Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AD (728x90)

  • 2793 Pine St

  • 1100 Broderick St

  • 868 Turk St

  • 420 Fell St

Πρόσεξε τα όρια του φλερτ όταν έχεις σχέση!



Το φλερτ είναι ικανό να σου ανεβάσει την αυτοπεποίθηση στα ύψη και είναι αποδεκτό ακόμα και όταν είσαι δεσμευμένος/η. Υπάρχει όμως μια λεπτή διαχωριστική γραμμή που
άμα την περάσεις το φλερτ γίνεται απιστία (αρκεί η σχέση σας να μην είναι ελεύθερη) και ο/η σύντροφός σου θα έχει κάθε δικαίωμα να θυμώσει. Σε ποιες περιπτώσεις όμως συμβαίνει αυτό;

Φλερτ με τον κολλητό ή την κολλητή. Ας πούμε ότι μια παρέα στο μπαρ σε κερνάει σφηνάκια κι εσύ γυρίζεις, τους χαμογελάς, πίνεις στην υγειά τους και ανταλλάζετε κανένα κομπλιμέντο. Τίποτα το μεμπτό ως εδώ. Γιατί; Γιατί δεν ξέρεις κανένα από την παρέα και το πιθανότερο είναι πως δεν θα τους ξαναδείς. Σκέψου τώρα όλο αυτό να συμβαίνει με τον κολλητό ή την κολλητή σου. Το φλερτ με ένα πρόσωπο που ξέρεις καλά υπονοεί πως μπορεί να έχει συμβεί κάτι στο παρελθόν ή θα συμβεί κάτι στο μέλλον. Άσε που για τον/την σύντροφό σου ένα άτομο που ως τώρα δεν αντιμετωπιζόταν ως απειλή ξαφνικά θα γίνει στόχος και θα υπάρξουν ζήλιες χωρίς λόγο.

Ανταλλαγή αριθμών. Όταν έχεις σχέση φλερτάρεις πιο πολύ για την πλάκα της υπόθεσης παρά για να κερδίσεις κάτι από αυτό, δηλαδή ένα ραντεβού ή one night stand. Αλλιώς, ποιος ο λόγος να είσαι δεσμευμένος; Δεν υπάρχει κανένας λόγος λοιπόν να ανταλλάζεις αριθμούς με άτομα που μόλις γνώρισες στο μπαρ (ή παίζοντας bowling, για όσους έβλεπαν "Είσαι το ταίρι μου") απ’ τη στιγμή δεν έχεις σκοπό να κάνεις κάτι μαζί τους. Το ταίρι σου θα έχει κάθε λόγο να νευριάσει και δεν υπάρχει λόγος να εκθέτεις έτσι κάποιον που αγαπάς.

Ψιθύρισμα στο αυτί. Το φλερτ κανείς δεν μίσησε όσο γίνεται στα φανερά. Αλλά τώρα σκέψου να είσαι έξω με την παρέα και το ταίρι σου και να αρχίσεις να ψιθυρίζεις στο αυτί κάποιου αγνώστου. Το ταίρι θα έχει αλλάξει δέκα χρώματα προσπαθώντας να καταλάβει τι λέτε και πιθανώς οι υποθέσεις που κάνει είναι 10 φορές χειρότερες από την πραγματικότητα. Άσε που θα τον/την εκθέσεις στην παρέα σου. Οκ, μπορεί να έχει δυνατή μουσική, αλλά αν δεν μπορείς να φλερτάρεις στα φανερά, ενώ δίπλα σου είναι ο/η σύντροφός σου, καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου.




Αγγίγματα. Εντάξει τι θα μπορούσαμε να πούμε γι’ αυτό. Νομίζω πως κάθε νοήμων άνθρωπος μπορεί να καταλάβει για ποιους λόγους αυτό είναι μεμπτό. Δεν χρειάζεται να χουφτώσεις κάποιον στα οπίσθια για να ξεπεράσεις τα όρια. Ακόμα κι ένα χάδι στον ώμο (που στην πραγματικότητα θεωρείται intimate ζώνη που λίγοι μπορούν να αγγίξουν) είναι υπερβολή όταν έχεις σχέση.

Φλερτ με τον/την πρώην. Αν το φλερτ με τον κολλητό υπονοεί πως ίσως κάποτε κάτι να έχει γίνει μεταξύ σας, το φλερτ με τον πρώην δεν χρειάζεται να υπονοήσει τίποτα. Είναι ένα άτομο που κάποτε σου ασκούσε τρομερή έλξη αλλά κάτι στην πορεία στράβωσε και τα χαλάσατε. Εσύ τώρα που φλερτάρεις μαζί του/της σημαίνει πως τα έχεις ξεχάσει όλα (τα κακά) και θυμήθηκες τα άλλα (τα καλά). Σκεφτείτε σενάριο όπου ο/η πρώην έγινε κολλητός/η και φλερτάρεις μαζί του μπροστά στα μάτια του συντρόφου σου με αγγίγματα και ψίθυρους. Αν δεν είναι αυτό αιτία χωρισμού δεν ξέρω τι είναι.

Βέβαια κάθε ζευγάρι έχει τους δικούς του κώδικες και "πρέπει". Αν στην σχέση σου επιτρέπεται το φλερτ χωρίς περιορισμούς, τότε όλα είναι καλά, αρκεί να νιώθεις εσύ κι ο σύντροφός σου άνετα.


