Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AD (728x90)

  • 2793 Pine St

  • 1100 Broderick St

  • 868 Turk St

  • 420 Fell St

Το μονοπάτι των θαυμάτων



Μια νέα υπέροχη πραγματικότητα αναδύεται μέσα στις καρδιές εκείνων που αναζητούν το βαθύτερο εαυτό τους


Πού βρίσκεται το κέντρο της ευτυχίας; Υπάρχει άραγε κάποιο σημείο στον ανθρώπινο εγκέφαλο που θα μπορούσε να οριστεί ως πηγή της χαράς και της εσωτερικής ειρήνης; Με τέτοια ερωτήματα κατά νου οι ειδικοί επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και του Ουισκόνσιν ξεκίνησαν εντατικές έρευνες μελετώντας τις εγκεφαλικές αντιδράσεις εκατοντάδων ατόμων. Μάλιστα, ανάμεσα σ εκείνους που συνεργάστηκαν με τους επιστήμονες ήταν και ο Δαλάι Λάμα. Τα συμπεράσματά τους ανακοινώθηκαν πρόσφατα αποκαλύπτοντας πως όντως υπάρχουν κάποιες εγκεφαλικές περιοχές που ενεργοποιούνται όταν είμαστε χαρούμενοι ή γαλήνιοι. Ωστόσο, αυτά τα συναισθήματα δεν οφείλονται στον τρόπο που είναι διαμορφωμένος ο εγκέφαλος κάποιων τυχερών ανθρώπων – κάτι τέτοιο θα ήταν μια πραγματική μεροληψία της φύσης – αλλά πηγάζουν από τον τρόπο σκέψης και αντίδρασης. Αυτό επιβεβαιώνεται και από μια εύστοχη παροιμία που λέει «σπείρε μια σκέψη θέρισε μια επιλογή, σπείρε μια επιλογή θέρισε μια συμπεριφορά, σπείρε μια συμπεριφορά θέρισε μια συνήθεια, σπείρε μια συνήθεια θέρισε πεπρωμένο.» Πρόκειται για μια αλήθεια που αρκετοί αρχίζουν να κατανοούν βαθιά αναγνωρίζοντας πως οι σκέψεις μας χτίζουν την ευτυχία ή τη δυστυχία μας. Έτσι σταδιακά διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα καθώς όλο και περισσότεροι βγαίνουν από το λήθαργο και αναρωτιούνται. Ξεκινώντας από καθημερινά προσωπικά ερωτήματα, «πώς μπορώ να συγχωρήσω τους άλλους και τον εαυτό μου;», «γιατί το έφηβο παιδί μου συμπεριφέρεται έτσι;» ή «γιατί απέτυχε ο γάμος μου;» βρίσκονται τελικά να αναρωτιούνται για τα βαθύτερα αίτια της ύπαρξης «γιατί υπάρχω;», «έχω κάποιο σκοπό να επιτελέσω;»

Εκείνοι που Φέρνουν το Μέλλον

Μια επώαση, μια αργή, σταθερή διαδικασία συντελείται χρόνια τώρα μέσα στις καρδιές και στους νόες των ανθρώπων που οραματίζονται ένα καλύτερο μέλλον και που το διεκδικούν. Αυτοί είναι οι κομιστές του 21ου αιώνα, όχι τα ημερολόγια. Στο επίπεδο του πολιτισμού και της εξέλιξης της ανθρώπινης συνείδησης δεν είναι ο χρόνος που καθορίζει το παιχνίδι αλλά ο άνθρωπος. Αυτή η αλήθεια έπρεπε να παλέψει με τη διάχυτη αφελή αντίληψη που έβλεπε το 2000 σαν πυροδοτικό μηχανισμό: με το που θα έφτανε θα μας εκσφενδόνιζε κατευθείαν σε μια νέα φουτουριστική πραγματικότητα. Όμως οι αλλαγές των ετών δεν είναι παρά συμβάσεις. Σημεία αναφοράς για να συνεννοούμεθα μεταξύ μας. Κάθε καινούργιο έτος που αρχίζει να μετράει στους ημεροδείχτες δεν έχει καμιά δύναμη να αλλάξει τη ζωή μας από μόνο του. Μπορεί, όμως, να παίξει ένα σπουδαίο ρόλο. Να γίνει ένα σημείο παύσης – όπως αυτό ανάμεσα σε δυο ανάσες – όπου μπορούμε να σταθούμε για μια στιγμή, να ρίξουμε μια ματιά στο ποτάμι των γεγονότων και να δούμε κατά πού κυλάει. Σήμερα βρισκόμαστε κυριολεκτικά στο κατώφλι μιας εποχής που παρόμοια δεν έχει ξαναϋπάρξει γιατί για πρώτη φορά μπορούμε να συνδυάσουμε την επιστημονική κατανόηση της φύσης και την πνευματική κατανόηση του εαυτού μας. Για τους αφυπνισμένους νόες είναι σαφής η άμεση σύνδεση της βιολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας με την συναισθηματική, τη διανοητική και την πνευματική. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή γνωρίζοντας πως έχει να κάνει με ό,τι συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο κι όχι στον εξωτερικό. Με το είναι κι όχι με το φαίνεσθαι. Έτσι, κατανοώντας την σημασία του φυσικού περιβάλλοντος, και την αξία της ανθρώπινης επαφής, στρέφονται στους άλλους, μαθαίνουν να τους εμπιστεύονται και πάνω από όλα μαθαίνουν να λένε «νοιαζόμαστε». Και να το εννοούν.

Από τη Μέδουσα στον Πήγασο

Οι άνθρωποι αυτοί ξαφνιάζουν για την προθυμία τους να μιλήσουν για τις πιο μύχιες σκέψεις και συναισθήματά τους αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη για αυτά που νιώθουν. Δεν φοβούνται μην «εκτεθούν», γι’ αυτό μπορούν να είναι περισσότερο έντιμοι και ειλικρινείς. Αντί να παίζουν παιχνίδια με τις ψεύτικες μάσκες προτιμούν να τις βγάλουν, να τις περιεργαστούν και να αντικρίσουν επίσης το αληθινό τους πρόσωπο. Με λίγα λόγια δεν φοβούνται να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, γι αυτό και έχουν μεγαλύτερη κατανόηση για τους άλλους. Επειδή μαθαίνουν να αποδέχονται και τις σκιώδεις πλευρές τους. Ερχόμενοι σε επαφή με τον εαυτό τους συνειδητοποιούν πως υπάρχουν ταυτόχρονα μέσα μας πολλοί μη συνειδητοί εαυτοί που λειτουργούν ανεξάρτητα και με διαφορετική θέληση και επιθυμίες μεταξύ τους, όπως αποδεικνύει η σύγχρονη νευροφυσιολογία .Η αντιφατική συμπεριφορά μας, οι εσωτερικές μας συγκρούσεις – που συχνά σωματοποιούνται και εκδηλώνονται ως υπέρταση, εντερικές διαταραχές, στομαχικά, ορμονικά ή δερματικά προβλήματα κ.λ.π. – έχουν τη ρίζα τους σ΄αυτούς ακριβώς τους διαφορετικούς εαυτούς που συνυπάρχουν μέσα μας. Ανάμεσά τους όμως είναι και εκείνα τα υπέροχα φωτεινά κομμάτια μας, τα ταλέντα και οι ικανότητές μας που αγνοούμε. Στο μεταξύ, εκείνοι που περπατούν στο Μονοπάτι των Θαυμάτων ζητώντας να ανακαλύψουν τον εαυτό τους επιστρατεύουν παλιές και νέες γνώσεις για να κατανοήσουν το μυστήριό του. Η ελληνική μυθολογία είναι ένας από αυτούς. Η συμβολική γλώσσα της αποτελεί ένα βαθύτατο ψυχολογικό εργαλείο απίστευτης ακρίβειας. Το κοίταγμα της Μέδουσας που πέτρωνε όποιον την αντίκριζε αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες ψυχολογικές καταστάσεις το ίδιο και ο Πήγασος που συμβολίζει την ικανότητα του νου μας να πετά πάνω από τις ψευδαισθήσεις. Ποιες άγνωστες πλευρές μας κρύβονται άραγε στο χρυσό κουτί της Πανδώρας και πώς η Ανδρομέδα μπορεί να σωθεί τελικά από το δράκοντα που την απειλεί; Όλοι αυτοί οι ήρωες βρίσκονται μέσα μας σαν πολύτιμος θησαυρός που περιμένει να ανακαλυφθεί.

