Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

AD (728x90)

  • 2793 Pine St

  • 1100 Broderick St

  • 868 Turk St

  • 420 Fell St

Δέκα φονικά φαγητά που υπάρχουν στον κόσμο




Μια μπουκιά μπορεί να σκοτώσει αν δεν έχει ετοιμαστεί σωστά.. Μεγάλες ποσότητες τοξινών και δηλητηρίου βρίσκονται μέσα στα συγκεκριμένα εδέσματα τα οποία μπορεί να αποτελέσουν και το τελευταίο γεύμα σας. Δείτε την λίστα!.


1: Fugu – Shimonoseki, Ιαπωνία
Fugu , επίσης γνωστό και σαν pufferfish, είναι ένα ψάρι του οποίου το συκώτι και γενικότερα τα εσωτερικά του όργανα περιέχουν θανατηφόρες ποσότητες της δηλητηριώδους τοξίνης “tetrodotoxin” για την οποία και δεν υπάρχει αντίδοτο. Παρόλα αυτά υπάρχουν άξιοι ειδικοί fugu chefs στην Ιαπωνία,που επιχειρούν και αφήνουν ακριβώς την ποσότητα δηλητηρίου που χρειάζεται για να δώσει μια μοναδική γεύση στο ψάρι.. Αν το λέει η καρδιά σας να αφήσετε την τύχη σας στον μάγειρα καλή σας όρεξη!


2: Ackee – Τζαμάικα
Αποτελεί και το εθνικό φρούτο της Τζαμάικα. Παρόλο που είναι πλούσιο σε βιταμίνες και πρωτείνες, αν το φρούτο φαγωθεί πριν να έχει ωριμάσει αρκετά έχει θανατηφόρες ιδιότητες..


Εμποδίζει την γλυκόζη να ελευθερωθεί από το συκώτι, το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα τους συνεχείς εμετούς και τις κρίσεις.


3: Bullfrog – Αφρική
Γιατί κάποιος να συμβιβαστεί μόνο με βατραχοπόδαρα στην Γαλλία αν μπορεί να φάει και ολόκληρο τον βάτραχο; Ο γιγάντιος Giant Namibian Bullfrog είναι μια λιχουδιά στο Αφρικανικό έθνος, αρκεί να κυνηγηθεί και να φαγωθεί την σωστή περίοδο.


Πρέπει με άλλα λόγια να είναι περίοδος ζευγαρώματος αλλιώς επιφέρει νεφρική ανεπάρκεια.


4: San Nak Ji – Κορέα
Δεν χρειάζεται μεγάλο κόπο παρασκευής για να σερβίρει κανείς san nak ji (ωμό μικρό χταπόδι) στους λάτρεις του ιδιαίτερου φαγητού.


Πρόκειται για πλοκάμια μικρού χταποδιού μαγειρεμένα στο λάδι με σουσάμι τα οποία όμως κολλάει ακόμα με τις βεντούζες τους. Συμβουλή αν θέλετε να το δοκιμάσετε, μασήστε καλά πριν καταπιείτε μιας και τα περιστατικά πνιγμού δεν είναι και λίγα.


5: Apricot Seeds – Τουρκία
Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο και τα βερύκοκα μπορούν να αποβούν μοιραία..


Από μικρούς μας βομβαρδίζουν με διατροφικές συμβουλές του τύπου να τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά αλλά κανείς δεν μίλησε για τις επικίνδυνες τοξίνες που υπάρχουν και χρειάζεται να εξοντωθούν.


Οι σπόροι από κεράσια, δαμάσκηνα, ροδάκινα, αμύγδαλα, βερύκοκα ακόμα και μήλα,περιέχουν υδρογονούχο κυάνιο. Μπορεί με ένα φρούτο να μην έχετε πρόβλημα αλλά προσοχή στην μεγάλη κατανάλωση!


6: Cassava – Αφρική, Νότια Αμερική
Τα φύλλα και οι σπόροι από το cassava είναι προς έκπληξη πολλών, πλούσια σε κυάνιο.


Το Cassava είναι ένα τροπικό λαχανικό προερχόμενο από την Νότια Αμερική, αλλά έχει κερδίσει και κοινό στην Αφρική, κυρίως για τον χυμό του ο οποίος και χρησιμοποιείται στην παραγωγή ενός ποτού, το piwarry.


7: Casu Marzu – Ιταλία
Το Casu Marzu είναι στην πραγματικότητα παράνομο στην Ιταλία, και μάλιστα πολλοί ανά τον κόσμο το θεωρούν περισσότερο σκουπίδι παρά φαγητό. Παρόλα αυτά, η προετοιμασία του είναι τόσο σχολαστική όσο και ένα εκπληκτικό επιδόρπιο.


 Τυρί από αρνίσιο γάλα έχει αφεθεί έξω για να “σαπίσει”, καθ’ όλη την διάρκεια το επισκέπτονται τακτικά ένα είδος από μύγες οι οποίες και βοηθούν στην διαδικασία γεννώντας τα αυγά τους μέσα στο τυρί. Τα αυγά παραμένουν μέσα μέχρι να σκάσουν ώστε να ξεκινήσουν να τρώνε το τυρί.