via

Εσύ δημιουργείς όλες τις «ταμπέλες» της ζωής σου



Μιλήστε στον ανθρωπο για τα Εργαλεία της Δημιουργίας:
Σκέψη, Λόγος, Πράξη.
Αυτά είναι τα μέσα με τα οποία δημιουργείτε την προσωπική σας πραγματικότητα.
Είναι τέλεια εργαλεία κι εξόχως αποτελεσματικά.
Αυτά που σκέφτεστε, αυτά που λέτε και αυτά που πράττετε δημιουργούν την εμπειρία που αποκαλείτε “εαυτός”, καθώς και τις συνθήκες και τις περιστάσεις της ζωής σας.
Έχει ειπωθεί και στο παρελθόν: αν σκέφτεσαι ότι είσαι θύμα, λες ότι είσαι θύμα και δρας σαν να είσαι θύμα, τότε θα βιώνεις τον εαυτό σον σαν θύμα, παρά το γεγονός ότι δεν είσαι. Το ίδιο ισχύει όταν επιλέγεις να βάλεις ταμπέλες στην εμπειρία των άλλων.
Αν σκέφτεσαι ότι κάποιος είναι θύμα, λες ότι είναι θύμα και δρας σαν να είναι θύμα, τότε θα βιώνεις τον άλλον σαν θύμα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι.
Είναι αδύνατον να είναι κάποιος θύμα των περιστάσεων που ο ίδιος δημιουργεί.
Να το θυμάσαι πάντοτε αυτό.
Είναι αδύνατον να είσαι θύμα των περιστάσεων που δημιουργείς εσύ ο ίδιος. Κατά συνέπεια, για να είσαι θύμα των περιστάσεων, πρέπει να ορκιστείς ότι δεν τις δημιούργησες εσύ. Κι αυτό είναι ψέμα.
Εσύ δημιουργείς όλες τις περιστάσεις της ζωής σου. Αν τις δημιουργείς σε συνειδητό επίπεδο, τότε το συνειδητοποιείς αυτό. Αν τις δημιουργείς σε υποσυνείδητο ή υπερσυνειδητό επίπεδο, ίσως να μην το συνειδητοποιείς.
Όπως και να έχει το πράγμα, εσύ είσαι αυτός που τις δημιουργεί.
Κάθε βαθύς γνώστης το γνωρίζει αυτό και επομένως δεν κατηγορεί ποτέ κανέναν λέγοντας:
“Εσύ μου το έκανες αυτό”
Μπορείς να βιώσεις οτιδήποτε επιλέξεις.
Μπορείς να βιώσεις αυτά τα οποία ήρθες εδώ να γνωρίσεις σχετικά με το ποιος είσαι, ή μπορείς να βιώσεις κάτι διαφορετικό ή κάτι λιγότερο από αυτό. Όπως και σε κάθε τι άλλο, λειτουργεί κι εδώ η ΔΥΝΑΜΗ σου.
Η ποιότητα της Δύναμης σου είναι που δημιουργεί την ζωή σου.
via

Ποια μέση οδό;




- Καμιά φορά κι ο τρόπος της ζωής μας μάς δημιουργεί κρίσεις. Τότε θέλουμε να τον αλλάξουμε, δεν μπορούμε, τρελαινόμαστε. Κάτι τέτοιο θα συνέβη και στην κόρη σας.
– Μα γιατί; Γιατί ν’ αλλάξει τρόπο ζωής; Τι είχε η ζωή της;
– Γιατί πώς να το κάνουμε μαντάμ, κάποια στιγμή όταν αντιληφθούμε όλοι μας πόσο αντιφατικός, πόσο αστείος είναι ο κόσμος μας, οι θέσεις μας, οι ιδέες μας.
– Με συγχωρείτε! Αστείος ο κόσμος μας;
– Αστείος γιατί …
– ΟΧΙ! Εγώ δεν τον βλέπω καθόλου αστείο, αντιθέτως μάλιστα!
– Το ξέρω. Αν τον βλέπατε τότε θα κινδυνεύατε κι εσείς!
– Πέστε μου… είναι πάρα πολύ σοβαρά; Λέτε;
– Όχι τόσο. Ελπίζω μετά από μια μικρή θεραπεία η κόρη σας να βρει την μέση οδό όπως την βρήκαμε όλοι μας.
– Δηλαδή, τι εννοείτε; Ποια μέση οδό;



– Εννοώ κύριέ μου ότι σιγά σιγά θα καταλάβει ότι πρέπει να μπορούμε να σιχαινόμαστε τους άλλους και να τους βγάζουμε το καπέλο και να τους αρνούμεθα και να υποτασσόμαστε σ’ αυτούς, να θέλουμε το καλό και να κάνουμε το κακό, ν’ αγαπάμε τον Νίκο και να παίρνουμε τον Γιώργο, να πιστεύουμε τους φίλους και να προδίδουμε τους φίλους, αυτό εννοώ, διαφορετικά δεν πρόκειται να επιβιώσει κανείς, θα τρελαθούμε όλοι, καταλάβατε;
– Δηλαδή γιατρέ μου, υπάρχει ελπίδα να συνέλθει;
– Να μείνετε ήσυχος. Η, ας πούμε τρέλα, της κόρης σας είναι μια μορφή που θεραπεύεται συνήθως. Μη φοβάστε, θα συνέλθει. Θα ξαναγυρίσει στο γραφείο της, θα παντρευτεί τον μνηστήρα της, θα κάνει παιδιά, θα τα βαφτίσει όπως τα βαφτίσατε κι εσείς, θα τα μεγαλώσει, όπως τα μεγαλώσατε κι εσείς, θα τα συμβουλεύει όπως τα συμβουλεύατε κι εσείς, θα ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ όπως ΚΙ ΕΣΕΙΣ, όπως ΕΜΕΙΣ, όπως όλοι. Εκτός … αλλά, δεν βαριέστε, θα περάσει κι αυτό. Ηρεμήστε, θα περάσει.
via

Τώρα τι κάνω;



Ένας Μεξικανός με το σομπρέρο του είναι αραχτός σε μία όμορφη παραλία και ψαρεύει με το καλάμι και την πετονιά του. Ένας Αμερικανός τουρίστας, επιχειρηματίας, τον πλησιάζει με διάθεση να τον συμβουλεύσει και γίνεται μεταξύ τους ο εξής διάλογος.

Αμερικανός: Πόσα ψάρια βγάζεις κάθε μέρα;
Μεξικανός: Όσα χρειάζομαι για να τρώω
Αμερικανός: Γιατί δεν ρίχνεις ταυτόχρονα περισσότερες πεπονιές να πιάνεις περισσότερα;
Μεξικανός: Και τι να τα κάνω;
Αμερικανός: Θα τα πουλάς, θα μαζέψεις χρήματα, θα αγοράσεις βάρκα και δίχτυα, θα πιάνεις και θα πουλάς περισσότερα ψάρια και θα βγάζεις ακόμη περισσότερα χρήματα.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θα αγοράσεις ένα καίκι και θα αυξήσεις πολύ τα χρήματα που θα βγάζεις.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θ” αγοράσεις περισσότερα καίκια, θα κάνεις μεγάλο στόλο και θα γίνεις πλούσιος.
Μεξικανός: Και μετά;
Αμερικανός: Μετά θα δουλεύουν άλλοι για σένα και εσύ θα κάθεσαι και θα απολαμβάνεις.
Μεξικανός: Γιατί; Τώρα τι κάνω;


via

Λύπη και στεναχώρια: Πώς την ξεπερνάμε;




Ένα συναίσθημα μπορεί να έχει τεράστια δύναμη. Εκδηλώνεται σε τόσα διαφορετικά  επίπεδα κι εκφάνσεις.
Η λύπη: Βαραίνει μαζί με το στήθος μας, κι όλο τον κόσμο γύρω μας. Ξαφνικά όλα κινούνται αργά κι ανούσια. Βάζει τα μάτια,τη φωνή κι ολόκληρο το σώμα μας να την μαρτυρούν. 
Ο θυμός: Έχει μια ορμητικότητα ανήμερη, συχνά οδηγεί στην απώλεια ελέγχου. Κάνει το σώμα μας να βράζει, να σφίγγεται, να τεντώνεται, να δυναμώνει.