Συνάντηση με τον Γοητευτικό Άγνωστο

«Νιώσε τι νιώθεις, συνειδητοποίησε τα συναισθήματά σου, αποδέξου τα». Αυτή δεν είναι απλώς μια φράση αλλά μια ολόκληρη φιλοσοφία. Εδώ δεν έχει πια θέση η νοοτροπία που κάνει τους ανθρώπους να κρύβονται από τον εαυτό τους και να μην είναι σε επαφή με τα συναισθήματά τους. Η νέα στάση φέρνει μαζί της ένα είδος εσωτερικής αποκάλυψης. Μας δείχνει ποιοι πραγματικά είμαστε. Και το παράξενο είναι πως κάτω από τα στρώματα καθωσπρεπισμού, ενοχής, φόβου, κοινωνικών συμβάσεων και προσωπείων επιβίωσης, αποκαλύπτεται όχι ένα τέρας – όπως θα φοβόντουσαν εκείνοι που αρνούνται να απαλλαγούν από τις μάσκες τους – αλλά ένας εαυτός με πραγματικό μεγαλείο και με ανεκδήλωτα ταλέντα. Ένας άγνωστος δηλαδή. Η ανακάλυψη αυτού του γοητευτικού αγνώστου είναι από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα που μπορεί να κάνει κάποιος στη ζωή του. Βαδίζοντας στο Μονοπάτι των Θαυμάτων η συνάντηση με τον γοητευτικό άγνωστο εαυτό μας είναι η αρχή και για μια πρωτόγνωρη επαφή με τους άλλους. Έχοντας επίγνωση της αξίας και της εσωτερικής σοφίας μας οι σχέσεις μας κυριολεκτικά μεταμορφώνονται.

via

Timendi causa est nescire*




Ήταν κάποτε ένας γιατρός.
Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε:
«Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»
Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».
«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.
«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.
Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε
«Μου είπες ψέματα», της είπε. «Είχες πει ότι θα πάρεις κάπου χίλιους και τελικά πέθαναν πέντε χιλιάδες».
Κι εκείνη απάντησε: «Δεν είπα ψέματα. Εγώ πήρα χίλιους. Τους υπόλοιπους τους σκότωσε το άγχος και ο φόβος».



«Άκου πάντα το κάλεσμα του αγνώστου και αφέσου να βρίσκεσαι πάντα σε κίνηση.

 Ποτέ μη προσπαθείς να αγκιστρωθείς από κάπου.

Το να αγκιστρωθείς σημαίνει να πεθάνεις. Είναι ένας πρώιμος θάνατος»

Λίγη αίσθηση του χιούμορ, λίγο γέλιο, αθωότητα παιδιού – και τι έχεις να χάσεις; 

Προς τι ο φόβος;

Τίποτα δεν έχουμε. Έχουμε έρθει χωρίς τίποτα, Χωρίς τίποτα θα φύγουμε.

Ο Σενέκας, διάσημος Ρωμαίος Στωικός φιλόσοφος είπε:

Timendi causa est nescire. που σημαίνει: η αιτία του φόβου είναι η άγνοια.

Ποια άγνοια; Η άγνοια ότι τα πάντα συμβαίνουν στη ζωή μας για ένα μοναδικό λόγο. 

Για να μας αφυπνίσουν από το λήθαργό μας.

Για να πονέσουμε, έτσι ώστε μέσα από τον πόνο να αναγκαστούμε να φέρουμε στην

 επιφάνεια την αληθινή μας φύση. Η άγνοια ότι το δράμα της ζωής μας είναι τέλειο.

Και όπως πρόσφατα μου είπε ένας καλός δάσκαλος:

«Στο τέλος όλα θα είναι καλά. Κι αν δεν είναι όλα καλά θα σημαίνει πως το τέλος 

δεν ήρθε ακόμη…»

“Τροφή”:

Αφορμή για αυτό το άρθρο πήρα, μετά από μία συζήτηση για τις ελεεινές 

και τρισάθλιες ειδήσεις στην τηλεόραση, αλλά και όταν έκανα μία “βόλτα” 

σε “τοίχους” φίλων μου στο φ β. (Φυσικά, βέβαια, η “τεχνική” δεν αφορά μόνο τις

 ειδήσεις, αλλά και ειδικά τις θρησκείες, όπως και άλλες πτυχές της ζωής μας). 

Γεμάτοι “τοίχοι”, λοιπόν, με τα της επικαιρότητας τα οποία δεν προάγουν καν την

 ενημέρωση, παρά μόνο τον φόβο και αχ, πως το σιχαίνομαι αυτό το δηλητήριο, τι 

ωραία που θα ήταν αν μπορούσαμε να τον εξαλείψουμε από τις ζωές μας: γιατί να

 που οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια: στην Ασθένεια!


Και σε εσωτερικές συγκρούσεις φυσικά!

Είναι τόσο απλό φίλοι μου, που πιστεύω ότι όλοι όσοι ασχολούνται με το τι κάνει το 

σύστημα σε εμάς και κατεβάζουν και καλά τα τεκταινόμενα, είναι ή γίνονται άθελά 

τους μέρος του συστήματος που χρησιμοποιεί τον φόβο για να μας καταστήσει 

μαριονέτες!

Σκεφτείτε καλά τι θρέφεται με όσα διακινούνται μέσα στο διαδίκτυο, προσωπικά 

αρκετοί “τοίχοι”, είναι ίδιοι και απαράλλακτοι με τα δελτία ειδήσεων που οι ίδιοι οι 

αναρτώντες απεχθάνονται και κοροϊδεύουν..!
Όπως λέει ο Όσσο.


Το άγχος και ο φόβος είναι περισσότερο θανατηφόρα από την πανούκλα που βιώνουμε. Τις περισσότερες φορές ο φόβος μήπως συμβεί το χειρότερο είναι χειρότερος από το να συμβεί το χειρότερο..!


Στη ζωή μας βιώνουμε εκατομμύρια καταστροφές από τις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία δεν συμβαίνει ποτέ. Τις βιώνουμε μόνο στο μυαλό μας.

Συλλογικά και ατομικά όλοι κάτι φοβόμαστε: τη χρεοκοπία, την απόλυση, την κατάρρευση του ευρώ, τους ιούς, τους χωρισμούς, μήπως πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας (. . . για τους φίλους του ASTERIX !).

Ο φόβος όμως δυστυχώς είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής και όχι μόνο χειραγώγησης. Το δηλητήριο που παραλύει τη δράση και την αντίσταση στην επέλαση οποιασδήποτε εξουσίας.
Η υπερβολική ανησυχία οδηγεί σε ακινησία.
Αν αρχίσουμε να ζούμε στη στιγμή ο φόβος εξαφανίζεται.
Ο κάθε φόβος έρχεται μέσα από μια επιθυμία.
Έτσι αν αρχίσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας θα διαπιστώσουμε ποια επιθυμία είναι αυτή που τον δημιουργεί και αν είμαστε αρκετά συνειδητοί θα διακρίνουμε τη ματαιότητα που κρύβεται πίσω από αυτή την επιθυμία.