 Στο τέλος τα σκουλήκια αυτά καταφέρνουν αν μαλακώσουν το τυρί και το καθιστούν έτοιμο για φάγωμα με την προϋπόθεση να φαγωθεί το τυρί μαζί με τα σκουλήκια για να ελαττωθεί η τοξικότητα. Τώρα ποιος ο λόγος να φαγωθεί κάτι τέτοιο.. με την απορία θα μείνουμε!


8: Elderberries – Ευρώπη
Ίσως να είναι το λιγότερο θανατηφόρο φαγητό στην συγκεκριμένη λίστα, παρόλα αυτά κρύβει και επικινδυνότητα αν δεν φαγωθεί αρκετά ώριμο.


Δεν έχουν καταγραφεί αρκετές περιπτώσεις θανάτου αλλά σίγουρα δεν είναι και στην κατηγορία του ακίνδυνου.


9: Blood Clams – Shanghai, Κίνα
Να και μια τροφή η οποία σε κολλάει και ηπατίτιδα. Τα “ματωμένα μύδια” στην Κίνα την προκαλούν και μάλιοστα σε μεγάλο βαθμό.




Παρόλο που θεωρείται ένα από τα πιο γευστικά εδέσματα της χώρας, η παρασκευή τους απαιτεί γρήγορο βράσιμο κάτι που αφήνει πίσω ιιούς και βακτήρια συμπεριλαμβανομένων και αυτών την ηπατίτιδας και της δυσεντερίας!

10: McDonald’s – ΗΠΑ
Ναι καλά διαβάσατε. Ο νούμερο ένα δολοφόνος στην Αμερική είναι τα αποτελέσματα από χρόνια κατανάλωση fast food. Υψηλή χοληστερόλη, διαβήτης, καρδιοπάθειες και παχυσαρκία. Αυτός είναι και ο χειρότερος θάνατος.. Ο αργός θάνατος!

Ο άνθρωπος που κουνάει όλα τα κόκαλα στο σώμα του



Δείτε το video με τον άνθρωπο που μπορεί και κουνάει όλα τα
κοκάλα που έχει στο σώμα του.

Μπορείτε να μαντέψετε τι είναι;



Αν νομίζετε πως αυτό που απεικονίζεται στην φωτογραφία είναι παγωτό, κάνετε μεγάλο λάθος...

Ανακαλύψτε την σοκαριστική αλήθεια στην συνέχεια του άρθρου…

Πρόκειται για μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο που χρησιμοποιείται από τα fast food για chicken nuggets και μπιφτέκια. Επίσης χρησιμοποιείται για επεξεργασμένα προϊόντα κοτόπουλου που βρίσκουμε στα σουπερ μάρκετ.

Αφού αφαιρεθούν τα βασικά κομμάτια κρέατος από το κοτόπουλο, όλα τα υπόλοιπα κομμάτια όπως κόκκαλα, εντόσθια κτλ τοποθετούνται σε ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο τα πιέζει και τα πολτοποιεί με αποτέλεσμα την ροζ μάζα που μοιάζει με παγωτό.

Στην συνέχεια και εξαιτίας των βακτηρίων που συγκεντρώνει, το μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο πλένεται με αμμωνία. Τέλος, του δίνεται τεχνητά η γεύση κοτόπουλου και βάφεται με συνθετικό χρώμα.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι κάπως έτσι. Λαχταριστό, ε;

Δίδυμα ενώθηκαν τηλεπαθητικά μετά από 25 χρόνια που είχαν χωρίσει από την γέννα!


Η Κάρυ Κάιζερ, πάντα αισθανόταν μισή. Η ζωή της έμοιαζε με παζλ που του λείπει ένα κομμάτι…
Μία «αόρατη» δύναμη και μια σειρά από συμπτώσεις την έσπρωξαν να αναζητήσει την αλήθεια. Μέχρι που μια μέρα την συνάντησε μπροστά της: στην απέναντι πλευρα του δρόμου στεκόταν… ο εαυτός της!!



Το 1960, η Κάρυ υιοθετήθηκε από δύο γονείς που τη λάτρευαν. Μεγάλωσε μαζί με τον επίσης υιοθετημένο αδερφό της σε μία μικρή πόλη στο Μπέρλινγκτον. Από μικρή ηλικία θυμάται κάποιους ανθρώπους να την μπερδεύουν με κάποια Έιμυ. Το φαινόμενο αυτό έγινε πιο συχνό την περίοδο που σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Βερμόντ.

Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, άγνωστοι την πλησίαζαν θεωρώντας ότι ήταν κάποια Έιμυ. Ένα βράδυ Παρασκευής, αυτό ξανασυνέβη. Ένας νέος άντρας διέκρινε την Κάρυ σε ένα εστιατόριο, την πλησίασε θεωρώντας ότι είναι η Έιμυ. Της είπε μάλιστα ότι θα στοιχημάτιζε 1.000 δολάρια ότι εκείνη και η Έιμυ είχαν κάποια σχέση. Οι συμπτώσεις ήταν πολλές για να τις αγνοήσει.