Το άγχος: Έχει δύναμη παραλυτική. Όταν είναι έντονο κυριαρχεί πάνω σε ολόκληρο το σώμα. Κάνει την καρδιά να χτυπά γρήγορα, το στομάχι ν’ανακατεύεται, τα χέρια και τα πόδια να «κόβονται». Μας κάνει ν’αποφεύγουμε, ν’αναβάλλουμε,να κρυβόμαστε.
Φαίνεται πως παντού το συναίσθημα σέρνει μαζί του το σώμα μας, επηρεάζει την συμπεριφορά μας και τις αντιδράσεις μας. Πολλές φορές μας φαίνεται αδύνατο να καταλάβουμε τον εαυτό μας,γιατί νιώθουμε όπως νιώθουμε, γιατί αντιδρούμε μ’ένα συγκεκριμένο τρόπο. Σε κάθε κατάσταση που συναντούμε, υπάρχουν τρία επίπεδα της πραγματικότητας. Η κατανόηση των επιπέδων αυτών είναι σημαντική για να δαμάσουμε την έντονη ενέργεια των συναισθημάτων μας.
Τι είναι αυτό που πραγματικά συμβαίνει, δηλαδή ποιά είναι η «αλήθεια»; Θυμίσου ότι δε μπορείς πάντα να ξέρεις όλη την αλήθεια μιας κατάστασης. Μην περιορίζεσαι σε αυτό που νομίζεις ότι συμβαίνει, αντίθετα, αναρωτήσου: «Τι συμβαίνει εδώ το οποίο ίσως δεν μπορώ να κατανοήσω;»
Τι σου λένε οι αισθήσεις σου για την κατάσταση; Δηλαδή τι είναι αυτό που βλέπεις, ακούς, μυρίζεις, κτλ; Οι αισθήσεις μας παρουσιάζουν μια πιο αντικειμενική αν κι όχι πάντα απόλυτα αληθινή εκδοχή της πραγματικότητας.
Ποιές είναι οι υποθέσεις,οι ερμηνείες, οι σκέψεις, οι πεποιθήσεις και τέλος τα συναισθήματα σου γι’αυτό που συμβαίνει; Πολλές φορές μπερδεύουμε τις σκέψεις για συναισθήματα: «Νιώθω ότι δε μ’αγαπάει κανείς». «Αισθάνομαι ότι έκανα λάθος». Οι δύο παραπάνω προτάσεις είναι σκέψεις κι όχι συναισθήματα, ακόμα κι αν αρχίζουν με τη λέξη νιώθω/αισθάνομαι.  Για να μπορείς να τα διαχωρίζεις εύκολα θυμίσου ότι εάν μετά τη λέξη αισθάνομαι βάζεις τη λέξη «ότι», πιθανώς αναφέρεσαι σε μία σκέψη σου. Τυπικά συναισθήματα είναι η χαρά, η λύπη, ο θυμός, η ενοχή, η ανησυχία, ο ενθουσιασμός κτλ. Όταν λές «Είμαι θυμωμένος», τότε αναφέρεσαι σ’ένα συναίσθημα.
Οι ερμηνείες και οι σκέψεις σου δεν είναι παρά κατασκευάσματα του μυαλού σου και δεν ανταποκρίνονται απαραίτητα στην πραγματικότητα. Είναι ιστορίες που λές στον εαυτό σου για να δώσεις νόημα στις εμπειρίες σου.
Η συναισθηματική σου ισορροπία εξαρτάται άμεσα από αυτές τις ερμηνείες που δίνεις στις καταστάσεις. Πολλές φορές μπερδεύουμε τις σκέψεις μας για τα γεγονότα με την πραγματικότητα κι έτσι δημιουργείται μια αρνητική συναισθηματική αντίδραση. Π.χ. « Οι φίλοι μου με ξέχασαν, δεν πήρε κανείς τηλέφωνο για να βγούμε» (σκέψη-ερμηνεία). Μια τέτοια αρνητική ερμηνεία δημιουργεί και αρνητική συναισθηματική αντίδραση (λύπη,απογοήτευση).
Για να δαμάσεις δύσκολα συναισθήματα , δοκίμασε να:
Στρέψεις  την προσοχή σε αυτό που βιώνεις μέσα σου. Τι αισθάνεσαι; Τι σωματικά συμπτώματα έχεις; Προσπάθησε ν’αναγνωρίσεις το συναίσθημα που υπάρχει μέσα σου.
  • Αναγνωρίσεις τις σκέψεις και τις νοερές παγίδες που σχετίζονται με αυτό το συναίσθημα.  Τι λές στον εαυτό σου για το συναίσθημα; Πολλές φορές βιώνουμε ένα αρνητικό γεγονός, π.χ μια οικονομική δυσκολία. Ο τρόπος που θα ερμηνεύσουμε αυτό που συνέβη, δηλαδή σαν ένα προσωρινό εμπόδιο ή μια τελειωτική κατάσταση, θα επηρεάσει και το τι θα νιώσουμε: φυσιολογικό άγχος ή απελπισία και αγωνία.
  • Συχνά θυμώνουμε με τον εαυτό μας επειδή θύμωσε ή λυπόμαστε τον εαυτό μας επειδή λυπήθηκε.  Ίσως να θεωρούμε αδυναμία να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώνει δύσκολα συναισθήματα. Η αντιμετώπιση αυτή, αυξάνει πάντα την ένταση του αρνητικού συναισθήματος. Γι’αυτό αποδέξου το, ο,τι και να είναι. Ίσως να είναι για σένα ένας τρόπος για να καταλάβεις κάτι που θα σε βοηθήσει να νιώσεις καλύτερα στο μέλλον
  • Μάθε από την εμπειρία. Ανάλυσε έντονες καταστάσεις αφού τελειώσουν και σκέψου τι μπορείς να μάθεις από την κατάσταση έτσι ώστε να δεσμευτείς σε μια πιο βοηθητική για σένα και λειτουργική αντίδραση στο μέλλον.
  • Εξασκήσου στην απλή επίγνωση των συναισθημάτων και των σκέψεων σου χωρίς να τα κρίνεις ή να προσπαθείς να τ’αλλάξεις. Το να έχεις επίγνωση των σκέψεων σου , είναι σημαντικό γιατί  όπως είπαμε , επηρεάζουν απόλυτα τα συναισθήματα που έχεις. Για να εφαρμόσεις την απλή αυτή επίγνωση(ενσυνειδητότητα) πρακτικά , ίσως θα σε βοηθούσε να πείς «Αυτό είναι μία σκέψη και οι σκέψεις δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα. Δεν χρειάζεται να κάνω τίποτα γι’αυτή τη σκέψη. Θα την αφήσω ήσυχη. Δεν θα προσπαθήσω να ελέγξω ή ν’αποφύγω αυτή τη σκέψη. Δε θα ανησυχήσω γι’αυτή.Δεν χρειάζεται ν’αντιδράσω με κανέναν τρόπο». Ίσως επίσης θα βοηθούσε να δείς τις σκέψεις σου σα σύννεφα στον ουρανό. Τα σύννεφα έρχονται και φεύγουν και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό. Είναι μέρη ενός αυτορρυθμιζόμενου συστήματος και δεν είναι δυνατό ή απαραίτητο να τα σταματήσουμε ή να τα διώξουμε. Ακόμα κι αν μπορούσαμε αυτό θα κατέστρεφε την ισορροπία της φύσης. Πρέπει να τα αφήσουμε στο χώρο τους και να τα βλέπουμε παθητικά, καθώς αλλάζουν και κινούνται ανεξάρτητα από εμάς και τις πράξεις μας.

