σώματος, ο Κόσμος της Ψυχής (Αστρικός Κόσμος) και ο Κόσμος του Νου. Στον Μεσαίωνα αντίστοιχα μιλούσαν για τον Στοιχειώδη Κόσμο, τον Αγγελικό και τον Ουράνιο, ενώ ο Αγ. Αυγουστίνος μιλάει για τις 3 πόλεις: η Πόλη του Θεού στον Ουρανό, η Πνευματική γήινη πόλη και η Πόλη του Διαβόλου.

Όπως στον ορατό φυσικό κόσμο υπάρχουν πολλές ποικιλίες φυτών, διαφορετικά είδη ζώων και διάφορες ανθρώπινες φυλές, έτσι συμβαίνει και στους αόρατους κόσμους. Έχουν μόνιμους κατοίκους, επισκέπτες, ή κάποιους που λειτουργούν ταυτόχρονα σε διαφορετικούς κόσμους.

Στον Νοητικό κόσμο συναντάμε κάποιες πνευματικά εξελιγμένες οντότητες που σπάνια επικοινωνούν με τους κατώτερους κόσμους εκτός κι αν έχουν αναλάβει κάποια πνευματική αποστολή. Λέγεται ότι εδώ κατοικούν και οι Μάγοι με τους μαθητές τους (λευκοί και μαύροι). Οι τελευταίοι σε αντίθεση με τους προηγούμενους χρησιμοποιούν τις γνώσεις και τη δύναμη τους για ιδιοτελείς σκοπούς.

Στον Αστρικό Κόσμο ζουν οι άνθρωποι μετά το φυσικό τους θάνατο με το αστρικό τους σώμα, σχηματίζοντας πόλεις κατά ομάδες σύμφωνα με τις τάσεις ή τα πιστεύω τους και η επικοινωνία περιορίζεται όπως συμβαίνει στο φυσικό επίπεδο από τις ατομικές γνώσεις του καθενός και τη συμβολική γλώσσα που χρησιμοποιεί. Η επικοινωνία σ΄ αυτό το επίπεδο γίνεται με τηλεπάθεια και περιορίζεται ανάμεσα στις συμπάθειες και προτιμήσεις των ψυχών και επιτυγχάνεται ανάμεσα σ΄ αυτές που δονούνται στο ίδιο «μήκος κύματος». Εδώ μπορούμε να συναντήσουμε και άλλες περιπτώσεις όπως είναι το λεγόμενο «είδωλο», μία απομίμηση της ψυχής στον αστρικό κόσμο. Είναι σαν να ζωντανεύει το είδωλό μας στον καθρέπτη ενώ εμείς έχουμε φύγει. Τέτοιες παρουσίες χρησιμοποιούνται στον πνευματισμό, όπου κάποιος εξαπατάται παίρνοντας για αληθινό άτομο το είδωλο ενός πεθαμένου συγγενή του. Ένας άλλος μυστήριος κόσμος σε σχέση με τον αστρικό κόσμο είναι η λεγόμενη «Όγδοη Σφαίρα», η πιο σκοτεινή περιοχή της σελήνης που ποτέ δεν φωτίζεται από τον ήλιο, ένα είδος κοσμικού σκουπιδότοπου όπου η προσωπικότητα κάποιων ανθρώπων με ψηλό βαθμό κτηνωδίας αποσυντίθεται περνώντας φοβερά βασανιστήρια. Μία τέτοια περίπτωση είναι αυτή των βρυκολάκων.

Στον αστρικό κόσμο όμως κατοικούν και κάποια άλλα όντα που δεν ανήκουν στην ανθρώπινη γραμμή εξέλιξης. Είναι τα λεγόμενα «Στοιχειακά πνεύματα», που χωρίζονται σε 4 κατηγορίες ανάλογα με το στοιχείο το οποίο δρουν είναι οι Νάνοι ή Καλικάντζαροι και οι Νύμφες στη γη,οι Νεραϊδες οι Τρίτωνες οι Νηριίδες στο νερό, οι Συλφίδες τα Έλφη στον αέρα, οι Σαλαμάνδρες και οι πύρινοι δράκοντες στη φωτιά. Αυτά είναι τα πνεύματα της φύσης που είναι πολυάριθμα και διαφέρουν τόσο όσο οι ανθρώπινοι λαοί μεταξύ τους. Οι αναφορές σ΄αυτά τα πλάσματα μας λένε ότι τα ζώα μπορούν να δουν τα στοιχειά και ότι αυτά εμφανίζονται κάποιες φορές στα παιδιά, που συχνά παίζουν με κάποιους «αόρατους φίλους» τους καθώς και σε κάποιους ανθρώπους που ζουν κοντά στη φύση και είναι πιο αγνοί. Σ΄όλα τα χωριά υπάρχουν κάποιοι γέροι που μιλούν με νεράιδες ή μπορούν να δουν τους νάνους και αφηγούνται τέτοιου είδους ιστορίες.