Μάζεψε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσε από εκείνον τον άντρα και αποφάσισε να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης χωρίς προορισμό. Ένα ήταν το σίγουρο: Θα έβρισκε αυτή που της έμοιαζε τόσο πολύ.

Δεν της πήρε πολύ χρόνο να την εντοπίσει. Λες και το σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ της. Σήκωσε το τηλέφωνο και διστακτικά κάλεσε τον αριθμό. Στην άλλη γραμμή, βρισκόταν η δίδυμη αδελφή της την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε παντελώς. Η Έιμυ άκουσε με προσοχή αλλά και με δυσπιστία όσα της εξιστόρισε η Κάρυ.

«Αρχικά τη ρώτησα πότε έχει τα γενέθλιά της και εάν είναι υιοθετημένη» λέει η Κάρυ. «Έπεσα από τα σύννεφα όταν συνειδητοποίησα ότι έχουμε γενέθλια την ίδια μέρα. Ένιωθα μέσα μου ότι κάτι περίεργο συνέβαινε εδώ.Της ζήτησα να συναντηθούμε σε ένα παρκινγκ έξω από τη Βερμόντ. Κατά τα διάρκεια της διαδρομής αναρωτιόμουν πώς θα ήταν η Έιμυ; Θα μοιάζαμε εξωτερικά; Θα είχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα;»

Οι δύο αδερφές ξαφνιάστηκαν με αυτό που αντίκρισαν. «Έβλεπα τον εαυτό μου στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Είχα “παγώσει”. Δεν μπορούσα να βγω από το αυτοκίνητο».

Τα δύο κορίτσια ένιωσαν αμέσως ένα δέσιμο. Για πρώτη φορά στη ζωή τους, μετά από 25 χρόνια ένιωθαν ολοκληρωμένες. Η Έιμυ όπως ακριβώς και η Κάρυ ένιωθε όλα αυτά τα χρόνια ότι κάτι έλειπε από τη ζωή τους. Υπήρχε ένα κενό που καμία καριέρα και καμία οικογενειακή θαλπωρή δεν μπορούσε να καλύψει μέχρι τη στιγμή που αντίκρισε τη αδερφή της.

Είναι πραγματικά περίεργο το συναίσθημα να μην ξέρεις καθόλου κάποιον, να μην τον έχεις συναντήσει ποτέ πριν στη ζωή σου και στα λίγα λεπτά που τον έχεις μπροστά σου να συνειδητοποιείς πόσο πολύ σου μοιάζει και πόσο πολύ τον αγαπάς. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα δίδυμα αναπτύσσουν ένα έντονο δέσιμο από τη στιγμή που βρίσκονται μέσα στη μήτρα. Η περίπτωση αυτων των γυναικών αποδεικνύει οτι ακόμα και όταν τα δύο παιδιά χωριστούν αμέσως μετά τη γέννησή τους,συνεχίζουν να αισθάνονται ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει το άλλο τους μισό.

Η Κάρυ και η Έιμυ ανακάλυψαν ότι έμοιαζαν σε πολλά. Είχαν το ίδιο γούστο στα ρούχα και στα κοσμήματα. Κάπνιζαν ακόμα και την ίδια μάρκα τσιγάρων. Το σημαντικότερο όλων όμως ήταν ότι μπορούσαν να διαβάσουν η μία τη σκέψη της άλλης. Υπήρχε ένα είδος «υπερφυσικής» επικοινωνίας μεταξύ τους.
«Δεν χρειαζόταν να πω στην αδερφή μου ότι κάτι μου συμβαίνει» θα πει αργότερα η Έιμυ. “Βίωνε το πρόβλημά μου. Πριν καλά-καλά προλάβω να της το πω ήξερε ότι κάτι συνέβαινε».

Η Κάρυ βρήκε την αδελφή ψυχή της.Και μαζί με αυτήν και το κομμάτι από το παζλ που έψαχνε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της.

ΠΗΓΗ 

Ο πάγος λιώνει, το έδαφος της Γροιλανδίας ανυψώνεται





Το ασυνήθιστα ζεστό καλοκαίρι του 2010 μείωσε το βάρος του πάγου στη Γροιλανδία κατά 100 δισεκατομμύρια τόνους. Λόγω της  μειωμένης πίεσης, το έδαφος του νησιού ανυψώθηκε σε ορισμένα σημεία έως και δύο εκατοστά, αποκαλύπτουν μετρήσεις από σταθμούς GPS.

Οι γεωλόγοι γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι ο φλοιός της Γης είναι στην πραγματικότητα ελαστικός και αντιδρά στις αυξομειώσεις του υπερκείμενου βάρους. Μάλιστα ολόκληρη η βόρεια Ευρώπη συνεχίζει να ανυψώνεται τα τελευταία 10.000 χρόνια, μετά την υποχώρηση των πάγων που την κάλυπταν την τελευταία εποχή των παγετώνων.