Ο φόβος επίσης προέρχεται από την ανασφάλεια μας για το αύριο.
Το αύριο όμως πάντα θα είναι ανασφαλές. Η ζωή είναι όμορφη επειδή είναι ανασφαλής. Η ανασφάλεια χρωματίζει με ομορφιά τη ζωή μας.
Η ζωή είναι όμορφη γιατί έχει ανατροπές. Δεν είναι δεδομένη. Η ζωή είναι όμορφη γιατί υπάρχει ο θάνατος. Η ζωή έχει αξία γιατί μπορεί να χαθεί.
Αν δεν μπορούμε να την χάσουμε τότε η ζωή γίνεται φυλακή. Δεν θα μπορέσουμε να την απολαύσουμε.
Τα ιερατεία όλων των θρησκειών χρησιμοποιούν αριστοτεχνικά τον μηχανισμό “Φόβος – Ελπίδα” για να ελέγχουν τους πιστούς τους. Ο φόβος του θανάτου και αυτός της μετά θάνατον τιμωρίας ή μη λύτρωσης αντιπαραβάλλονται συστηματικά με την ελπίδα της μετά θάνατον ζωής, της σωτηρίας και της πλουσιοπάροχης ανταμοιβής (πάντοτε και μόνον μετά θάνατον…), υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι ο πιστός θα αποδεχτεί πλήρως τα δόγματα της θρησκείας, θα συμμορφωθεί στους κανόνες της, θα υιοθετήσει το καθορισμένο πρότυπο συμπεριφοράς που αυτή απαιτεί και θα υπακούσει στις εντολές του ιερατείου.
Και είναι τόσο αποτελεσματικός και ευέλικτος ο μηχανισμός αυτός, ώστε χρησιμοποιείται ευρέως από την διαφήμιση και το μάρκετινγκ, ακόμη και σε ανεπτυγμένες κοινωνίες, όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι εγγράμματοι, προκειμένου να προωθηθούν προϊόντα και υπηρεσίες και να επηρεαστεί η συμπεριφορά των καταναλωτών.
Κίνδυνοι ανύπαρκτοι ή κίνδυνοι άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο υπαρκτοί (π.χ. ατύχημα, ασθένεια, γηρατειά, μόλυνση, κοινωνική απόρριψη λόγω εμφάνισης) προβάλλονται, συνήθως μεγενθυνόμενοι, ώστε να προκληθεί το συναίσθημα του φόβου στους υποψήφιους καταναλωτές.
Ταυτόχρονα παρέχεται σε αυτούς η ελπίδα πως η συστηματική αγορά και χρήση ενός προϊόντος (π.χ. φάρμακο, τρόφιμο, καλλυντικό, απολυμαντικό) ή μιάς υπηρεσίας (π.χ. ασφάλεια ζωής ή υγείας, συνδρομή σε γυμναστήριο ή σε πρόγραμμα διατροφής) μπορεί να μειώσει ή και να εξαλείψει τον αντίστοιχο κίνδυνο, εξασφαλίζοντας υγεία, μακροζωία, νιάτα, ομορφιά και δημοφιλία.
Η πιό αποτελεσματική όμως χρήση του μηχανισμού αυτού (ΦΟΒΟΣ εναλλάξ με ΕΛΠΙΔΑ) και ταυτόχρονα η λιγότερο έντιμη αλλά και η πλέον επικερδής, γίνεται στον χώρο της πολιτικής ή ακριβέστερα στον χώρο νομής της εξουσίας.
Προκειμένου πολιτικο-οικονομικά ιερατεία και κόμματα να κατακτήσουν ή να διατηρήσουν την εξουσία, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την δημοκρατική τους νομιμοποίηση, απαραίτητη για να περιοριστούν και να ελεγχθούν οι αντιδράσεις στις επιδιώξεις και στις ενέργειές τους, το εκλογικό σώμα τίθεται ενώπιον διλημμάτων και επιλογών, που φορτίζονται εντέχνως με τα συναισθήματα του φόβου και της ελπίδας.
Έτσι η χειραγώγηση των εκλογέων καθίσταται ευκολότερη, αφού οι περισσότεροι υποπίπτουν στην παγίδα και προσεγγίζουν τα πολιτικά ζητήματα, όχι με την λογική, αλλά με το συναίσθημα, του φόβου, γεγονός που διευκολύνει τον σχηματισμό μιάς εκλογικής μάζας, αγόμενης και φερόμενης πιά από τον φόβο και την ελπίδα.
*η αιτία του φόβου είναι η άγνοια.

ramnousia.com

Ξέχνα τι λένε για σένα και κάνε αυτό που η καρδιά σου λέει ότι είναι σωστό



Κακά τα ψέματα, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σε κρίνει. Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν ακούσει ιστορίες για εσένα, αλλά δεν μπορούν να αισθανθούν τι περνάς, δεν ζουν τη ζωή σου. Για αυτό ξέχνα τι λένε για σένα. Εστίασε στο πως αισθάνεσαι για τον εαυτό σου και κάνε αυτό που η καρδιά σου λέει ότι είναι σωστό.


Ορίστε δέκα πράγματα που πρέπει να κάνεις ακόμα και αν οι άλλοι σε κρίνουν για αυτό:

1. Φρόντισε τον εαυτό σου.

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο στενή και πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ. Αν δεν παρέχεις καλή φροντίδα στον εαυτό σου, τότε δεν μπορείς να φροντίσεις τίποτα άλλο καλά, το οποίο και είναι ο λόγος που η φροντίδα του εαυτού σου είναι το καλύτερο εγωιστικό πράγμα που μπορείς να κάνεις.

2. Κάνε αυτό που ξέρεις ότι είναι σωστό για εσένα.

Μην φοβάσαι να περπατήσεις μόνος σου και μην φοβηθείς να σου αρέσει. Μην αφήσεις κανενός την άγνοια, το δράμα ή την αρνητικότητα να σε σταματήσουν από το να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Συνέχισε να κάνεις αυτό που η καρδιά σου ξέρει ότι είναι σωστό να κάνεις, για εσένα. Γιατί όταν είσαι τα έχεις βρει με τον εαυτό σου, τίποτα δεν μπορεί να σε ταρακουνήσει.

3. Ακολούθησε το δικό σου μονοπάτι.

Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία να αλλάξεις τη ζωή σου. Δούλεψε να κάνεις τη ζωή σου όλα όσα θέλεις να είναι. Δούλεψε σκληρά για αυτά που πιστεύεις και κράτα τα όνειρα σου μεγάλα και τις ανησυχίες σου μικρές. Ποτέ δεν χρειάζεται να κουβαλάς περισσότερα από όσα μπορείς να κρατήσεις. Κουβάλα ένα πράγμα κάθε φορά. Και ενώ είσαι εκεί έξω λαμβάνοντας αποφάσεις αντί για δικαιολογίες, μαθαίνοντας νέα πράγματα και φθάνοντας ολοένα και πιο κοντά στους στόχους σου, γνώριζε ότι υπάρχουν και άλλοι εκεί έξω, όπως και εγώ, που θαυμάζουν τις προσπάθειες σου και αγωνίζονται επίσης για κάτι μεγαλύτερο.

4. Ασφάλισε τον εαυτό σου μακριά από τον κόσμο και δούλεψε τους στόχους σου.

Ονειρέψου μεγάλα όνειρα, αλλά συνειδητοποίησε ότι βραχυπρόθεσμα, οι ρεαλιστικοί στόχοι είναι το κλειδί στην επιτυχία. Η επιτυχία συνδέεται άμεσα με την καθημερινή δράση. Ο τρόπος που ξοδεύουμε το χρόνο μας καθορίζει το ποιοι είμαστε. Οι επιτυχημένοι άνθρωποι συνεχίζουν να κινούνται, κάνοντας μικρά πράγματα κάθε μέρα που τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο τους. Κάνουν λάθη στην πορεία, αλλά δεν τα παρατάνε – μαθαίνουν από αυτά και συνεχίζουν.

5. Προσάρμοσε τους στόχους και τα όνειρα σου με τις αλλαγές της ζωής.