Άλλοι κάτοικοι αυτών των κόσμων είναι οι λεγόμενοι Δέβα , ανώτερα όντα που μπορούν να ανέβουν και στον Ουράνιο κόσμο. Είναι οι Άγγελοι του Χριστιανισμού,ή οι κατώτεροι Θεοί των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Είναι Κύριοι των 4ων στοιχείων, ευθύνονται για τις γεωλογικές και κλιματολογικές αλλαγές του πλανήτη μας, είναι Δικαστές των καρμικών πράξεων όλων των βασιλείων, διατηρούν και ισοσταθμίζουν την ισορροπία της φύσης που πολλές φορές ο άνθρωπος ή άλλα όντα διαταράσσουν.

Αυτοί θεωρούνται μεσολαβητές ανάμεσα στο Θεό και στους ανθρώπους. Στη Χριστιανική Θρησκεία υπάρχουν 9 χοροί Αγγέλων: οι Σεραφείμ, οι Χερουβείμ, οι Θρόνοι, οι Κυριαρχίες, οι Αρετές, οι Δυνάμεις, οι Κυριότητες, οι Αρχάγγελοι και οι Άγγελοι. Στον Ινδουισμό οι Αγκριράσας είναι οι αγγελιοφόροι μεταξύ του Ουρανού και της Γης, ενώ στον ισλαμικό κόσμο στέκουν 8 άγγελοι γύρω από το θρόνο του Αλλάχ αντιπροσωπεύοντας τα 4 σημεία του ορίζοντα και τα ενδιάμεσα αυτών.

Ο Τζορντάνο Μπρούνο μιλάει για 7 είδη δαιμόνων που ο μάγος θα πρέπει να γνωρίζει για να μπορεί να ενεργήσει πάνω τους και μαζί τους. Αυτά είναι τα πύρινα πνεύματα, τα αιθερικά, τα αέρινα, τα υδάτινα, τα γίηνα, τα χθόνια ή υπόγεια και τα φυγόφωτα (απεχθάνονται το φως). Επίσης λέει ότι οι ανώτεροι δαίμονες είναι αυτάρκεις και τους αρέσουν οι μυρωδιές, οι ύμνοι και τα τραγούδια, ενώ υπάρχουν δαίμονες που ευθύνονται για κάποιες αρρώστιες και άλλοι που διοικούν κάποιες ιστορικές εποχές και επαγρυπνούν για ορισμένες μορφές κουλτούρας ή πολιτισμού διαφυλάγοντας την ύπαρξη και ανάπτυξη κρατών και αυτοκρατοριών.

Μας λέει επίσης τον τρόπο να επικοινωνήσουμε μαζί τους μέσα από ορισμένα σύμβολα εικόνες, σχήματα, χειρονομίες, χρώματα αλλά κυρίως μέσω της ενδυνάμωσης της φαντασίας με την οποία μπορεί κάποιος να ενεργήσει ισχυρά και πάνω και μέσα στο Σύμπαν. Στην αρχαία Αίγυπτο για παράδειγμα τα γράμματα ήταν ιερογλυφικά, είχαν κάποιες εικόνες (και ήχους προφοράς) και κάθε πράγμα είχε ένα μυστικό όνομα (πέρα από το συμβατικό) βγαλμένο από την εσωτερική του φύση. Μ΄αυτή τη γραφή και εκείνους τους ήχους αντιλαμβάνονταν τις ομιλίες των θεών και χειρίζονταν την μεγάλη επιστήμη της Μαγείας.

Οι Μάγοι και οι Ιερείς κάποτε γνώριζαν τρόπους για να κατασκευάζουν με την στοιχειώδη ουσία (την πρώτη ύλη αυτών των ανώτερων κόσμων) τεχνητά στοιχειακά –φύλακες ή άγγελους προστάτες. Έτσι τα αρχαία αγάλματα των Θεών και οι ιεροί χώροι ήταν φορτισμένοι, προστατευμένοι με τέτοιους Στοιχειακούς Φύλακες, προγραμματισμένους να επιτίθενται σ΄ όποιον βεβήλωνε τα ιερά. Αυτή είναι η εξήγηση για τις λεγόμενες «κατάρες» των τάφων των αρχαίων Φαραώ.