Η σωστή μερίδα



Η μισή υπόθεση στην προσπάθεια απώλειας βάρους είναι η σωστή μερίδα.
Η μερίδα που σερβίρεται σε κάποια εστιατόρια και η μερίδα που σερβίρουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας στο σπίτι, δεν έχει, συνήθως, καμία σχέση με τη μερίδα που θα έπρεπε να καταναλώνουμε, έτσι ώστε και να χορτάσουμε και να προσέξουμε να μην κάνουμε υπερβολική κατανάλωση θερμίδων στην καθημερινότητά μας. Ο λόγος είναι ότι πολλά εστιατόρια σερβίρουν μεγαλύτερες μερίδες από το κανονικό προκειμένου να ικανοποιήσουν τους πελάτες τους –σκεφτείτε πόσες φορές δεν έχετε καταφέρει να αδειάσετε ούτε το μισό πιάτο καρμπονάρας, αφήνοντας φαγητό για τουλάχιστον άλλον ένα ακόμη- ενώ στο σπίτι μας, έχουμε όλοι μάθει από τη μαμά μας και τη γιαγιά μας σε… γενναίες δόσεις φαγητού.
Αν, όμως, θέλουμε πραγματικά να τρεφόμαστε σωστά και να χάσουμε βάρος ή να διατηρήσουμε τα κιλά και τη σιλουέτα μας, η μερίδα που καταναλώνουμε πρέπει να είναι συγκεκριμένη. Ακόμη και 100 θερμίδες παραπάνω από το κανονικό να αποδίδει ένα γεύμα, σε μικρό χρονικό διάστημα –κι όταν κάτι τέτοιο επαναλαμβάνεται καθημερινά- μπορεί να μας φορτώσει με επιπλέον κιλά που, αναλόγως τη διάρκεια της… ατασθαλίας, μπορεί να φτάσουν ή και να ξεπεράσουν τα 5.

Η σωστή μερίδα στις διάφορες κατηγορίες τροφίμων
Για κάθε άνθρωπο η κατάλληλη μερίδα μπορεί να διαφέρει, καθώς εξαρτάται τόσο από την ηλικία του, όσο και από το φύλο, το βάρος, το ρυθμό που ασκείται κάποιος, τα υλικά που συνθέτουν ένα γεύμα (αν έχουν τηγανιστεί, αν είναι πολύ λιπαρό κ.ο.κ), το τι έχουμε καταναλώσει πριν τη συγκεκριμένη μερίδα όλη την ημέρα κ.τ.λ. 
Παρ’ όλ’ αυτά, υπάρχουν κάποιοι γενικότεροι κανόνες που μπορούμε να ακολουθήσουμε σχετικά με το πόσο πρέπει να γεμίζουμε το πιάτο μας, προκειμένου να διατηρήσουμε μια ισορροπία στη διατροφή μας. Αν, όμως, θέλετε να χειριστείτε το θέμα της μερίδας πιο συγκεκριμένα και εξειδικευμένα, τότε θα πρέπει να συμβουλευτείτε ειδικό που θα σας δώσει εξατομικευμένο διατροφικό πλάνο, προσαρμοσμένο στις δικές σας ανάγκες.

Μερίδες φρούτων και λαχανικών: Όσον αφορά τα ωμά λαχανικά, ο καλύτερος τρόπος να υπολογίσετε 1 μερίδα είναι να τα κόψετε και να τα μετρήσετε σε 1 φλιτζάνι (όπου 1 φλιτζάνι = 1 μερίδα). Διαφορετικά, το μέγεθος 1 γροθιάς είναι περίπου το μέγεθος της μίας μερίδας, ενώ στα περισσότερα φρούτα, το μέτριο μέγεθος συμπληρώνει μια μερίδα (π.χ. 1 μέτριο μήλο, 1 μέτριο πορτοκάλι, 1 μέτρια μπανάνα κ.ο.κ.). Στα μαγειρεμένα λαχανικά, η μερίδα ισούται περίπου με λίγο λιγότερο από το μισό φλιτζάνι. 

Μερίδες ψαριών/θαλασσινών: Η μία μερίδα ψαριού έχει μέγεθος περίπου όσο μια μέτρια γυναικεία παλάμη και σε γραμμάρια το άπαχο ψάρι πρέπει να φτάνει ως τα 140, ενώ το λιπαρό ως τα 120. Η μερίδα θαλασσινών φτάνει τα 100-120 γραμμάρια (περίπου 12-15 μικρές γαρίδες ή 7 μεγάλες).