Ένα μεγάλο μέρος του πόνου που προκαλεί η ζωή έρχεται όταν έχεις ένα συγκεκριμένο όνειρο, στο οποίο έχεις πέσει με πάθος, και όταν δεν έρχεται ακριβώς όπως είχες προγραμματίσει, θυμώνεις που τώρα πρέπει να ακολουθήσεις ένα άλλο μονοπάτι. Αν θέλεις να δαμάσεις τους εσωτερικούς σου δαίμονες και να ζήσεις όσα περισσότερα μπορείς, δεν πρέπει να προσκολληθείς αυστηρά σε ένα συγκεκριμένο όνειρο και να παραμείνεις ανοιχτός στο γεγονός ότι υπάρχουν και άλλα ακόμα καλύτερα, εξίσου ευτυχισμένα μονοπάτια μπροστά σου. Η ζωή είναι απρόβλεπτη, αλλά παρέχει πολλές ευκαιρίες για να κάνει να όνειρα σου να βγουν αληθινά. Απλά μην ξεχνάς ότι μερικές φορές, το να κάνεις ένα θετικό βήμα μπροστά απαιτεί να προσαρμόσεις ελαφρώς τα όνειρα σου ή να κάνεις νέα – είναι εντάξει να αλλάξεις γνώμη ή να έχεις περισσότερα από ένα όνειρα.

6. Συγχώρεσε αυτούς που σε έχουν αδικήσει.

Η συγχώρεση είναι ένα δώρο που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου. Η συγχώρεση είναι ένα χαρακτηριστικό των ισχυρών και των σοφών. Η συγχώρεση σου επιτρέπει να επικεντρωθείς στο μέλλον χωρίς να παλεύεις με το παρελθόν. Για να κατανοήσεις τις δυνατότητες που υπάρχουν όταν όλα πάνε μπροστά πρέπει να συγχωρέσεις τα πάντα που βρίσκονται πίσω σου. Χωρίς συγχώρεση, οι πληγές δεν μπορούν ποτέ να επουλωθούν και το να συνεχίσεις μπροστά δεν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί. Το τι συνέβη στο παρελθόν, είναι απλά ένα κεφάλαιο. Μην κλείνεις το βιβλίο, απλώς γύρνα σελίδα.

7. Δείξε σε όλους την αγάπη και την καλοσύνη σου.

Αν η αγάπη σου επιφυλάσσεται μόνο για εκείνους που έχεις αποφασίσει ότι είναι αντάξιοι της – όλοι οι ξένοι εξαιρούνται – μπορεί να εκπλαγείς όταν μάθεις ότι αυτό δεν είναι αγάπη, ονομάζεται κρίση. Η κρίση είναι επιλεκτική, η αγάπη αγκαλιάζει. Ακριβώς όπως το φως του ήλιου και ο άνεμος δεν κάνουν διακρίσεις, ούτε η αληθινή αγάπη κάνει τέτοιες διακρίσεις. Η αγάπη και η καλοσύνη είναι ένας τρόπος ζωής. Όπου υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει καμία κρίση. Όπου υπάρχει κρίση, δεν υπάρχει αγάπη.

8. Υπερασπίσου τους άλλους, ακόμα και αν δεν συμφωνείς πάντα μαζί τους.

Μερικές φορές θα πεις κάτι πολύ μικρό και απλό, αλλά θα ταιριάξει ακριβώς στον άδειο χώρο στην καρδιά κάποιου. Τόλμησε να φτάσεις στο σκοτάδι, να τραβήξεις κάποιον άλλο στο φως. Θυμήσου, οι ισχυροί άνθρωποι υπερασπίζονται τους εαυτούς τους, αλλά οι ισχυρότεροι άνθρωποι υπερασπίζονται και τους άλλους και δίνουν μια χείρα βοηθείας όταν είναι σε θέση.

9. Καταπολέμησε τις αποτυχίες σου.

Όταν αισθάνεσαι ότι σε έχει πάρει από κάτω ή έχεις να αντιμετωπίσεις την αποτυχία, μην ντρέπεσαι. Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο πρέπει να ντρέπεσαι. Περνάς μια δύσκολη στιγμή και εξακολουθείς να σπρώχνεις προς τα μπροστά. Αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είσαι υπερήφανος – που αγωνίζεσαι και σιγά-σιγά και το ξεπερνάς. Ας γνωρίσουν όλοι ότι σήμερα είσαι πολύ ισχυρότερος από χθες, και θα είσαι.

10. Κράτα το κεφάλι σου ψηλά και συνέχισε να χαμογελάς.

Κάθε μέρα της ζωής σου είναι μια σελίδα της ιστορίας σου. Η μόνη φορά που θα σου τελειώσουν οι ευκαιρίες είναι όταν σταματήσεις να τις δημιουργείς. Μην κλαις πάνω από το παρελθόν, κλάψε για να ξεπεράσεις το παρελθόν. Μην χαμογελάς για να κρύψεις τον πόνο, χαμογέλα για να γιατρέψεις τον πόνο. Μην σκέφτεσαι για όλη τη θλίψη στον κόσμο, σκέψου για όλη την ομορφιά που παραμένει γύρω σου.
via

10 εχθροί της προσωπικής ανάπτυξης



Προσοχή! Αυτά οι δέκα εσωτερικοί εχθροί μπορούν να διαβρώσουν γρήγορα τα μεγαλεπήβολα σχέδια σου και τις ευσεβείς προθέσεις σου. Μπορούν να στραγγίξουν τη από τη ζωή σου το πάθος και τις δυνατότητες και να γεμίσουν το πνεύμα σου με μια δια βίου λύπη.



1. Επιλέγοντας το εύκολο μονοπάτι. – Ακριβώς επειδή αγωνίζεσαι δεν σημαίνει ότι θα αποτύχεις. Κάθε μεγάλη επιτυχία απαιτεί κάποιο είδος αγώνα για να φτάσεις εκεί. Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σε αυτούς που περιμένουν. Τα καλά πράγματα έρχονται σε αυτούς που δουλεύουν σκληρά και κυνηγάνε τους στόχους και τα όνειρα στα οποία πιστεύουν.



2. Συγκρίνοντας τον εαυτό σου με όλους τους άλλους. – Ποτέ δεν θα πιστέψεις πλήρως στον εαυτό σου αν συνεχίσεις να τον συγκρίνεις με όλους τους άλλους. Το να είσαι αληθινός στον εαυτό σου στις σκέψεις, αυτά που λες και τις δράσεις σου είναι εξίσου σημαντικό με το να είσαι ευγενικός και αληθινός στους άλλους.

3. Ανησυχώντας υπερβολικά για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. – Όσο ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα, τους ανήκεις. Μόνο όταν σταματήσεις να ζητάς την έγκριση από οποιονδήποτε άλλο εκτός του εαυτού σου μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Αν είσαι αληθινός στον εαυτό σου και δεν είναι αρκετό για τους ανθρώπους που σε περιτριγυρίζουν, άλλαξε τους ανθρώπους γύρω σου.

4. Αγνοώντας το ένστικτο σου. – Υπάρχει μια διαφορά στο να είσαι σύμφωνος και στον να συμφωνείς με τα πάντα. Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να φύγει μακριά από οτιδήποτε του δίνει κακές «δονήσεις». Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το εξηγήσεις ή να βγάζει νόημα. Απλά εμπιστεύσου την μικρή εσωτερική φωνή που σου λέει, «Αυτό είναι μια κακή ιδέα.»

5. Μένοντας πίσω όταν πρέπει να προχωρήσεις. – Το να προχωράς μπροστά δεν σημαίνει ότι ξεχνάς, σημαίνει ότι επιλέγεις την ευτυχία αντί του πόνου. Μερικές φορές θα πρέπει να αγαπάς τους ανθρώπους από απόσταση και να τους δώσεις χώρο και χρόνο να ξεκαθαρίσουν κάποια πράγματα μέσα τους πριν τους δεχτείς πίσω στη ζωή σου.

6. Ζώντας στο παρελθόν. – Αν δεν αφήσεις το παρελθόν στο παρελθόν, θα καταστρέψει το μέλλον σου. Ζήσε για ότι το σήμερα έχει να σου προσφέρει, όχι για ότι το παρελθόν σου πήρε μακριά. Η ζωή είναι ένα ταξίδι που θα το ταξιδέψεις μια μόνο φορά. Οι στιγμές του σήμερα γρήγορα γίνονται αναμνήσεις του αύριο. Για αυτό εκτίμησε κάθε στιγμή για αυτό που είναι, επειδή το μεγαλύτερο δώρο της ζωής είναι η ίδια η ζωή.