Όμως οι μεταβολές αυτές είναι συνήθως εξαιρετικά αργές. Η ανύψωση της νότιας Γροιλανδίας, αντίθετα, συνέβη εξαιρετικά γρήγορα στη γεωλογική κλίμακα χρόνου. Χρειάστηκαν μόλις πέντε μήνες για να ανυψωθεί κατά 20 χιλιοστά το έδαφος στη νότια Γροιλανδία, όπου η υποχώρηση των πάγων ήταν εντονότερη.

Περίπου στο μέσο του νησιού η ανύψωση περιορίστηκε στα 5 χιλιοστά, ενώ στις βόρειες ακτές ήταν σχεδόν μηδενική, αναφέρει η ομάδα του Μάικλ Μπέβις στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

Δεδομένου ότι η ανύψωση του εδάφους είναι ανάλογη της μείωσης της μάζας του υπερκείμενου πάγου, οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούν στο μέλλον να υπολογίζουν την απώλεια πάγου μετρώντας την κατακόρυφη μετατόπιση του εδάφους.

Αυτό θα έχει μεγάλη σημασία μετά το 2015, όταν τεθούν εκτός λειτουργίας οι δίδυμοι δορυφόροι GRACE της NASA που μετρούν σήμερα το πάχος του καλύμματος πάγου.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Εταιρείας στο Σαν Φρανσίσκο.




http://strange-files.blogspot.com

Στα 60 τους έχουν ήδη 100 εγγόνια





Ο Βίκτορ Ούριχ και η σύζυγός του Ανέτα, «μόλις» στα 60 τους και οι δύο, περίμεναν με ξεχωριστή αγωνία την γέννηση του τελευταίου εγγονιού τους Χένρι, που τελικά ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα, μετά από εννέα μήνες κύησης, προ μερικών ημερών.


Δεν ήταν ότι ήταν άπειροι στα περί τοκετών: οι ίδιοι απέκτησαν συνολικά 16 παιδιά, μεταξύ τους και τον Χάινριχ, πατέρα του μικρού Χένρι, σε μία μικρή πόλη της Αλμπέρτα του Καναδά.

Ο Χάινριχ, ο μεγαλύτερος από τους γιους, συνέχισε την «παράδοση» των γονιών του και έχει ήδη εννέα παιδιά, με το μεγαλύτερο να είναι σήμερα 12 ετών, που απέκτησε από τη δική του σύζυγο Τατιάνα.

Αντίστοιχα «γόνιμα» ήταν και τα περισσότερα από τα άλλα μέλη της οικογένειας του Βίκτορ και της Ανέτας, με αποτέλεσμα, η άφιξη του μικρού Χένρι, να είναι ούτε λίγο ούτε πολύ η 100στή εγγονιού για τους περήφανους παπούδες.

«Είμασταν πολύ χαρούμενοι και αδημονούσαμε. Θα κάνουμε ένα γλέντι στην εκκλησία με όλη την οικογένεια παρούσα», δήλωσε ο «πατριάρχης» της οικογένειας Βίκτορ σε τοπικό ΜΜΕ του Καναδά.

Οπως λένε, βέβαια, με τόσους συγγενείς πρώτου βαθμού είναι δύσκολο να μαζευτούν όλοι την ίδια στιγμή στο ίδιο σημείο, αλλά το προσπαθούν δύο φορές ετησίως, στα γενέθλια του παππού και της γιαγιάς.
Η Τατιάνα διευκρινίζει ότι οι περισσότεροι «έρχονται για τα γενέθλια του παππού, που είναι το καλοκαίρι».

Οι ευτυχισμένοι παπούδες δεν έχουν τα βάρη που θα φανταζόταν κανείς για τη φροντίδα των εγγονιών τους, καθώς με τόσα αδέρφια και ξαδέρφια στο στενό περιβάλλον, η ανάγκη για τη φροντίδα των μωρών μοιράζεται, επιτρέποντάς τους να απολαμβάνουν περισσότερο τις ώρες με τα παιδιά.


Ο ινδός Ζίονα Χάνα έχει 39 συζύγους, 94 παιδιά και 33 εγγόνια, πολύ πιθανόν να προστεθούν ακόμα μερικά καθώς είναι μόλις 67 ετών.
Το θέμα φιλοξενεί η γερμανική Süddeutsche Zeitung προσθέτοντας ότι πρόκειται για τον πνευματικό ηγέτη μιας χριστιανικής αίρεσης στην ανατολική Ινδία. Συχνά, αναφέρει ο Χάνα στην εφημερίδα, δεν ήταν αγάπη ο λόγος του παντρευόταν αλλά αίσθημα ευθύνης απέναντι στις γυναίκες που του ζητούσαν το χέρι για να ‘χουν ένα πιάτο φαΐ και ένα σπίτι.