Σ΄ όλες τις Θρησκείες υπήρχε μία ιεραρχία θεοτήτων ξεκινώντας από τον Ένα, Πρωταρχικό Θεό, τον οποίο αντιλαμβανόμαστε από τις εκδηλώσεις του, καθώς αυτός αναλύεται σε μικρότερες θεότητες, όπως το λευκό φως αναλύεται στα 7 χρώματα της Ίριδας, το καθένα από τα οποία έχει αμέτρητες αποχρώσεις. Έτσι υπάρχουν μεγάλοι και ισχυροί Θεοί, όπως ο Δίας (Ελλάδα), ο Οντίν (Κέλτες), ο Άμμωνας (Αίγυπτος) αλλά και μικρότεροι θεοί που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή, όπως ο θεός του ρυζιού στην Κίνα ή του καλαμποκιού στους Ινδιάνους.

Όλοι οι παραδοσιακοί λαοί καθώς ήταν στενά συνδεδεμένοι με τη φύση αντιλαμβάνονταν ότι όλα εμψυχώνονται από το ίδιο Πνεύμα, την ίδια Δύναμη. Πίστευαν ότι όλα έχουν ψυχή και επομένως θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Οι Κέλτες για παράδειγμα έκαναν ένα τελετουργικό πριν το κόψιμο ενός δέντρου ενώ οι Ινδιάνοι έκαναν κάποιες προσφορές στο πνεύμα του ζώου που σκότωναν για να φάνε. Επίσης πίστευαν ότι η αρμονία και η τάξη του κόσμου μπορούσε να υπάρχει μόνο όσο οι διαφορετικοί κόσμοι και τα όντα που κατοικούσαν σ΄ αυτούς θα επικοινωνούσαν μεταξύ τους και θα ήταν σε συμφωνία. Οι Θεοί είναι μέρος της φύσης και αν και όντα ανώτερα ήταν τόσο φυσικά όσο ένα πουλί, ένα δέντρο ή ένας άνθρωπος. Και ίσως γεννιούνται και ίσως πεθαίνουν. Οι τελετές που είχαν καθιερώσει, αφιερώνονταν σε διάφορες θεότητες και ήταν σύμφωνες μ΄αυτούς τους ρυθμούς της φύσης (για παράδειγμα είχαν κάποιες γιορτές στα ηλιοστάσια και στις ισημερίες). Σκοπός ήταν να κρατιέται αυτή η γέφυρα με τον Ουρανό, αυτή η επαφή με τις αόρατες δυνάμεις και το Μυστήριο.


Ο προσωπικός μας αόρατος κόσμος:

Κάθε άνθρωπος επίσης διαμορφώνει τον δικό του αόρατο κόσμο, ανάλογα με τις επιθυμίες, τις σκέψεις και αυτά που οραματίζεται. Η ύλη των αόρατων κόσμων είναι μία ουσία που πλάθεται δημιουργώντας μορφές που διαρκούν ένα χρονικό διάστημα και έπειτα διαλύονται.

Οι κοινοί άνθρωποι έχουμε μικρή ένταση στις ψυχολογικές και νοητικές μας δράσεις δημιουργώντας έτσι ασυνείδητα κάποια στοιχειακά πνεύματα που διαρκούν πολύ λίγο. Αυτά λέγονται σκεπτομορφές και περιφέρονται μέσα στην αύρα του δημιουργού τους και τον ακολουθούν, επηρεάζοντας τις επιλογές , τις σχέσεις και τη δημιουργία της εικόνας του κόσμου του.

Κατά συνέπεια το αόρατο δεν υπάρχει. Υπάρχει αυτό που θέλουμε και αυτό που μπορούμε να δούμε. Αν πριν ένα αιώνα μιλούσαμε σ΄ έναν επιστήμονα για την τηλεόραση ή το κινητό τηλέφωνο προφανώς θα έβαζε τα γέλια. Με την ίδια λογική σε κάποια χρόνια μπορεί να υπάρχουν μηχανήματα με τα οποία θα μπορούμε να δούμε μέσα σ΄αυτούς τους άλλους κόσμους που ίσως τελικά να μην είναι πολύ μακριά από εμάς, ούτε τόσο «αόρατοι» …