7. Κάνοντας λάθος πράγματα επειδή τα κάνουν και οι άλλοι. – Το λάθος είναι λάθος, ακόμα και αν ο καθένας το κάνει. Το σωστό είναι σωστό, ακόμα και αν είσαι ο μόνος που το κάνει. Πάντα να κάνεις αυτό που η καρδιά σου λέει ότι είναι σωστό, για εσένα.

8. Επιτρέποντας σε μικρά προβλήματα να σε «πνίξουν». – Όλα θα πάνε καλά, ίσως όχι σήμερα αλλά τελικά. Όταν είσαι αναστατωμένος, ρώτησε τον εαυτό σου, «θα με νοιάζει αυτό σε ένα χρόνο από τώρα;». Τις περισσότερες φορές όχι. Θυμήσου, μερικές φορές τα κακά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή, σου ανοίγουν τα μάτια στα καλά πράγματα που δεν έδινες προσοχή στο παρελθόν.

9. Παράδοση στην άνεση. – Η πιο κοινή και επιβλαβής εξάρτηση είναι ο εφησυχασμός στην άνεση. Γιατί να κυνηγήσεις κάτι μεγαλύτερο όταν έχεις ήδη 324 τηλεοπτικά κανάλια και μια πολυθρόνα; Απλά φάε μερικά ποπ κορν και ξέχνα τα μεγαλόπνοα σχέδια σου. ΟΧΙ! Η αλήθεια είναι ότι η ανάπτυξη ξεκινάει έξω από τη ζώνη άνεσης σου. Το να βγεις έξω από τη ζώνη άνεσης σου θα βάλει τα πράγματα σε μια προοπτική από μια γωνία που δεν μπορείς να συλλάβεις τώρα και θα ανοίξει τις πόρτες των ευκαιριών που δεν αλλιώς δεν θα υπήρχαν.

10. ΔΕΝ πιστεύεις ότι ΜΠΟΡΕΙΣ. – Αν δεν ξέρουμε ότι η σπουδαιότητα είναι εφικτή, δεν θα προσπαθήσουμε να την επιτύχουμε. Πάρα πολύ συχνά, δεν γνωρίζουμε κάτι παραπάνω από το αρκετά καλά. Μερικές φορές πρέπει να προσπαθήσεις να κάνεις αυτό που νομίζεις ότι δεν μπορείς να κάνεις, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσεις ότι πραγματικά ΜΠΟΡΕΙΣ. Και μερικές φορές χρειάζεται παραπάνω από μια προσπάθειες. Αν το «Σχέδιο Α» δεν λειτουργήσει, μην εκνευρίζεσαι. Το αλφάβητο έχει άλλα 23 γράμματα που ευχαρίστως θα σου δώσουν μια ευκαιρία να το κάνεις σωστά. Οι λανθασμένες επιλογές μας φέρνουν συνήθως στις σωστές θέσεις, τελικά. Αλλά πρέπει να πιστέψεις στις δικές σου δυνατότητες για να φτάσεις εκεί.

via

Ο φόβος ως μέσο καθυπόταξης



Ποιες είναι οι συνέπειες σε ένα πληθυσμό, όπου κάθε αίσθημα ασφάλειας εξαφανίζεται και τη θέση της παίρνει ένας αγχώδης φόβος και μία ψυχική οπισθοδρόμηση; Τι γίνεται όταν το αίσθημα ασφάλειας αντικαθιστάται από μία οδυνηρή και αγχώδη αναμονή του αγνώστου;
Ποιες συνέπειες καθίστανται σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, παραλύοντας την ύπαρξη του ατόμου; Γνωρίζουμε μέσω ιστορίας ότι ο φόβος και το άγχος ήταν τρόποι καθυπόταξης ολόκληρων εθνών κατά το παρελθόν;
Ήξεραν πάντα οι κατακτητές ότι η πραγματοποίηση των στόχων τους περνούσαν από το τσάκισμα της ψυχής του εκάστοτε έθνους. Πάντα υπήρχε μυστική δράση και προσπάθεια ψυχολογικής επίδρασης.
Λίγα λόγια λοιπόν περί της επιστήμης του άγχους και του φόβου..
Είναι σκόπιμο θεωρώ να παρατεθούν λίγα λόγια για το άγχος και φόβο, ίσως και τρόμο με τις αντίστοιχες συνέπειες τους στον άνθρωπο. Κατά τον Mosso (la Peur. Alcan 1886), ένα από τα τρομερότερα αποτελέσματα του φόβου είναι η παράλυση , που δεν σου επιτρέπει να φύγεις ή να υπερασπιστείς. Ο Ribot (Psychologie des Sentiments) αναφέρει ότι ο φόβος είναι η αντίδραση του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, με την αμυντική του όψη, στους εξωτερικούς ή εσωτερικούς παράγοντες που τείνουνε στην καταστροφή του ατόμου.
Ο G. Dumas είναι από τους συγγραφείς που μιλάνε αποκλειστικά για το φόβο, όπου ο φόβος προκύπτει από ένα σοκ συγκινησιακό, σαν μια προσπάθεια απότομης συναισθηματικής προσαρμογής.Τα άμεσα και κατοπινά αποτελέσματα του σοκ, είναι βιολογικά και ψυχικά, όπου τα ψυχικά αίτια του σοκ εξαπολύουν ένα πολύπλοκο βιολογικό μηχανισμό συμπαρασύροντας όλες τις λειτουργίες του οργανισμού. Γίνεται και ένας διαχωρισμός της ισχύος της συγκίνησης , όπου η ελαφριά είναι τονική για τον οργανισμό και η δυνατότερη μπορεί να είναι παραλυτική και καταθλιπτική.
Ο Albert Brousseau ως μελετητής του φόβου διακρίνει τρείς βαθμούς φόβου, ανάλογα με την προοδευτική του ένταση.
Ο πρώτος βαθμός, το σκιάξιμο, χαρακτηρίζεται από την απουσία άμεσου κινδύνου. Το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση εναγώνιας αναμονής, με ξαναμένη τη φαντασία του.
Ο δεύτερος βαθμός έχει πια την επιβολή και αμεσότητα του κινδύνου και η φαντασία δεν υφίσταται πια. Οι συγκινησιακές αντιδράσεις είναι υπαρκτές σε όλο το φάσμα τους.
Στον τρίτο βαθμό, ο κίνδυνος είναι μεγάλος, η πιθανότητα διαφυγής σχεδόν ανύπαρκτη και βρισκόμαστς σε ένα ξεχείλισμα του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, όπου όλες οι ηθικές αξίες σαρώνονται και ο άνθρωπος καθίσταται στο έλεος των πρωτόγονων παρορμήσεων. Στο δεύτερο στάδιο, η προσαρμογή είναι στιγμιαία με ακόλουθη ελαττωματική αντίδραση, που όμως μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση του ατόμου. Στο τρίτο όμως στάδιο, η αντίδραση είναι απροσάρμοστη πράγμα που φέρνει βαρύτατες συνέπειες στο άτομο. Στον ομαδικό φόβο , το στάδιο της εναγώνιας αναμονής φτάνει πολύ γρήγορα στο απώγειο του.
Κατά τον Freud που προχωρά ένα βήμα παρακάτω, η απόπειρα φυγής μπροστά σε ένα κίνδυνο εξωτερικό καταλήγει στο σταμάτημα και στη λήψη μέτρων άμυνας και η ανάπτυξη του άγχους διακόπτεται από το σχηματισμό συμπτωμάτων στα οποία και υποχωρεί.
Ο Goldstein έκανε ένα διαχωρισμό του άγχους από το φόβο. Ο φόβος προϋποθέτει ένα καθορισμένο αντικείμενο σε αντίθεση με το άγχος. Το άγχος γεννιέται από την προοπτική και την αναμονή του κινδύνου, ιδιαίτερα όταν αυτός είναι άγνωστος.
Στο άγχος υπάρχει μία αβεβαιότητα, μια εκλογή, μια πιθανότητα κινδύνου. Ο H.Wallon τονίζει αυτή την ουσιαστική αβεβαιότητα που οδηγεί στην αναμονή και την τονική συσσώρευση. Έτσι ενώ ο φόβος είναι μια ευνοϊκή κατάσταση για δράση, το άγχος, αντίθετα, παραλύει κάθε συντονισμένη δράση. Το άγχος αποτελεί ένα σήμα στην προσέγγιση του κινδύνου, τις περισσότερες φορές δυσανάλογο προς αυτόν.
Ο Stekel λέει πως ο αγχώδης φόβος και η καταπίεση εκφράζουν συναισθήματα άγχους χωρίς αντικείμενο και εκδηλώνονται επίσης όταν βρισκόμαστε μπροστά σε γεγονότα και αποτελέσματα άγνωστα. Το άγνωστο και η έλλειψη ασφάλειας γεννά λοιπόν το άγχος.
Ο Victor Hugo έγραψε: «Ο άνθρωπος ζει περισσότερο με βεβαιότητα παρά με ψωμί». Ο κίνδυνος που προκαλεί το άγχος είναι εκείνος που απειλεί κάτι το ουσιαστικό, τον πυρήνα της προσωπικότητας, οτιδήποτε είναι ικανό να απειλήσει τους ειδικούς μηχανισμούς ασφάλειας του ατόμου.
Έτσι, αν βρούμε τι αντιπροσωπεύει για κάθε άνθρωπο το κυριότερο μέσο εξασφάλισής του θα μπορούμε εύκολα να προβλέψουμε ποιο θα είναι το αγχογόνο ερέθισμα για τον άνθρωπο αυτό (Κ.Horney, New ways in Psychoanalysis. W.Norton 1939).
Ασφάλεια μπορούμε να αισθανθούμε μονάχα σε κάτι που έχουμε δοκιμάσει και συνακόλουθα μόνο στο αντίκρυσμα του παρελθόντος μπορούμε να μην αγχωνόμαστε. Ενώ η αιτία του φόβου είναι συσχετισμένη με ένα δυσάρεστο βίωμα του οργανισμού και ανταποκρίνεται στην πιθανότητα να επαναληφθεί το βίωμα, αντίθετα το άγχος πρόκειται για μια εξαρτημένη απάντηση σε ερεθίσματα που συχνά έχασαν κάθε σχέση με το απόλυτο απειλητικό ερέθισμα.
Θέλοντας να υπογραμμίσουμε τη σημασία του παράγοντα αναμονής στο άγχος αναφέρω τα λόγια τουBoutonnier: «Όπου ο κίνδυνος είναι παρών, χωρίς να προκαλεί ακόμα τη φυγή, το δευτερόλεπτο εκείνο της σύγχυσης, όπου βρισκόμαστε στο έλεος του». Η αναμονή με το άγχος είναι οδυνηρότερη από το φόβο. Μπροστά σε ένα κίνδυνο που προκαλεί φόβο μπορείς να κάνεις κάτι για να υπερασπιστείς. Πως όμως να παλέψεις ενάντια σε εκείνο που δεν υπάρχει ακόμα;
Ο Επίκτητος έλεγε να μη φοβόμαστε ούτε τις αρρώστιες ούτε το θάνατο, παρά μόνο τον φόβο…
Αντωνία Ζήνδρου
via