Τον άρτο το επιούσιο κερδίζει ο Χάνα από τα καταστήματα επίπλων που διατηρεί και τις φυτείες από μπανάνες. Που και που δέχεται δωρεές και οι μεγαλύτεροι γιοι του έχουν ήδη ξεκινήσει και αυτοί να βγάζουν τα δικά τους χρήματα

Κάθε μέρα η οικογένεια καταναλώνει βραδινό που αποτελείται από τουλάχιστον 30 κοτόπουλα, 65 κιλά πατάτες και 110 κιλά ρύζι. Ζουν σε πολυκατοικία τρωνε πάντα χωρισμένοι στους τέσσερις ορόφους και ανάλογα με την ηλικία τους.
Υπάρχουν 10 μπάνια τουαλέτες τα οποία χρησιμοποιούνται σε προκαθορισμένες ώρες.
Ο Χάνα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις αρχές στην περιοχή που ζει, αν και απαγορεύεται η πολυγαμία. Που και που περνάει από το σπίτι κάποιος κοινωνικός λειτουργός για να ενημερώσει για το σεξ και τους τρόπους προφύλαξης.
Πάντως ο Χάνα επιμένει ακόμα και σήμερα ότι «αν χτυπήσει την πόρτα μου μια νέα γυναίκα, σίγουρα δεν θα την απομακρύνω».


ΠΗΓΗ

Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου




Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (3)
Ο πλανήτης μας έχει πολλές ομορφιές. Η λίστα αυτή περιλαμβάνει μερικές από τις πιο ασυνήθιστες και αξιοσημείωτες παραλίες του κόσμου.
Σε μερικές μπορεί να μην μπορείτε να κολυμπήσετε αλλά δεν παύουν να έχουν κι αυτές μια ιδιαίτερη ομορφιά. Για να δούμε λοιπόν τις παραλίες αυτές…

Η παραλία Bowling Ball Beach στην Καλιφόρνια αντί για χρυσή άμμο ή βότσαλα, έχει τεράστιες πέτρες οι οποίες καταλαμβάνουν όλη την παραλία.
Οι πέτρες αυτές είναι τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο που θα νόμιζε κανείς ότι κάποιος τις άφησε έτσι.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (1)
Το Harbour Island στις Μπαχάμες μαγεύει όσους το επισκέπτονται με την άσπρη άμμο του και τα καταγάλανα νερά του.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (2)
Το Prince William Sound στην Αλάσκα αποτελεί σίγουρα ένα από τα θαύματα του κόσμου. Καθαρός αέρας, καταπράσινα βουνά τα οποία αντανακλώνται στα νερά και μαύρη άμμος είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της περιοχής που κόβουν την ανάσα.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (3)
Η παραλία Papakolea στη Χαβάη δεν είναι μια συνηθισμένη παραλία. Η άμμος έχει μαύρα, κόκκινα και πράσινα στοιχεία τα οποία προήλθαν από μια έκρηξη ηφαιστείου πριν 10.000 χρόνια και τα νερά είναι γαλαζοπράσινα.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (4)
Η λίστα αυτή δεν θα ήταν πλήρης αν δεν περιελάμβανε και μια ελληνική παραλία. Η παραλία Περίσσα στην Σαντορίνη είναι μια από τις πιο γνωστές του κόσμου για την μαύρη άμμο αλλά και για τον βράχο Μέσα Βουνό, το οποίο φωτίζεται το βράδυ. Οι σαγιονάρες είναι απαραίτητες καθώς η άμμος κρατάει την ζέστη.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (5)
Ηφαίστεια έχουν διαμορφώσει το ιδιαίτερο σχήμα της παραλίας Giant’s Causeway στην Βόρεια Ιρλανδία. Η παραλία αυτή συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς μύθους της Ιρλανδίας.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (6)
Η παραλία Rainbow στην Αυστραλία προσφέρει την απόλυτη ηρεμία. Αν πάρετε μια χούφτα από την χρυσή άμμο θα δείτε μυριάδα χρωμάτων.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (7)
Την παραλία Vik στην Ισλανδία αξίζει να την επισκεφθείτε για την ιδιαίτερη ομορφιά της. Πέρα από την μαύρη άμμο, περιβάλλεται από καταπράσινους λόφους.
Οι πιο ασυνήθιστες παραλίες του κόσμου (8)

Χίτλερ και κούφια γη



Η θεωρία της κούφιας γης μέχρι πριν από 15-20 χρόνια εθεωρείτο καθαρά αποκύημα επιστημονικής φαντασίας.

Ελάχιστοι δηλ. ήταν εκείνοι στην πανεπιστημιακή κοινότητα ανά τον κόσμο, οι οποίοι τολμούσαν να εκφράσουν δημόσια όχι βέβαια την πεποίθησή τους στην ορθότητα αυτής της θεωρίας (κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο!), αλλά την ανάγκη έστω να διερευνηθεί περαιτέρω το θέμα...

Μπροστά στη χλεύη των συναδέλφων τους επιστήμονες που ήταν σίγουροι ότι «κάτι» συνέβαινε ανέκαθεν στα «εντόσθια» του πλανήτη μας δίσταζαν να προβούν σε δημόσιες δηλώσεις και τοποθετήσεις σχετικά με ένα ζήτημα που είναι πράγματι μείζον για τη γεωπολιτική εξέλιξη του κόσμου, αλλά και για τις απόκρυφες επιστήμες!