Ένα καράβι δεν πρέπει να στηρίζεται σε ένα και μοναδικό αγκυροβόλιο – ούτε μια ζωή σε μία και μοναδική ελπίδα




Πολλοί άνθρωποι επενδύουν τα πάντα στη δουλειά τους, άλλοι στον έρωτα, άλλοι στα παιδιά τους. Μερικοί επενδύουν τα πάντα στην κοινωνική επανάσταση, σε μια ιδεολογία, σε μια θρησκεία ή σε ένα κόμμα.

sea-boat

Δεν είναι λίγοι όσοι κατατρύχονται από έμμονες ιδέες επιζητώντας αναγνώριση και χρήματα, ή προσκολλώνται σε ένα και μοναδικό πρόσωπο χωρίς το οποίο «δεν μπορούν να ζήσουν».
Το πάθος τους για κάποιον γίνεται φυλακή και, όταν αυτός ο κάποιος τους εγκαταλείπει, υποφέρουν, τοποθετούν τον εαυτό τους σε μια ιδιωτική κόλαση. Οι άνθρωποι καταστρέφουν με αυτόν τον τρόπο τη ζωή τους, χάνουν χρόνο, χάνουν ευτυχισμένες και γαλήνιες στιγμές.
Max Exelman, 61 Μαθήματα καθημερινής σοφίας από τους στωικούς εκδ. Πατάκη
Ανθολόγιον

Ζόρικο πράγμα ο δρόμος



Είχα να τον δω κάμποσο καιρό. Κατά καιρούς περνούσε από τη δουλειά να μου πει μια καλημέρα. Πάνε τώρα δυο χρόνια που είχαμε γνωριστεί στον υπνωτήριο των αστέγων. Βρήκε καταφύγιο κάποια κρύα βράδια για λίγο.
Προτιμούσε όπως έλεγε την ησυχία και την μοναξιά. Τον είχα βοηθήσει να βρει μια παλιά υπόγεια αποθήκη. Του αρκούσε. Μάθαινα πως περνούσε από το πολυϊατρείο κατά καιρούς για φάρμακα. Ποτέ του δεν ζήτησε τίποτα παραπάνω. Ούτε τον άκουσα να γκρινιάξει για τίποτα
Ήξερα πως πουλούσε μικροπράγματα στο δρόμο. Ούτε μια μέρα δεν είχε μείνει που να μην βγει με την πραμάτεια του. Γύρω στα εξήντα αν και έδειχνε μεγαλύτερος. Ζόρικο πράγμα ο δρόμος.
Κουβεντιάζαμε κάμποσο καπνίζοντας παρέα. Είχε μια φυσική παλιομοδίτικη ευγένεια και ένα χιούμορ με αυτοσαρκασμό. Δεν έδειχνε να έχει καμιά σχέση με τον κόσμο του δρόμου και ας είχε μείνει καιρό έξω.
Είχα καταφέρει να μάθω πολύ λίγα πράγματα για τη ζωή του. Ήταν φανερό πως απέφευγε να μιλήσει για τα περασμένα. Ποιος ξέρει? Καμιά φορά οι αναμνήσεις είναι σαν τα πολύτιμα κοσμήματα που θες να τα κρατάς από τα αδιάκριτο μάτια του κόσμου. Δεν είχα ρωτήσει ποτέ περισσότερα. Τι σημασία είχε άλλωστε? Και ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω. Ούτε παπάς ούτε δικαστής. Αν κάποιος παραπέφτει απλά απλώνεις το χέρι .
Τον συνάντησα τυχαία σήμερα χαμηλά στο κέντρο της Αθήνας προς το μοναστηράκι. Τον αναγνώρισα πριν με δει. Κοντοστάθηκα λίγο πριν του μιλήσω. Με αναγνώρισε αμέσως και έδειξε να χαίρεται πολύ. Έριξα μια κρυφή ματιά στο εμπόρευμα. Στημένο πάνω σε ένα χαρτόκουτο, λίγα στυλό, μολύβια, αναπτήρες, πλαστικές θήκες για διπλώματα. Λίγα πράγματα. Πολύ λίγα. Πολύ πιο λίγα από την άλλη φορά που τον είχα δει. Θα τραβάει ζόρια σκέφτηκα. Κατάλαβε το βλέμμα μου αστραπιαία. Χαμογελώντας πικρά μου είπε « δύσκολη εποχές για τις επιχειρήσεις. Έλλειψη ρευστότητας, τα capital control…” Γέλασα και έφυγε η αμηχανία.