Μερίδες κρεατικών: Τα 100-120 γραμμάρια κρέας που συνιστούν και πάλι μια μερίδα, είναι ίσα με μια γυναικεία παλάμη και σε αυτή την περίπτωση. Ένα στήθος κοτόπουλου ή ένα μπούτι αποτελούν μια μερίδα, αρκεί να αφαιρέσετε την πέτσα.

Μερίδες οσπρίων: Όταν μαγειρεύετε φακές, φασόλια και ρεβίθια, μην ξεχνάτε ότι η μία μερίδα συμπληρώνεται με 1,5 φλιτζάνι μαγειρεμένου φαγητού, το οποίο αντιστοιχεί σε περίπου 300 γραμμάρια.

Μερίδες λαδερών: Αν είστε λάτρεις των λαδερών, προτιμήστε τα χωρίς υπερβολές στο ψωμί –ειδικά αν κάνετε δίαιτα- και μην ξεπερνάτε τα 2 φλιτζάνια μαγειρεμένου φαγητού ανά μερίδα.

Μερίδες γαλακτοκομικών: Μια μερίδα τυρί ισούται με περίπου 1 σπιρτόκουτο, ενώ 1 φλιτζάνι γάλα ή 1 κεσεδάκι γιαούρτι συνιστούν και πάλι μια μερίδα. 

Μερίδες δημητριακών/ζυμαρικών: Τα δημητριακά του πρωινού πρέπει να γεμίζουν τα 2/3 μιας κούπας του καφέ, ενώ η μία μερίδα μαγειρεμένο ρύζι ή μακαρόνια αντιστοιχεί σε 2 φλιτζάνια (περίπου όσο το ποντίκι του υπολογιστή). Μια μερίδα ψωμιού πρέπει να έχει το μέγεθος μιας φέτας που να θυμίζει κασέτα κασετοφώνου.

Μερίδες διάφορων τροφών: Αν πρόκειται να φάτε πατάτες, η μία μερίδα τους ισοδυναμεί με 10 τηγανητές πατάτες ή 2 μικρές ψητές πατάτες (ή 1 μεγαλύτερη, όσο το ποντίκι του υπολογιστή). Μία μερίδα αποξηραμένων φρούτων, όπως π.χ. σταφίδες, δεν πρέπει να ξεπερνάει το ¼ του φλιτζανιού, ενώ αν το πρόγραμμα λέει… αβγό, η μερίδα ισούται με δύο βραστά. Μια κουταλιά της σούπας βούτυρο ή ελαιόλαδο θεωρείται 1 μερίδα για το κάθε ένα και το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση των ξηρών καρπών. Στο σινεμά, φροντίστε να μην ξεπεράσετε τα 2 φλιτζάνια ποπ κορν και το κομμάτι κέικ που σας κερνάνε, πρέπει να έχει μέγεθος δισκέτας για να θεωρηθεί 1 μερίδα. 



via

Κάθομαι και σκέφτομαι:







Η διαδρομή προς τον προορισμό δεν είναι ποτέ ευθεία. Για να φτάσουμε στο χειμαδιό περνάμε στροφές, κακοτράχαλα εδάφη, έχουμε απώλειες… Επιπλέον χρειάζεται να χεις προνοήσει, πάντα να έχεις μαζί σου και λίγο παστό κρέας. 


Άσε πίσω το παρελθόν. Αν σου φάει ο λύκος την κατσίκα την έφαγε, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Απλά την επόμενη φορά φρόντισε να είσαι πιο προσεκτικός. 

Μην κεφαλαιοποιείς πολλά, μην γίνεσαι σπαγκοραμμένος. Μην αναβάλλεις την απόλαυση της χαράς για το μέλλον. Κάντο τώρα, όσο είσαι ακόμα νέος. Κάνε την σκληρή εργασία σου να αξίζει ακόμη περισσότερο. 

Αγωνίσου, πάλεψε. Εσύ είσαι ο μοναδικός υπεύθυνος για τον εαυτό σου. Μην είσαι φυγόπονος, μην περιμένεις να κάνουν στο κοπάδι σου όλη τη δουλειά τα σκυλιά. 

Διεκδίκησε τον σεβασμό που σου αξίζει, μην αφήνεις τους άλλους να σε πατάνε . Βάλε όρια, βάλε φράχτες, προστάτεψε τα ζώα σου. 

Μακάριοι αυτοί που κάνουν λάθη. Σφάλε. Εμπειρίες ονομάζουμε τις καρπαζιές που έχουμε φάει στη ζωή μας, απλά τους δώσαμε ένα πιο εύηχο όνομα. Και μην ξεχνάς ότι δεν έχει μεγάλη σημασία ποιος ήσουν μέχρι χθες. Ξεκίνα σήμερα κι όρισε με τις πράξεις σου, αυτό που θα γίνεις από δω και πέρα... 

Μάθε να συγχωρείς .... τον εαυτό σου πρώτα. Άσε τις ενοχές, δεν έχεις χρόνο γι αυτές.

Μακάριοι αυτοί που αμφισβητούν. Μην αφήνεις τη ζωή σου να καταδυναστεύεται από δόγματα. Θυμήσου ότι αν κάποιοι δεν αμφισβητούσαν παγιωμένες γνώσεις η ανθρωπότητα θα κατοικούσε ακόμη σε σπηλιές. Φίλτραρε την πληροφορία, γίνε σκεπτικιστής, σκέψου κριτικά, σκέψου ορθολογικά, αναθεώρησε. Δεν είδες νεράιδες και στοιχειά στο δάσος, μόνο λύκους. 

Να είσαι προσεκτικός. Να παρατηρείς τους άλλους . Κοίταζε τους στα μάτια. Αν δεν το δείχνει η γίδα, το δείχνει το κέρατό της. 

Η ζωή είναι το ταξίδι, όχι ο προορισμός. Και είναι πολύτιμη. Η προηγούμενη λέξη που διάβασες είναι ήδη παρελθόν. 

Μη συμβουλεύεις διαρκώς τους νέους, είναι χάσιμο χρόνου. Δεν υπάρχει τρόπος να τους διδάξεις τον πόνο και τη δυστυχία, μόνο η εμπειρία θα το κάνει βασανιστικά. 

Ταξίδεψε! Τα ταξίδια είναι από τις εμπειρίες που μένουν. Βγες έξω Δοκίμασε! Γεύσου, ρούφηξε άπληστα εικόνες. Άφησε τις αισθήσεις σου ελεύθερες. 