Με το βήμα της καρδιάς



Πάλι τη βρήκε το χάραμα να σκέφτεται, όλα εκείνα που λαχταρούσε από παιδί…

Ονειρευόταν να κατακτήσει τον κόσμο, να γίνει μεγάλη και τρανή, να αποκτήσει χρήμα, δόξα, μεγάλο σπίτι, τραπεζικό λογαριασμό υπολογίσιμο. Είχε τις δυνατότητες, τα προσόντα, τις ευκαιρίες...

Κι όμως τα άφησε για ένα έρωτα, που της άλλαξε τη ζωή. Που την πήρε μαζί του σ’ ένα άλλο όνειρο, πιο μαγικό.
Εκείνος γλυκός, τρυφερός, ονειροπόλος με όψη αρχαίου Έλληνα θεού την παρέσυρε στα δικά του μονοπάτια, που ούτε φανταζόταν πως υπήρχαν. 

Μοναδική του έγνοια, το δικό της χαμόγελο, που τώρα άρχισε να γίνεται λιγάκι προσποιητό, αφού δεύτερες σκέψεις κυρίευαν το μυαλό της. Τα καλοκαίρια ζωγράφιζε τη φύση και το ηλιοβασίλεμα και τα πουλούσε στους τουρίστες και το χειμώνα, έκανε τον καφετζή στο μοναδικό παραδοσιακό καφενείο της πόλης. Ταξιδιάρικο πνεύμα, ανήσυχο, «αναρχικό»! Του αρκούσαν τα απαραίτητα με πρώτο και κύριο εκείνη!...

Ποτέ της δεν κατάλαβε πώς δεν αναζητά περισσότερα, αλλά οι σκέψεις της πάντα διακόπτονταν από μια του ματιά, από ένα του χάδι. Τώρα όμως η ξαφνική συνάντηση με τον παλιό συμφοιτητή με την υψηλή θέση, ήρθε να της θυμίσει όλα όσα είχε αφήσει πίσω....


Ξαφνικά, το παλιό σπίτι με τα ακροκέραμα που ζούσαν και τόσο θαύμασε από την πρώτη στιγμή, της φαινόταν μικρό. Τόσο μικρό, που κάποιες στιγμές ένιωθε να την πνίγει. Μοναδική της διέξοδος, στην προσπάθειά της να βάλει τις σκέψεις της σε τάξη, η βόλτα με το ποδήλατο, στα πλακόστρωτα δρομάκια και στο μεγάλο δρόμο που ένωνε την πόλη με τον υπόλοιπο κόσμο.

Λένε, πως τίποτα δεν μπορεί να νικήσει ένα μεγάλο έρωτα, κάποιες φορές όμως, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, έρχονται να του δώσουν ένα δυνατό πλήγμα.
Δεν μπορούσε να συνεχίσει έτσι, άλλο. Η θέση που μια ζωή ονειρευόταν και την άφησε για χάρη του, ήταν διαθέσιμη κι εκείνη αποφάσισε να τη δεχθεί, αφήνοντας πίσω αυτή τη φορά, εκείνον…

Έτσι πέρασε ο καιρός και να, που τώρα πάλι βρισκόταν μπροστά από ένα τζάμι να κοιτά τα φώτα της πόλης να σβήνουν καθώς το χάραμα, την έβρισκε πάλι να παλεύει με τις σκέψεις.

Είχαν περάσει τρία χρόνια και ενώ είχε καταφέρει πολλά απ’ όσα ονειρευόταν, μέσα της το κενό όλο και μεγάλωνε. Τα μάτια, το χαμόγελό του και η ανεμελιά του, της έλειπαν κάθε μέρα και πιο πολύ, τόσο που ούτε που κατάλαβε πως τα βήματά της την οδήγησαν πίσω και βρισκόταν τώρα στην είσοδο της μικρής αυλής, που τα ξερά φύλλα, γέμιζαν με την παρουσία τους.

Συναντώντας ξανά το γελαστό του βλέμμα κατάλαβε, πως αυτό που ήθελε πάντα ήταν τελικά, η ασφάλεια που ένιωθε κοντά του!...





Λόγια σπουδαίων αντρών για την ελευθερία




Σπουδαίοι άνθρωποι, σπουδαίες φράσεις: Για την ελευθερία.



«Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος των παθών του και κυριαρχείται από αυτά». 
– Πυθαγόρας


«Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του». 
–Επίκτητος


«Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του». 
– Φρήντριχ Νίτσε


«Περισσότερο από κάθε πράγμα αγαπούμε την ελευθερία».
 – Γάιος


«Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι». 
– Θουκυδίδης (από τον Επιτάφιο του Περικλή)


«Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα». 
– Αλμπέρ Καμύ

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης». 
– Ζίγκμουντ Φρόυντ


«Ονομάζω ελευθερία το να μπορώ ανεμπόδιστα να σκέπτομαι ή να μην σκέπτομαι για κάτι, να κινούμαι ή να στέκομαι, σύμφωνα με την εκλογή του πνεύματός μου». 
– Βολταίρος


«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία». 
– Ισοκράτης


«Κανένας δεν μπορεί να είναι εντελώς ελεύθερος, αν δεν είναι όλοι ελεύθεροι». 
– Χέρμπερτ Σπένσερ


«Μπορεί να μη συμφωνώ με ό,τι υποστηρίζεις. Μα θα υπερασπίσω μέχρι θανάτου το δικαίωμα σου να διατυπώνεις ελεύθερα τις απόψεις σου». 
– Βολταίρος


«Θεός και ελευθερία είναι η προσευχή μου». 
– Βολταίρος


«Ο άνθρωπος γεννήθηκε ελεύθερος. Κι όμως σ’ ολόκληρη τη γη είναι αλυσοδεμένος». – Ζ. Ζ. Ρουσσώ


«Ο άνθρωπος είναι απόλυτα ελεύθερος και γι’ αυτό είναι απόλυτα υπεύθυνος». 
– Ζαν-Πωλ Σαρτρ


«Η αγάπη προς την ελευθερία είναι έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους». 
– Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς


«Η δουλεία είναι αντίθετη προς τη φύση, γιατί μονάχα ανθρώπινοι νόμοι κάνουν άλλους δούλους κι άλλους ελεύθερους. Στη φύση δεν υπάρχει καμιά τέτοια διαφορά, που είναι άδικη και αποτέλεσμα βίας». 
– Αριστοτέλης


«Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει να έρθει κάποιος να τον ελευθερώσει». 
– Έζρα Πάουντ


«Οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, απλώς για να ζουν. Και η λίγη ελευθερία που τους μένει τους προβληματίζει και προσπαθούν να βρουν κάθε τρόπο να την ξεφορτωθούν». 
– Βόλφγκανγκ Γκαίτε


«Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά». 
– Ρήγας Φεραίος


«Το να σκέφτεται κανένας ελεύθερα είναι ωραίο. Το να σκέφτεται και σωστά είναι πιο ωραίο». 
– Επιγραφή γραμμένη στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας της Σουηδίας



Οι 7 μεγαλύτεροι απατεώνες της ιστορίας – Ταλέντο τους το ψέμα!

Rasputin: Ταινία




Οι περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται να εργαστούν πολύ σκληρά στη ζωή τους για να φτάσουν κάπου ψηλά. Η μεγαλύτερη δε, πλειοψηφία αυτών ενδέχεται –για ποικίλους λόγους- να μην τα καταφέρει ποτέ.
Στη ζωή υπάρχουν όμως κι εκείνοι που τα καταφέρνουν: συνήθως εντελώς ξαφνικά, με δόλιο τρόπο και φυσικά… πολλά ψέματα.
Είναι αυτοί που έχουν ένα μοναδικό τρόπο να ξεγελούν τους πάντες, είτε για να αποκομίσουν χρηματικό όφελος, μια θέση, για να αλλάξουν την ιστορία ή απλά για να νιώσουν την αδρεναλίνη να κυλά στο αίμα τους, γράφει ο David Crookes στο περιοδικό All About History.
Είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες της ιστορίας.
Οι άνθρωποι, που χάρη στο ταλέντο τους να λένε εντυπωσιακά ψέματα, έφτασαν εκεί που υπό κανονικές συνθήκες δε θα μπορούσαν ούτε να το είχαν φανταστεί...
Κάποιοι από αυτούς καθοδηγήθηκαν από την απεριόριστη απληστία τους, άλλοι μπορούσαν να πείσουν τους πάντες με το λόγο και τις φανταστικές ιστορίες τους. Ορισμένοι έφτασαν στο σημείο να πιστεύουν τα ίδια τους τα ψέματα και κάποιοι αποτέλεσαν μέχρι και έμπνευση για ταινίες του Χόλιγουντ.
Σας παρουσιάζουμε τους μεγαλύτερους απατεώνες της ιστορίας…
Frank_Abagnale.medium1. Frank Abagnale, ΗΠΑ (1948): Παρίστανε τον πιλότο, γιατρό και δικηγόρο
Η ιστορία του μας είναι γνωστή μέσα από τη χολιγουντιανή παραγωγή με πρωταγωνιστή το Λεονάρντο Ντι Κάπριο στην ταινία «Πιάσε με αν μπορείς».
Προτού καν ενηλικιωθεί ο Frank Abagnale χρέωσε τον πατέρα του με χιλιάδες δολάρια, κάνοντας μια απάτη με την πιστωτική του κάρτα. Στην ηλικία των 16 ετών έφυγε από το σπίτι του, συνεχίζοντας να παρανομεί, εξαργυρώνοντας ακάλυπτες τραπεζικές επιταγές.
Χρησιμοποιούσε ψεύτικες ταυτότητες, ενώ κατάφερε μέχρι και να πάρει στολή πιλότου από την Pan American World Airways, πείθοντας την εταιρεία ότι ήταν υπάλληλός της.
Με τα πλαστά του χαρτιά ταξίδεψε σε πολλούς προορισμούς, λέγοντας σε άλλους πιλότους ότι ήταν «εκτός υπηρεσίας» και φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το «προφίλ» του για να κάνει σχέσεις με τις αεροσυνοδούς.
Μέχρι τα 18 του είχε ταξιδέψει σε 26 χώρες, διανύοντας περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια μίλια σε πάνω από 250 πτήσεις.
Η απάτη δεν άργησε να αποκαλυφθεί και έτσι ο Frank αποφάσισε ότι ο επόμενος «σταθμός» του θα ήταν η ιατρική. Υπό το ψεύτικο όνομα «Frank Williams» παρίστανε επί 11 μήνες το γιατρό, ενώ προσελήφθη και ως υπεύθυνος βραδινής βάρδιας σε ένα νοσοκομείο. Έφυγε όταν ένα βρέφος κινδύνεψε να πεθάνει από έλλειψη οξυγόνου.
Στη συνέχεια έγινε βοηθός καθηγητή κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Brigham Young University. Με το όνομα «Robert Black» προσελήφθη ως δικηγόρος έχοντας πρώτα καταφέρει να πλαστογραφήσει ένα πτυχίο από το Χάρβαρντ.
Επόμενος σταθμός του ήταν η Γαλλία, όπου απέσπασε περίπου 300.000 δολάρια από διάφορες τράπεζες.
Το 1969, σε ηλικία 21 ετών, συνελήφθη και φυλακίστηκε για έξι μήνες.
Τελικά καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση έχοντας κριθεί ένοχος για πολλαπλές κατηγορίες πλαστογραφίας, όμως αφέθηκε ελεύθερος μετά από πέντε χρόνια. Μάλιστα, η αμερικανική κυβέρνηση του ζήτησε να τη βοηθήσει στην εξιχνίαση μιας υπόθεσης απάτης.
Lambert_Simnel2. Lambert Simnel, Αγγλία (1477-1535): Σε ηλικία μόλις 10 ετών προσπάθησε να καταλάβει τον αγγλικό θρόνο
Ο βασιλιάς Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας ενθρονίστηκε στις 22 Αυγούστου του 1485 έχοντας κερδίσει το Ριχάρδο Γ΄ στη μάχη του Μπόσγουορθ.
Εκείνη την περίοδο ο Lambert Simnel ήταν ένα αγόρι 10 ετών, γιος ενός ξυλοκόπου από την Οξφόρδη.
Ο ιερέας Richard Symonds πίστευε ότι ο Lambert έμοιαζε πολύ με τους γιους τους Εδουάρδου Ε΄ της Αγγλίας, οι οποίοι είχαν χαθεί την εποχή που είχε πάρει το θρόνο ο Ριχάρδος Γ΄.
Παρότι το πιο πιθανό ενδεχόμενο ήταν να έχουν δολοφονηθεί, πολλοί πίστευαν ότι εξακολουθούσαν να είναι ζωντανοί.
Έτσι, ο Symonds κατέστρωσε ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο ο Lambert θα μπορούσε να είναι ένας από τους γιους του, ο Ριχάρδος του Γιορκ.
Όταν όμως στα αυτιά του έφτασε η λανθασμένη πληροφορία ότι είχε πεθάνει ο Κόμης του Γουόργουικ, τον πήγε στην Ιρλανδία όπου το 1487 στέφθηκε ως ο βασιλιάς Εδουάρδος ΣΤ΄.
Ο Ερρίκος Ε΄ εξοργίστηκε και παρήλαυνε στους δρόμους του Λονδίνου με τον πραγματικό Κόμη του Γουόργουικ, για να αποδείξει ότι επρόκειτο για απάτη.
George_Psalmanazar3. George Psalmanazar, Γαλλία (1679-1763): Ο πρώτος επισκέπτης της Φορμόζα στην Ευρώπη
Ο George Psalmanazar έμεινε γνωστός στην ιστορία ως ο πρώτος πολίτης της Φορμόζα (σημερινή Ταϊβάν) που επισκεπτόταν την Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα, ο ίδιος δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι του στην Ασία.
Αρχικά παρίστανε τον ιρλανδό προσκυνητή, που ταξίδευε προς τη Ρώμη. Στη συνέχεια άλλαξε την ιστορία του και έλεγε ότι ήταν από την Ιαπωνία και πως είχε ασπαστεί τον καθολικισμό. Σύντομα αποκαλύφθηκε η απάτη του και έτσι, αργότερα παρουσιαζόταν ως πολίτης μιας χώρας που δεν είχε ακούσει κανείς, μιλούσε μια ακαταλαβίστικη γλώσσα, προσκυνούσε τον Ήλιο και τη Σελήνη και ακολουθούσε διαφορετικό ημερολόγιο.
Έφτασε μάλιστα στο σημείο να γράψει και ολόκληρο βιβλίο για τη Φορμόζα, σύμφωνα με το οποίο οι κάτοικοι κυκλοφορούσαν γυμνοί, έτρωγαν φίδια αλλά και… τις γυναίκες τους, αν αυτές παρεκτρέπονταν.
Όταν έγραψε τα απομνημονεύματά του παραδέχτηκε, ότι όλες αυτές τις ιστορίες τις είχε βγάλει από το μυαλό του.