«Να κεράσω καφέ. Πρώτη φορά και στο μαγαζί. Εδώ δίπλα θα πεταχτώ δυο λεπτά θα κάνω…». Δεν είπα όχι αν και ήξερα ότι θα τον δυσκόλευε. Οι άνθρωποι στον δρόμο έχουν την δική τους, έστω και πληγωμένη, αξιοπρέπεια. Και το να σε κεράσουν είναι είναι η δική τους μικρή νίκη. Αν θέλεις να σε σέβονται πρέπει να τους σέβεσαι.
«Μόνο αν δεν πειράζει μπορείς να κάτσεις λίγο με τα πράγματα μέχρι να έρθω» Ξεπέρασα την αμηχανία και την ντροπή του κάνοντας πλάκα. «Έγινε, ότι πουλήσω όμως μισά-μισά»
Πάντα πίστευα πως για να καταλάβεις κάτι πρέπει να το ζήσεις. Στρώθηκα στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο.
Τα δέκα λεπτά που έκανε μου φάνηκαν αιώνας. Τρόμαξα , δεν το κρύβω. Οι περαστικοί από εκεί χαμηλά στο ύψος των ποδιών τους δείχνουν ένας κόσμος εχθρικός άγριος αφιλόξενος. Κατάλαβα τι σημαίνει αόρατος άνθρωπος. Να περνάν να σε κοιτάν και να μην σε βλέπουν. Σαν να μην υπάρχεις.
Σαν τρέιλερ πέρασαν από το μυαλό σκηνές από ένα φανταστικό προσεχώς. Αν τα πράγματα στράβωναν και μένα στη ζωή πως θα επιβίωνα. Τι κάνεις όταν οι δρόμοι αδειάζουν και εσύ μένεις πίσω μόνος σου? Πως άραγε περνάει η νύχτα αν δεν έχεις κάπου να κρυφτείς? Και τι μπορεί να ελπίζεις.
Χάρηκα που γύρισε. Με είδε συννεφιασμένο. Προσπάθησε αμήχανα να δικαιολογηθεί που άργησε. Φοβήθηκε μάλλον πως τσαντίστηκα που με άφησε μόνο του. Που να ήξερε…
‘Έστριψε τσιγάρο και μου δώσε. Έκανα λίγο πιο κει και καθίσαμε μαζί στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο. Τα Σάββατα που κατεβαίνω μόνος μου για βιβλία ελάχιστα με απασχολεί πως δείχνω. Έτσι και αλλιώς εμείς οι χοντροί το καλοκαίρι έχουμε τα μαύρα μας τα χάλια. Τώρα που το σκέφτομαι ταίριαζα στον ρόλο μια χαρά. Ιδρωμένος αξούριστος κακοσουλούπωτος και απεριποίητος με ένα παλιοτζίν αθλητικά μπλουζάκι ξεχειλωμένο και μια παλιόσακα στο ώμο. Ντεμέκ.
 «Παπαδόπουλος και υιός. Εισαγωγαί…» του είπα και βάλαμε τα γέλια. Χαλάρωσα.
Όπως καθόμασταν πέρασε ένας κυριούλης που έσερνε ένα πιτσιρικά, εμφανώς βαριεστημένο. Μας έριξε μια περιφρονητική ματιά και είπε στον μικρό.
«Τα βλέπεις που στα λέω. Αυτά γίνονται αν δεν ακούς τον πατέρα σου και δε διαβάζεις. Έτσι θα καταντήσεις…»
Ο φίλος μου γύρισε πολύ σοβαρά και με κοίταξε. « Για σένα το είπε…» Ξεκαρδιστήκαμε και οι δύο. Ένα γέλιο λυτρωτικό.
Σηκώθηκα να φύγω. « Ρε συ, ξέμεινα από αναπτήρες στο σπίτι. Που να τρέχω στα περίπτερα. Θα αγοράσω από σένα. Και κοίτα μην με φορτώσεις ψιλά. Έχει τρυπήσει και η τσέπη…». Δούλευε στο δρόμο δεν ήταν ζητιάνος. Ήταν η σειρά μου να ανταποδώσω. Κατάλαβε και δε διαμαρτυρήθηκα. Μου έβαλε τους αναπτήρες σε ένα νάιλον σακουλάκι. «Α, και ένα μολύβι. Προσφορά της επιχείρησης στην εκλεκτή πελατεία της…» Σφίξαμε τα χέρια πριν απομακρυνθώ.
Τώρα που τα ξανασκέφτομαι στην ησυχία –και την ασφάλεια- του κήπου μου και τα μοιράζομαι μαζί σας θυμήθηκα έτσι χωρίς λόγο ένα στίχο του Αργύρη Χιόνη
«…Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους…»
___________________