Εκθέσου, αφέσου, τσαλακώσου, χάσε τον έλεγχο πού και πού. Κι όχι μόνο τον έλεγχο του εαυτού σου, αλλά και τον έλεγχο σε σχέση με άλλους. Αρκετά απομονώθηκες στην καλύβα σου στο χειμαδιό, φτάνει όμως, βγες έξω όταν γυρίσεις. Ξαναβρές τους φίλους και τη συντροφικότητα. 

Μην προσπαθείς να ελέγξεις τους άλλους. Έτσι θα καταδικάσεις στο άγχος και τη δυστυχία όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά κι αυτούς που προσπαθείς να ελέγξεις. Άσε τους άλλους να ζήσουν και ζήσε για τον εαυτό σου. Άσε τ άλλα κοπάδια στους βοσκούς τους, κοίτα το δικό σου.

Η ζωή δεν είναι δίκαιη - Το σύμπαν δεν σου οφείλει καμιά παρηγοριά και το σίγουρο είναι ότι στο τέλος της διαδρομής εσύ πεθαίνεις. Να 
είσαι σε εγρήγορση...

Να έχεις ισορροπία. Να απολαμβάνεις το φαγητό και το ποτό σου. Να μην ξεχνάς ότι οι φτωχοί του πλανήτη περπατούν χιλιόμετρα για την καθημερινή τους τροφή, ενώ οι πλούσιοι περπατούν χιλιόμετρα για να τη χωνέψουν. 

Απ όλους έχεις να κερδίσεις κάτι. Μάθε από τους γύρω σου. Γίνε παιδί με τα παιδιά, παίξε μαζί τους, αλλά πήγαινε και στο καφενείο να μιλήσεις με τους γέρους. Κάτι έχει να σου πει η συσσωρευμένη εμπειρία τους. 

Μην τα παίρνεις όλα τις μετρητοίς. Μην παίρνεις τα πάντα σοβαρά Πιθανόν υπερβάλλεις στο σήμερα. Αυτό που σε ενοχλεί ή φοβάσαι τώρα, το πιο πιθανό είναι αύριο να το κρίνεις ανούσιο ή χλιαρό. Προσπάθησε να δεις τον εαυτό σου από απόσταση, ρίξε μια ματιά στη θέα του κοπαδιού σου από το λόφο. 

Έχε υπομονή. Οι κατσίκες δεν γεννούν κάθε μήνα. Αλλά όταν συμβεί πρέπει να 'σαι παρών και σε χρειάζονται.

Μάλωσε καμιά φορά με τη σύντροφό σου αν χρειαστεί, δεν είναι τρομερό, άφησε τα συναισθήματα να εκτονωθούν. Κάνε αποσυμπίεση στο θυμό. Η φωτιά μερικές φορές είναι ευεργετική. Αν καεί μια περιοχή με πουρνάρια ή ξερόχορτα , η άνοιξη πάλι θα δώσει νεαρή βλάστηση, εκλεκτή τροφή για τις γίδες και τα μικρά τους. Πρόσεχε όμως, τα λόγια που θα ειπωθούν δεν τα ξαναμαζεύεις.

Πρόσεχε τι θα φάνε οι γίδες σου, δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν. Αν αυτά που θα φάνε είναι τα βλαστάρια δέντρων, το δάσος δεν ξαναγίνεται, ο τόπος θα μείνει χέρσος... 

Πότε δεν θα υπάρξει ιδανική στιγμή, ποτέ οι συνθήκες και οι καταστάσεις δεν θα είναι ιδανικές. Ξεκίνα από εδώ που βρίσκεσαι τώρα! Μην αναβάλλεις. 

Να είσαι ευγενικός. Ένα πρόσωπο που χαμογελά καθρεφτίζει ανάλογη συμπεριφορά. Κάνε δώρα. Ακόμη και το δώρο ενός καλού λόγου είναι σημαντικό. 

Να φέρεσαι καλά στους ηλικιωμένους, σε λίγο θα σαι σαν αυτούς. Να φέρεσαι καλά και στα ζώα, αυτά δεν κρατάνε κακία, δεν ζηλεύουν, δεν έχουν εμμονές ούτε εγωισμό. Συγχωρούν, και μάλιστα χωρίς όριο. 

Αν ξέρεις γράμματα διάβασε! Αυτοί που διαβάζουν ζουν επιπλέον ζωές. Όχι μόνο τη δική τους αλλά κι όλων αυτών που μπήκαν στη θέση τους.

Τόλμησε, ο φόβος σε κρατά δεμένο αλλά δεν είναι πραγματικός, απλά προέρχεται από το άγνωστο που δεν βρίσκεται στο κεφάλι σου. 

Μην δένεσαι με τα πράγματα. Η ζωή είναι σαν τη διαδρομή του χειμαδιού και το ταγάρι. Όσο περισσότερο το γεμίζεις, τόσο πιο δύσκολα θα περπατάς. Πάρε τα απαραίτητα, το κοπάδι προχωρά, δεν θα σε περιμένει αν καθηλωθείς από πράγματα βαριά κι ασήκωτα. Πέτα τα , αποδεσμεύσου, νιώσε πιο ευέλικτος κι ελεύθερος.

Αγάπη τη λένε!





"Αγάπη τη λένε" καινούργιο τραγούδι από τον Δημήτρη Κοργιαλά σε στίχους Θάνου Παπανικολάου με την συνεργασία της Ανδριάνας Μπάμπαλη και του Θοδωρή Μαραντίνη.
Εκεί που τα στοιχεία της φύσης εμπλέκονται και διαπλέκονται με τόση μαεστρία και το σύννεφο γίνεται βροχή και η αλμύρα αλάτι, εκεί που αγκαλιές σε υπερθερμαίνουν με λίγες στάλες ρακί παραπάνω και το άχρωμο τώρα, μόλις πήρε χρώμα γιατί το προ ολίγου τώρα έγινε παρελθόν, αυτό είναι. Είναι μια οπτασία γλυκιά και τόσο θηλυκή, σαγηνευτική, δύσκολα ωστόσο, προσδιορίσιμη και συνάμα τόσο αυτονόητα αναγκαία. Φοράει φόρεμα λευκό και με το μαγικό της ραβδί σε ταξιδεύει σε κόσμους άκοσμους, γεμάτους μυρωδιές, σε μονοπάτια με χάδια καράβια και γλάρους πειρατές...
Όλοι μας την αναζητούμε και βαθιά μέσα μας προσευχόμαστε για αυτή την ίδια στιγμή όπου ο Θάνος Παπανικολάου γράφει πως «Αγάπη τη λένε». Ο Δημήτρης Κοργιαλάς σε μια νέα συνεργασία με την Ανδριάννα Μπάμπαλη και το Θοδωρή Μαραντίνη, την ψάχνουν μαζί μας, ερμηνεύοντας αυτή την πανδαισία στίχων με τη βαθιά, σταθερή, ελληνική τους χροιά. Ένα δυνατό τρίπτυχο που ανάγει το μουσικό «δέσιμο» στα πιο υψηλά επίπεδα και ένας στίχος, ο οποίος θα έλεγες πως σου δημιουργεί την αίσθηση αυτή της γλυκιάς μελαγχολίας των πιο κρυφών σου μυστικών και αναμνήσεων γλυκών, καθώς κοιτάς φωτογραφίες από τα περασμένα και θες τόσο να γίνουν παρόν ξανά.