Κι όλα αυτά παρ’ όλες τις ενδείξεις, οι οποίες «φώναζαν» περί του αντιθέτου. Πλήθος μυθολογικών παραδόσεων, αλλά και θρησκευτικών δρώμενων έκαναν σαφέστατα λόγο περί της ύπαρξης μιας «άλλης» πραγματικότητας στο εσωτερικό της Γης. Ίσως μάλιστα ακόμα και περί ενός... παράλληλου προς τον δικό μας κόσμου, με τον δικό του ιδιαίτερο πολιτισμό και τη δική του αυτοδύναμη από το εξωτερικό του πλανήτη (όπου βρισκόμαστε εμείς) εξέλιξη!...

Η κάθοδος στον Άδη του Ορφέα, του Ηρακλή και του Οδυσσέα, ο μύθος του λαβύρινθου και του Μινώταυρου, αλλά και η ίδια η κάθοδος του Ιησού Χριστού στον «κάτω κόσμο» μετά τη στάυρωσή Του έκαναν σαφή υπαινιγμό για την ύπαρξη αυτής της υπόγειας πραγματικότητας. Επίσης, το αρχετυπικό αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη του ανθρώπου για μια ζωή άλλοτε μέσα στα έγκατα της Γης (στα σπήλαια και όχι μόνο) δημιουργούσε ακριβώς την ίδια αίσθηση.

Τέλος, διόλου τυχαίο δεν είναι ότι ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας-μύστης Ιούλιος Βερν, στο κλασικό έργο του «Ταξίδι στο κέντρο της Γης», κάνει πλήρη περιγραφή αυτού του κόσμου που συνεχίζει να υπάρχει, κινούμενος στους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης, κάτω απ’ τον δικό μας πολιτισμό, εδώ και χιλιετίες. Και είναι γνωστό ότι ο Βερν δικαιώθηκε σε ΟΛΑ όσα ανέφερε στα έργα του, όσο «τρελά» και αν φάνταζαν αυτά στην εποχή του!...

Είναι βέβαιο ότι ο Αδόλφος Χίτλερ, ο ηγέτης του Γ΄ Ράιχ, ως μέτοχος πολλών απόκρυφων μυστικών, γνώριζε άριστα την ύπαρξη αυτού που ονομάζουμε σήμερα «κούφια γη» (ή «κοίλη γη»), κάτι που άλλωστε αποτέλεσε και κεντρικό ζήτημα αναζήτησης της περιβόητης Εταιρείας της Θούλης, στην οποία και ο ίδιος είχε κυρίαρχο ρόλο. Ο Χίτλερ είχε βασικά ως οδηγούς του τις παρακάτω διαπιστώσεις προγενέστερων διανοούμενων.

Πρώτα απ’ όλα του ιδίου του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου της αρχαιότητας, του Πλάτωνα, ο οποίος ανέφερε τα εξής χαρακτηριστικά: «Η αληθινή κατοικία του Απόλλωνα βρίσκεται ανάμεσα στους Υπερβόρειους, σε μία χώρα αιώνιας ζωής. Η Λητώ, η μητέρα του Απόλλωνα, γεννήθηκε σε ένα νησί στον αρκτικό ωκεανό, πολύ πιο πέρα από τον βόρειο άνεμο. O θεός που κάθεται στο κέντρο, στον ομφαλό της γης, είναι ο Κύριος των μύθων και ο Δημιουργός των θρησκειών της ανθρωπότητας»...

Φυσικά αυτή η περιγραφή ταιριάζει απόλυτα με τη γενικότερη αντίληψη των προγόνων μας περί του «σκοτεινού»-υποχθόνιου βασιλείου του Πλούτωνα, όπου κυριαρχεί το ημίφως, όπου βέβαια η πηγή ενέργειας δεν είναι παρά ο «εσωτερικός Ήλιος», δηλ. ο πυρήνας που δεσπόζει στο κέντρο της Γης.

Ένας άλλος ερευνητής που μελετήθηκε πολύ από τον Χίτλερ και τους... Παλαιοναζί (!) ήταν ο πασίγνωστος αστρονόμος Έντμουντ Χάλεϊ (απ’ όπου και η ονομασία του γνωστού κομήτη), ο οποίος το 1692 είπε τα εξής: «Κάτω από τον φλοιό της Γης, που έχει πάχος 800 χιλιόμετρα, υπάρχει ένα κενό. Ένα τεράστιο κούφωμα. Μέσα σ’ αυτό το κενό υπάρχουν τρεις ομόκεντροι πλανήτες, με τον ίδιο άξονα. Έχουν περίπου το μέγεθος του Άρη, της Αφροδίτης και του Ερμή»...

Αλλά και ο Τζον Κλιβς Σιμς, πρώην λοχαγός του πεζικού των ΗΠΑ, είχε αναφέρει τον Μάιο του 1818 τα εξής συγκλονιστικά, που βέβαια έφτασαν στα αυτιά του Γερμανού εθνικοσοσιαλιστή ηγήτορα: «Δηλώνω ότι η Γη είναι κούφια! Το εσωτερικό της κατοικείται και αποτελείται από έναν αριθμό συμπαγών ομόκεντρων σφαιρών, η μία μέσα στην άλλη, και είναι ανοιχτή στις περιοχές των πόλων στη 12η ή τη 16η μοίρα.