Θέλω να σε ακούω να λες ευχαριστώ




Πες το ιδιοτροπία. Πες το όπως θες, ποσώς με απασχολεί. Εγώ θέλω να το ακούω το ευχαριστώ.
Δεν είναι αυτονόητο για να το παραλείπεις.
Τίποτα δεν είναι αυτονόητο στη ζωή μα εσύ δε λες να το καταλάβεις.
Δε είμαι υποχρεωμένος να σε βοηθήσω, να σε στηρίξω, να σου χαρίσω οτιδήποτε. Δε με υποχρεώνει κανείς να σε νοιαστώ ή να σε σκεφτώ.
Μόνος μου το κάνω. Από φιλότιμο, από αγάπη, από καλοσύνη.

thanks

Και το κάνω με την καρδιά μου και σίγουρα δεν περιμένω αντάλλαγμα.
Είπαμε, δεν είναι ζυγαριά οι σχέσεις των ανθρώπων, πόσα βάζω, πόσα θες…
Αλλά θέλω να το εκτιμήσεις αυτό που κάνω για σένα. Θέλω να μου πεις ευχαριστώ και να το εννοείς. Αυτή είναι η αμοιβή μου κι ένα χαμόγελο. Αυτή είναι η ευχαρίστησή μου για την όποια προσφορά αποφάσισα να σου κάνω, την όποια στήριξη θέλησα να παρέχω.
Μια καλή πράξη με αντάλλαγμα ένα ευχαριστώ. Όχι τυπικό αλλά από καρδιάς.
Κι εγώ θα σου πω παρακαλώ. Ή μπορεί να σου πω και “Μην το συζητάς” ή “Χαρά μου” ή ότι άλλο τέλος πάντων μου έρθει εκείνη την ώρα. Αμήχανο και τρακαρισμένο αλλά ευτυχές. Όπως ακριβώς ευτυχής θα είμαι κι εγώ που κατάφερα να κάνω κάτι για σένα.
Απογοητεύομαι όταν προσφέρω ό,τι έχω κι εσύ σωπαίνεις. Με πειράζει η σιωπή σου, σε ενοχοποιεί στα μάτια μου.
Σε κάνει αδιάφορο. Σε κάνει εγωιστή. Λες και έπρεπε να το κάνω. Λες και το φιλότιμο ή η αγάπη μου δεν έπαιξαν κανένα ρόλο.
Έπαιξαν όμως και με πειράζει που αδιαφορείς.
Αποσιωπείς το κάθε τι και προχωράς βουβά παρακάτω. Κι εγώ ξενερώνω.
Ξενερώνω που όλα αυτά που εμένα με γέμισαν θετική ενέργεια, εσένα σου πέρασαν ξυστά.

thank
Με ενοχλεί που τα προσπερνάς δίχως λέξη. Με ενοχλεί πολύ.
Κι έτσι ενοχλημένα κάνω δεύτερες σκέψεις.
Σκέφτομαι για την αχαριστία των ανθρώπων. Σκέφτομαι για την αδιαφορία τους στα συναισθήματα των άλλων, των γύρω, των οικείων.
Σκέφτομαι πως δε θα ξανακάνω καμία καλή πράξη αν είναι να πέσει σε ένα γιαλό αυτονόητων. Δεν τα χωνεύω τα αυτονόητα, πώς αλλιώς να το πω;
Οι καλές πράξεις, οι πράξεις εκείνες που μαρτυρούν ενδιαφέρον κι όμορφες σκέψεις, χρειάζονται ένα ρημάδι ευχαριστώ.
Όχι για τα τυπικά. Όχι για να σφραγίσουν κάποια υποχρέωση.
Απλά ανθρώπινα. Ένα ευχαριστώ από καρδιάς που θα σφραγίσει την έννοια και την εκτίμηση δύο ανθρώπων.
Καταλαβαίνεις;
Ένα ευχαριστώ είναι. Λιτό και ειλικρινές. Ένα ευχαριστώ που οφείλει να λέγεται όταν πρέπει.
Και δεν είναι αυτονόητο. Δεν είναι επιβαλλόμενο. Είναι απλά όμορφο κι ανακουφιστικό.
Είναι ευλογημένο.