Ferdinand_Waldo_Demara_Jr4. Ferdinand Waldo Demara Jr, ΗΠΑ (1921-1982): Έσωσε ζωές στον πόλεμο ως γιατρός, παρότι δεν ήταν
Όσοι τον γνώριζαν τον θαύμαζαν. Άλλωστε ο Ferdinand Waldo Demara κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν: χειρουργός, δάσκαλος, αξιωματικός του ναυτικού, βοηθός δεσμοφύλακας, υπάλληλος νοσοκομείου, δικηγόρος, συγγραφέας και ερευνητής του καρκίνου. Ήταν ακόμη και μοναχός Βενεδικτίνος.
Πλαστογραφούσε έγγραφα και έκλεβε ακόμη και «ταυτότητες» ζωντανών ανθρώπων.
Κατάφερνε ωστόσο να διακρίνεται σε οποιαδήποτε δουλειά αναλάμβανε, ενώ όλοι θαύμαζαν το υψηλό επίπεδο νοημοσύνης του και τη φωτογραφική του μνήμη.
Κατά τη διάρκεια του κορεατικού πολέμου, παρίστανε το γιατρό από τον Καναδά με το όνομα Joseph Cyr. Έκανε επεμβάσεις σε στρατιώτες με τη βοήθεια ενός ιατρικού εγχειριδίου, ενώ έφτασε μέχρι και στο σημείο να βγάλει μια σφαίρα από το στήθος ενός τραυματία.
Έσωσε τη ζωή 13 ανθρώπων και αντιμετωπίστηκε ως ήρωας, μέχρι που ο Τύπος αποκάλυψε την απάτη του.
Τον υποδύθηκε ο Tony Curtis στην ταινία «The Great Impostor».
Grigory_Otrepyev5. Grigory Otrepyev, Ρώσος (1581-1606): Έγινε τσάρος
Όταν πέθανε ο γιος του Ιβάν Δ΄ (Ιβάν ο Τρομερός) ξέσπασαν ταραχές και στο πλαίσιο αυτών φούντωσαν οι φήμες ότι δεν είχε δολοφονηθεί αυτός, αλλά κάποιος άλλος. Ο Grigory Otrepyev ήταν ένας από τους τρεις απατεώνες που προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός , ισχυριζόμενος ότι ήταν ο γιος του Ιβάν Δ΄.
Χάρη στην ομοιότητά του με τον πραγματικό γιο, κατάφερε να γίνει τσάρος για λιγότερο από ένα χρόνο κατά την Εποχή των Αναστατώσεων. Έχει μείνει στην ιστορία ως Ψευδοδημήτριος Α΄.
Mary_Baker6. Mary Baker, Αγγλία (1791-1864): Η υπηρέτρια που έγινε πριγκίπισσα
Φορώντας περίεργα ρούχα και μιλώντας μια παράξενη γλώσσα η νεαρή γυναίκα που βρέθηκε να περιπλανιέται στους δρόμους του Μπρίστολ το 1817 και δήλωνε ότι ήταν η πριγκίπισσα Caraboo, τελικά συνελήφθη και φυλακίστηκε.
Μέσα στη φυλακή ισχυριζόταν ότι είχε καταφέρει να δραπετεύσει από πειρατές και επέμενε ότι ήταν πριγκίπισσα από το νησί Jevasu στον Ινδικό Ωκεανό.
Τελικά την πίστεψαν και έγινε διάσημη, γιατί κολυμπούσε γυμνή, έπινε τσάι μόνο μετά από προσευχή, ενώ προτιμούσε να κοιμάται στο πάτωμα αντί για ένα κρεβάτι.
Όταν το πορτρέτο της δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα αναγνωρίστηκε ως η κόρη ενός εργάτη από το Ντέβον. Η ίδια έχοντας κουραστεί να κάνει την υπηρέτρια βρέθηκε άστεγη στο Μπρίστολ και αποφάσισε… να πει τη δική της ιστορία.
Victor_Lustig7. Victor Lustig, Αυστρο-Ουγγαρία (1890-1947): Ο άνθρωπος που κατάφερε να πουλήσει τον πύργο του Άιφελ δύο φορές
Το 1925 ο Lustig υποδυόμενος τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή ενός υπουργείου, και ισχυριζόμενος ότι ο πύργος-σύμβολο της γαλλικής πρωτεύουσας στοίχιζε πολλά στη μεταπολεμική Γαλλία για έξοδα συντήρησης, κάλεσε πέντε εμπόρους για να τους πουλήσει τα σίδερα.
Έπεισε τον Andre Poisson, ο οποίος του έδωσε μια τσάντα με μετρητά.
Όταν πήγε να συλλέξει το «εμπόρευμά» του, οι Αρχές τον ενημέρωσαν ότι δεν είχαν ιδέα για ποιο πράγμα μιλούσε.
Ενθουσιασμένος με την επιτυχία του ο Lustig προσπάθησε λίγο καιρό μετά να επαναλάβει την απάτη, αυτή τη φορά με εμπόρους από τη Βιέννη.
Το δεύτερο θύμα απευθύνθηκε τελικά στην αστυνομία. Ο Lustig πρόλαβε να διαφύγει, προτού συλληφθεί.
_______
Πηγήnewsbeast

Feature (Side)

Πρόσφατα

Random

*

Archives

© 2013 Point of view. All rights resevered. Designed by | point me