«Αγάπη τη λένε» λοιπόν και μόλις κυκλοφόρησε από τη MINOS EMI, ένα κομμάτι προσωπικό, βαθύ και τόσο χαρακτηριστικό μας, που όλοι αποζητάμε και θα δίναμε τα πάντα για να το έχουμε μια ζωή. Τώρα πια, ο γρίφος λύθηκε, το ξέρουμε όλοι καλά... Αγάπη τη λένε, είναι ταυτόχρονα παντού και τόσο μακριά. (Κείμενο: Μάρη Γαργαλιάνου)
Μουσική: Δημήτρης Κοργιαλάς
Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου
Εταιρεία: Minos EMI
   




Στίχοι: 

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω 
Στα στάχυα, στα βράχια, στο χώμα, στο νερό
Σε μαύρους κρατήρες, σε θάλασσες λευκές 
Με χάδια καράβια και γλάρους πειρατές 

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω
Στον Έβρο,στη Κρήτη, στο καθαρό ουρανό
Στη θλίψη της πόλης, στο τραμ και στο μετρό 
Στη κόλαση μέσα και δίπλα στον Θεό 

Αν ποτέ τη δείτε να περνά απο'δω 
Πείτε μου πως είναι να την φανταστώ 
Μάλλον θα φοράει φόρεμα λευκό
Ψάχνω την αγάπη, ψάχνω να τη βρω 

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω
Με άδεια βαλίτσα και τρέλα στο μυαλό
Με λάδι και αλμύρα, με μια φέτα ψωμί
Με γέλια από μπύρα και δάκρυ από ρακί 

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω
Με βάρη, με χρέη, με κόμπο στο λαιμό 
Με χάρτινες σφαίρες, με σύννεφα φιλιά
Με ωραίες παρέες και ορθάνοιχτη αγκαλιά 

Πείτε μου πως είναι να την φανταστώ 
Μάλλον θα φοράει φόρεμα λευκό
Ψάχνω την αγάπη, ψάχνω να τη βρω.
via

Άγριος εγωισμός




Δεν είμαστε αυτό που πιστεύουμε ότι είμαστε.


 Τυφλωμένοι από τη φαντασία μας, υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας και λέμε ψέματα στον εαυτό μας. 

Πάντα λέμε ψέματα στον εαυτό μας, σε κάθε στιγμή, όλη την ημέρα, όλη μας τη ζωή. 

Αν μπορούσαμε να σταματήσουμε εσωτερικά και να παρατηρήσουμε, χωρίς προκαταλήψεις, αποδεχόμενοι μια φορά αυτή την ιδέα του ψέματος, τότε ίσως να βλέπαμε ότι δεν είμαστε αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε. 

Μπορώ να έχω στιγμές πραγματικής ηρεμίας, σιωπής, στις οποίες ανοίγομαι σε μιαν άλλη διάσταση, σε έναν άλλο κόσμο. 

Αυτό που δεν βλέπω είναι ότι πέρα από αυτές τις στιγμές, είμαι το θήραμα των συγκρούσεων και των αντιφάσεων, δηλαδή, της βίας της εγωιστικής δράσης μου, που δεν παύει ποτέ να με απομονώσει και να με διχάζει. 


Όλα όσα κάνω προκύπτουν από αυτή τη δράση. Καθώς ανακαλύπτω νέες δυνατότητες, χρειάζομαι να γνωρίζω τι βρίσκεται στη ρίζα αυτού του άλλου μέρους της φύσης μου. 

Πρέπει να βλέπω ότι δεν είναι κάτι ξένο, που να μπορώ να το βάλω στην άκρη, όταν και όπως επιθυμώ. 





Είναι αυτό που είμαι, και δεν μπορώ να είμαι αλλιώς. 

Αυτός ο άγριος εγωισμός είμαι εγώ, και πρέπει να γίνω συνειδητή της δράσης του. 

 Για να βλέπω αυτή τη βία, πρέπει να εισέλθω σε μία στενή και πραγματική επαφή με τον εαυτό μου, να παρατηρώ τον εαυτό μου χωρίς καμία εικόνα. 

Γιατί έχουμε μια επιτακτική ανάγκη να αποδείξουμε τον εαυτό μας, να πραγματώσουμε τον εαυτό μας;

 Στο παιχνίδι είναι μια βαθιά παρόρμηση: ο βαθύς φόβος ότι δεν είμαι τίποτα, ο φόβος της απόλυτης απομόνωσης, του κενού, της μοναξιάς. 

Έχουμε δημιουργήσει αυτή τη μοναξιά με το νου μας, με τις αυτο-προστατευτικές και εγωκεντρικές σκέψεις όπως "εμένα" και "δικό μου", το όνομά μου, η οικογένειά μου, η θέση μου, οι ιδιότητές μου.

 

 Βαθιά κάτω, νιώθουμε άδειοι και μόνοι, βιώνοντας ζωές, που είναι στενές και επιφανειακές, πεινασμένες συναισθηματικά και επαναλαμβανόμενες νοητικά. 

Επειδή το μικροπρεπές μας "Εγώ", είναι μια πηγή μαρτυρίου, επιθυμούμε - συνειδητά ή ασυνείδητα - να χαθούμε σε ατομικές ή συλλογικές διεγέρσεις ή σε κάποια μορφή αίσθησης. 

Τα πάντα στη ζωή μας - διασκέδαση, παιχνίδια, βιβλία, φαγητό, ποτό, σεξ - ενθαρρύνει τη διέγερση σε διάφορα επίπεδα. 

Το διασκεδάζουμε αυτό και αναζητούμε να βρούμε μια κατάσταση “ευτυχίας”, για να διατηρήσουμε μια ευχαρίστηση, στην οποία να μπορούμε να ξεχάσουμε το "Εγώ". 