Η ψευδαίσθηση της ανθρώπινης βούλησης




Νέα μελέτη υποστηρίζει ότι έχει εντοπίσει ισχυρές ενδείξεις που δίνουν ένα τέλος στο δίλημμα αν οι πράξεις μας είναι αποτέλεσμα δικών μας προθέσεων ή όχι, αναφέροντας ότι οι «σκέψεις γεννούν τη δράση» και όχι το αντίθετο. Κάποιοι, όμως, δεν βιάζονται να κλείσουν το θέμα που απασχολεί φιλόσοφους, ψυχολόγους και νευροεπιστήμονες εδώ και αιώνες: υπάρχει ή όχι συνειδητή βούληση;

FreeWill

Υπάρχει η όχι συνειδητή επιλογή των πράξεων μας;

Ο Daniel Wegner ήταν πολυβραβευμένος Αμερικανός κοινωνικός ψυχολόγος και καθηγητής ψυχολογίας στο Harvard. Έφυγε από τη ζωή, πέρυσι, νικημένος από την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), σε ηλικία 65 ετών. Ωστόσο, άφησε πίσω του σπουδαίο έργο, το οποίο, συχνά,  φανερώνει την ανατρεπτική του σκέψη.
Στο βιβλίο του “The Illusion of Conscious Will”, ο Wegner υποστήριξε ότι η ελεύθερη βούληση είναι, στην ουσία, μία αυταπάτη, μία ψευδαίσθηση του ανθρώπου. Για να το αποδείξει, διεξήγαγε μία σειρά πειραμάτων, στα οποία φάνηκε ότι οι άνθρωποι μπορούν εύκολα να πειστούν ότι έχουν τον έλεγχο μίας κατάστασης, ακόμα και όταν κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Περί ελεύθερης βούλησης
Η ύπαρξη ή όχι της ελεύθερης βούλησης είναι ένα μακραίωνο ερώτημα, με το οποίο ασχολήθηκαν φιλόσοφοι, ψυχολόγοι και, πιο πρόσφατα, νευροεπιστήμονες. Υπάρχουν δύο σχολές σκέψης.


1

Βρισκόμαστε στην αρχή ή στο τέλος της αλυσίδας των ντόμινο;

Επιγραμματικά, η μία υποστηρίζει ότι οι προθέσεις μας ελέγχουν τις πράξεις μας, ενώ η δεύτερη θεωρεί ότι αυτό που λέμε “προθέσεις” δεν είναι οι αιτίες των πράξεών μας, αλλά τα προϊόντα τους.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θα υποστήριζαν ότι η κοινή λογική λέει ότι η πρώτη σχολή σκέψης είναι η σωστή και ότι η δεύτερη είναι, απλώς, μία προσπάθεια να υπονομευθεί η έννοια της ελεύθερης βούλησης. Ωστόσο, δεν έχει βρεθεί ο τρόπος, το προφανές να αποδειχθεί και να γίνει σαφές πέραν πάσης αμφιβολίας. Έτσι, καταλήγουμε στο δίλημμα που περιγράφει ο ψυχολόγος Roy Baumeister του Πανεπιστημίου Florida State:
“Είναι το άτομο μια αυτόνομη οντότητα που γνήσια επιλέγει το πώς θα δράσει μέσα από πολλαπλές πιθανές επιλογές; Ή είναι ένας απλός κρίκος σε μια αλυσίδα, έτσι ώστε οι δράσεις του να είναι το αναπόφευκτο προϊόν αιτιών που προέρχονται από προηγούμενα συμβάντα και κανένας δεν μπορεί ποτέ να δράσει διαφορετικά από τον τρόπο με τον οποίο τελικά έδρασε;”.
Η επιστήμη καλείται να απαντήσει
Επιστημονικά πειράματα επιστρατεύθηκαν για να απαντήσουν. Με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Neuroscience, ειδικοί περιέγραψαν, το 2008, πώς ο εγκέφαλός μας παίρνει την απόφαση για δράση, λίγα δευτερόλεπτα πριν καν αντιληφθούμε ότι… αποφασίσαμε για κάτι. Μήπως, λοιπόν, το να νομίζουμε ότι η συμπεριφορά μας οφείλεται στη θέλησή μας είναι λάθος;
Σύμφωνα με τον John-Dylan Haynes, εκ των συγγραφέων της μελέτης, το παραπάνω δείχνει ότι, στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλός μας είναι αυτός που προετοιμάζει, υποσυνείδητα, τις όποιες αποφάσεις μας. Επομένως, η συμμετοχή της συνείδησης στη διαδικασία λήψης απόφασης, είναι απλά μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από τις εγκεφαλικές διεργασίες!
Τώρα, οι Γερμανοί επιστήμονες VR. Zschorklich και R. Köhling, του Πανεπιστημίου του Ρόστοκ, έρχονται με νέα μελέτη, για να διαψεύσουν τόσο τον Wegner όσο και τον Haynes, υποστηρίζοντας ότι έχουν αποδείξει με πειράματα πως οι συνειδητές προθέσεις προϋπάρχουν των κινήσεών μας και συνοδεύονται από αλλαγές στον εγκέφαλο.