Αναζητώ 100 γενναίους συντρόφους, εφοδιασμένους και εξοπλισμένους πολύ καλά, για να ξεκινήσουμε το φθινόπωρο από τη Σιβηρία με τάρανδους και έλκηθρα, με κατεύθυνση τους πάγους της Βόρειας Παγωμένης Θάλασσας. Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα βρούμε μία θερμή και πλούσια χώρα, γεμάτη από ωφέλιμα φυτά και ζώα. Αν δεν συναντήσουμε ανθρώπους, όταν φτάσουμε σε 82 μοίρες βόρειο πλάτος, θα επιστρέψουμε την επόμενη άνοιξη»...

Ο δε Γουΐλς Τζορτζ Έμερσον δήλωσε το 1908 τα παρακάτω επίσης πολύ εντυπωσιακά: «Ο κόσμος μας δημιουργήθηκε αρχικά μόνο για το εσωτερικό του... Η απόσταση μεταξύ των δύο εσωτερικών επιφανειών είναι 1.000 χιλιόμετρα μικρότερη από τη διάμετρο της Γης. Στο κέντρο βρίσκεται μία τεράστια μπάλα θαμπής κόκκινης φωτιάς, περικυκλωμένη από ένα λευκό απαλό φωτεινό σύννεφο. Εκεί βρίσκεται ο θρόνος του Βασιλιά του Κόσμου»!!!

Πρόκειται βέβαια για την πανάρχαια μυστικιστική παράδοση του κυβερνήτη αυτού του κόσμου, τον οποίο οι βουδιστές αποκαλούσαν Μανού. Αλλά ο Μανού δεν είναι παρά η παραφθορά του ελληνικού ονόματος του βασιλιά της Κρήτης, Μίνωα, ο οποίος πέρασε και στην Αίγυπτο ως Μεν ή Μην, αλλά και ως Άμμων Ρα!... Επίσης, οι ινδουϊστές θεωρούσαν ως παγκόσμιο επόπτη-μονάρχη του κόσμου τούτου τον υπόγειο αυτοκράτορα Τσάκρα Βάρτι, ο οποίος έθετε σε περιστροφή τον παγκόσμιο τροχό, δηλ. την εξελικτική διαδικασία του σύμπαντος.

Έτσι γεννήθηκε ο συμβολισμός του περιστρεφόμενου Ήλιου, δηλ. η αρχαία ινδική σβάστικα (ο αγκυλωτός σταυρός), που φυσικά σημαίνει το ευρισκόμενο εν κινήσει άστρο της ημέρας. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ο Αδόλφος Χίτλερ έλαβε αυτό ακριβώς το σύμβολο ως δικό του σήμα-κατατεθέν της Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης, που υποτίθεται ότι έπρεπε να ξεκινήσουν μετά τον θρίαμβό του στον Μεγάλο Πόλεμο...

Γνωστές λοιπόν είναι οι εξερευνητικές αποστολές των Γερμανών Ναζί επί Β΄ παγκοσμίου πολέμου σε διάφορα μέρη του κόσμου, αλλά ιδίως στην Ευρώπη και την Ελλάδα, προκειμένου προφανώς να αποκτήσουν πρόσβαση στο εσωτερικό του πλανήτη. Μάλιστα ένας παγκοσμίου φήμης συγγραφέας, ο Ιταλός καθηγητής Ουμπέρτο Έκο, στο δημοφιλές μυθιστόρημά του (αποκρυφιστικής φύσης) «Το εκκρεμές του Φουκώ», υπονοεί σαφέστατα ότι ο πόλεμος που τόσο πλήγωσε τον πλανήτη οφείλεται στη μανία του Χίτλερ με την υπόθεση της κούφιας γης, αλλά και με ένα σημάδι που έκρινε τη μοίρα του κόσμου και το οποίο... βρισκόταν κάπου στο σώμα ενός Εβραίου!!!

Γι’ αυτό και το περίφημο Ολοκαύτωμα, αλλά και η ενδελεχής έρευνα στα σώματα των Εβραίων, οι «φούρνοι» και όλα όσα συνθέτουν αυτό το πολύπλοκο ζήτημα των καιρών μας... Και βέβαια ο Χίτλερ επιθυμούσε να έρθει σε επαφή με τη φυλή που κατοικεί στο εσωτερικό του πλανήτη, επειδή υποτίθεται ότι είναι η Άρεια ανώτερη φυλή, που θα αλλάξει τη μοίρα του κόσμου μας! Στην Ελλάδα έγιναν έρευνες στο φαράγγι του Βίκου, στη Γαύδο, στο Δίστομο και αλλού.

Ο Χίτλερ πίστευε επίσης πως η γη είναι κούφια και πως η καμπυλότητά της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπομπή υπέρυθρων ακτινών, που θα μπορούσαν να καταγράψουν κινήσεις σε τεράστιες αποστάσεις και για την διενέργεια πολεμικών επιχειρήσεων πίσω από τις γραμμές του εχθρού μέσω υπόγειων διαδρομών.