Όλη την ώρα ο νους μας είναι απασχολημένος με την υπεκφυγή, αναζητώντας συνεχώς, τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να απορροφηθεί ολοκληρωτικά σε κάτι έξω από εμάς, να γοητευτεί από κάποια πίστη, αγάπη ή εργασία. 

Η υπεκφυγή έχει γίνει πιο σημαντική από την αλήθεια, που δεν μπορούμε να αντικρύσουμε. 

Περιστρεφόμενος γύρω από τα ατομικά ενδιαφέροντα, ο στενός μας νους απομειώνει τις προκλήσεις της ζωής ερμηνεύοντάς αυτές με την περιορισμένη κατανόηση του.

 Ως αποτέλεσμα, οι ζωές μας υποφέρουν από την έλλειψη έντασης, ισχυρού αισθήματος, έλλειψη πάθους. 

Είναι ένα ουσιώδες πρόβλημα. 

Όταν έχουμε πραγματικό πάθος στα βάθη του εαυτού μας, νιώθουμε έντονα και είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι στη ζωή – στα βάσανα, στην ομορφιά, στη φύση. . . στα πάντα. 

Νοιαζόμαστε για τη ζωή, για τις δυνατότητές της για την εργασία μαζί και για τη σχέση. 

Αλλά χωρίς πάθος, η ζωή είναι άδεια, χωρίς νόημα. 

Αν δεν νιώθουμε βαθιά την ομορφιά της ζωής και την πρόκλησή της, τότε η ζωή δεν έχει κανένα νόημα. 

Λειτουργούμε μηχανικά. 

Ωστόσο, αυτό το πάθος δεν είναι αφοσίωση ή συναισθηματισμός. 

Μόλις το πάθος έχει ένα κίνητρο ή μία προτίμηση, γίνεται ευχαρίστηση ή πόνος. 

Το πάθος που χρειαζόμαστε είναι το πάθος να Eίμαι. 

Επικεντρωμένοι στο συνηθισμένο μας "Εγώ", οι περισσότεροι από εμάς δεν αγαπούν και δεν αγαπιούνται. 

Έχουμε πολύ λίγη αγάπη στις καρδιές μας, και γι αυτό ικετεύουμε γι αυτή και την αναζητούμε σε υποκατάστατα. 

Η συνήθης συναισθηματική μας κατάσταση είναι αρνητική, όλα τα αισθήματά μας είναι αντιδράσεις.

 Πραγματικά, δεν γνωρίζουμε τι θα ήταν να έχουμε ένα θετικό συναίσθημα, τι θα ήταν να αγαπάμε. 

Το συνηθισμένο μου "εγώ", ο εγωισμός μου, είναι πάντα απασχολημένο με ότι το ευχαριστεί ή το δυσαρεστεί, με ότι "εμένα μου αρέσει" ή "εμένα δε μου αρέσει". 

Θέλει πάντα να παίρνει, να αγαπηθεί, και με ωθεί να αναζητώ αγάπη. 

Δίνω για να πάρω. 

Ίσως αυτό είναι γενναιοδωρία του νου μου, του "εγώ" μου, αλλά δεν είναι γενναιοδωρία της καρδιάς.

 

 Αγαπώ με το "εγώ" μου, τον εγωισμό μου, αλλά όχι με την καρδιά μου. 

Βαθιά κάτω, αυτό το "εγώ" είναι πάντα σε σύγκρουση με το άλλο πρόσωπο και αρνείται να μοιραστεί.  

Το να ζω χωρίς αγάπη είναι να ζω σε διαρκή αντίφαση, άρνηση του πραγματικού, αυτού που είναι. 

Χωρίς αγάπη, ποτέ δεν μπορεί κανείς να βρει τι είναι αλήθεια, και όλες οι ανθρώπινες σχέσεις είναι επώδυνες. 

Δεν γνωρίζω πλήρως τον εαυτό μου, το μυαλό και την καρδιά μου, τον πόνο μου και την απληστία μου, δεν μπορώ να ζήσω στο παρόν. 

Αυτό που πρέπει να εξερευνήσω δεν είναι πέρα από τον εαυτό, αλλά η ίδια η βάση από την οποία σκέφτομαι και νιώθω.

 Το μυαλό μου ποθεί τη συνέχεια, τη μονιμότητα και η επιθυμία του εγείρει το συνηθισμένο μου "εγώ". 

Αυτή η σκέψη είναι η πηγή του φόβου, του φόβου της απώλειας, του μαρτυρίου. 

Αν δεν γνωρίζω τη συνολική συνειδητότητά μου – ασυνείδητη καθώς συνειδητή - δεν θα κατανοώ το φόβο και η όλη η αναζήτησή μου θα παραστρατεί και θα παραμορφώνεται. 

Δεν θα υπάρχει αγάπη, και το μόνο το ενδιαφέρον μου θα είναι για την εξασφάλιση της συνέχειας αυτού του "εγώ", ακόμα και μετά το θάνατο.

via

Χαρακτήρας η συνειδητότητα;



Πώς θα αναπτύξω αρκετά ισχυρό χαρακτήρα ώστε να μην με ενοχλεί τίποτε και να μην χάνω την ψυχραιμία μου; 

Πήγαινε στη θάλασσα και παρατήρησε τη θάλασσα. Υπάρχουν εκατομμύρια κύματα, κάτω όμως στα βάθη της η θάλασσα παραμένει ήρεμη και ήσυχη, σε βαθύ διαλογισμό. Η αναταραχή είναι μόνο στην επιφάνεια, μόνο στην επιφάνεια εκεί όπου η θάλασσα συναντά τον έξω κόσμο, τους ανέμους. Διαφορετικά, η ίδια παραμένει πάντοτε ίδια, χωρίς ούτε ένα κυματισμό΄ δεν αλλάζει τίποτε.


Το ίδιο συμβαίνει και με σένα. Μόνο στην επιφάνεια όπου συναντάς τους άλλους υπάρχει αναταραχή, αγωνία, θυμός, προσκολλήσεις, απληστία, πόθος... μόνο στην επιφάνεια, όπου έρχονται οι άνεμοι και σε αγγίζουν. Και αν μένεις στην επιφάνεια, δεν μπορείς να αλλάξεις αυτό το μεταβαλλόμενο φαινόμενο΄ θα παραμείνει εκεί.

OSHO GREECE
via

Feature (Side)

Πρόσφατα

Random

*

Archives

© 2013 Point of view. All rights resevered. Designed by | point me