«Πώς οι σκέψεις γεννούν τη δράση»
Στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE τον περασμένο Δεκέμβριο, με τον εντυπωσιακό τίτλο “Πώς οι σκέψεις γεννούν τη δράση”, περιγράφουν πώς διαφοροποίησαν τοπικά, μέσω διακρανιακής μαγνητικής διέγερσης (TMS), την εγκεφαλική δραστηριότητα, στον κινητικό φλοιό 14 υγιών ατόμων, φτάνοντας στο παραπάνω συμπέρασμα.
Ο κινητικός φλοιός του εγκεφάλου ελέγχει τους μύες. Ως εκ τούτου, η διέγερσή του προκαλεί μυϊκές συσπάσεις. Οι Zschorklich και Köhling, στόχευσαν το μέρος του φλοιού των εθελοντών που ελέγχει τις κινήσεις στο αριστερό χέρι. Εντυπωσιακά, διαπίστωσαν ότι ο ίδιος παλμός TMS προκαλούσε κάμψη ή επέκταση του μυ, ανάλογα με το ποια ήταν η συνειδητή πρόθεση των συμμετεχόντων.
Οι συγγραφείς της μελέτης υποθέτουν ότι το “δίκτυο προθέσεων” του εγκεφάλου προετοιμάζει τις επιθυμητές πράξεις, αυξάνοντας την ερεθιστικότητα των κυττάρων του κινητικού φλοιού. Έτσι, ένας παλμός TMS παρέχει όση επιπλέον ενέργεια απαιτείται για να σπρώξει τα ήδη ερεθισμένα κύτταρα στην ενεργοποίηση της κίνησης, αν και είναι πολύ αδύναμος για να προκαλέσει άλλες κινήσεις.
Κριτική και συνέχιση του διχασμού

free-will
Ορίστε, λοιπόν. Οι Γερμανοί επιστήμονες απέδειξαν ότι υπάρχει βούληση, η οποία προηγείται των πράξεών μας και δεν είναι προϊόν τους. Ή μήπως όχι; Αν και τα αποτελέσματα των πειραμάτων των δύο ερευνητών είναι εντυπωσιακά, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν βιάζονται να τα δεχτούν ως απόδειξη. Το επιχείρημά τους; Ότι τα πειράματα ήταν πολύ απλά.
Στο blog του Neuroskeptic, του περιοδικού Discover, γίνεται μία μίνι κριτική στη μελέτη των Zschorklich και Köhling, η οποία επικεντρώνεται στο γεγονός ότι κάθε παλμός TMS ήταν αληθινός. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον Neuroskeptic, είναι ότι, με αυτόν τον τρόπο, δεν μπορεί να ελεγχθεί με βεβαιότητα αν οι κινήσεις ήταν, όντως, συνέπεια της διέγερσης TMS.
Επιπλέον, οι συμμετέχοντες πυροδοτούσαν οι ίδιοι τον παλμό TMS. Όπως σημειώνεται στο Discover, αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαν να πατήσουν το κουμπί που πυροδοτούσε τον παλμό και μετά να κινήσουν το χέρι τους με δική τους πρωτοβουλία. Αν οι παλμοί πυροδοτούνταν από τους ερευνητές και αν κάποιοι από αυτούς ήταν ψεύτικοι, τότε τα αποτελέσματα ίσως να ήταν πιο πειστικά, καταλήγει η κριτική.
Τελικά, το ερώτημα αν υπάρχει ελεύθερη βούληση ή αν οι προθέσεις μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία ψευδαίσθηση, φαίνεται ότι συνεχίζει και θα συνεχίζει να διχάζει. Εσείς τι πιστεύετε; Εμείς ορίζουμε τις πράξεις μας ή τα πάντα είναι αναπόφευκτα και προαποφασισμένα;

Feature (Side)

Πρόσφατα

Random

*

Archives

© 2013 Point of view. All rights resevered. Designed by | point me