ΠΗΓΗ 

90 Χρονών και ακόμα τρέχει σε αγώνες



Ο Arthur Gilbert μπορεί να έχει φτάσει την ηλικία των 90,  αυτό όμως δεν τον πτοεί καθώς συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του στον αθλητισμό.



Ο Arthur είναι ο μεγαλύτερος αθλητής του κόσμου και παίρνει μέρος σε διάφορους αγώνες δρόμου, κολύμβησης αλλά και ποδηλάτου. Ο Arthur για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των αγώνων, ακολουθεί πιστά ένα σκληρό πρόγραμμα γυμναστικής, πηγαίνοντας στο γυμναστήριο τρεις φορές την εβδομάδα, κάνοντας ποδήλατο τις Κυριακές και κολυμπώντας κάθε μέρα στην πισίνα του δήμου.

Η μουσικοθεραπεία είναι θεραπευτική




Σημαντική η επίδραση της μουσικής στην ψυχολογία μας

Μουσικοθεραπεία ονομάζουμε το υποστηρικτικό εκείνο επάγγελμα υγείας, που κάνει χρήση της μουσικής και του ήχου σε όλες τους τις εκφάνσεις, με στόχο τη διατήρηση ή τη βελτίωση της υγείας του θεραπευόμενου.

Εφαρμογές της μουσικοθεραπείας βρίσκουμε στη ρύθμιση του κυκλοφοριακού μας συστήματος, της αρτηριακής πίεσης, του αναπνευστικού, της γενικότερης σωματικής και ψυχικής υγείας, των ψυχοσωματικών διαταραχών (άγχος, στρές, φοβίες κ.α.), στην καλή εξέλιξη της κυήσεως, στη σωστή ανάπτυξη του εμβρύου, στις μετεγχειρητικές διαταραχές, κ.α.

Η μουσικοθεραπεία στηρίζεται στη διαπροσωπική θεραπευτική σχέση ενός επαγγελματία μουσικοθεραπευτή και του θεραπευόμενου. Οι στόχοι και οι μέθοδοι της θεραπευτικής διαδικασίας είναι εξατομικευμένες και προσαρμοσμένες κάθε φορά στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του θεραπευόμενου. Η ιδέα ότι η επίδραση της μουσικής θα μπορούσε να είναι θεραπευτική είναι πολύ παλιά.

Η πεποίθηση των πρωτόγονων ότι η ασθένεια οφειλόταν σε ανώτερες μαγικές ή θεϊκές δυνάμεις, ανέπτυξε τον εξορκισμό ως τρόπο εξοστρακισμού των βλαβερών εκείνων οντοτήτων. Οι τελετές αυτές συνδύαζαν ήχους, μουσική, λόγια και κινήσεις, κατάλληλα για την εκάστοτε περίσταση.

Το παλαιότερο τεκμήριο ιατρικής πρακτικής, οι Αιγυπτιακοί πάπυροι Kahun, αναφέρεται στη χρήση ενός μαγικού άσματος (ξόρκι) που συνέβαλε δραματικά στη θεραπεία ασθενειών. Μαρτυρίες για τη χρήση της μουσικής ως θεραπευτικό μέσο συμπεριλαμβάνονται σε πολλές ιστορικές γραφές αρχαίων πολιτισμών, όπως η Αίγυπτος, η Κίνα, η Ινδία, η Ελλάδα και η Ρώμη.

Πολύ αργότερα, ο Πέρσης επιστήμονας, ψυχολόγος και μουσικολόγος Al Farabi (872-950 μ.Χ), στην πραγματεία του «Meanings of the Intellect» (Έννοιες της Διανοίας) έκανε αναφορά στη μουσικοθεραπεία και στη θεραπευτική επίδραση της μουσικής στην ψυχή.

Από το τέλος του 18ου αιώνα, οι επιστήμονες άρχισαν να ερευνούν την επίδραση της μουσικής στο ανθρώπινο σώμα. Τότε ήταν που εδραιώθηκε η αντίληψη ότι η μουσική επηρεάζει τον καρδιακό παλμό, την αναπνευστική λειτουργία, την κυκλοφορία του αίματος, κ.λ.π.

Η καθιέρωση της μουσικοθεραπείας ως κλάδος υγείας ξεκίνησε αμέσως μετά τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, όταν επαγγελματίες και ερασιτέχνες μουσικοί προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους πηγαίνοντας σε νοσοκομεία όπου νοσηλεύονταν Βετεράνοι στρατιώτες, προσπαθώντας, με την παθητική ή και ενεργητική συμμετοχή των στρατιωτών αυτών σε μουσικά δρώμενα, να απαλύνουν τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που άφησε πίσω του ο πόλεμος, αλλά και να ανακουφίσουν τον πόνο.

Η αξιοσημείωτη ανταπόκριση των τραυματιών στη μουσική οδήγησε το ιατρικό προσωπικό να ζητήσει την πρόσληψη των μουσικών από τα νοσοκομεία. Η ανάγκη προηγούμενης εκπαίδευσης των μουσικών αυτών οδήγησε με τη σειρά της στην ίδρυση του πρώτου Πανεπιστημιακής Έδρας Μουσικοθεραπείας, στο Πανεπιστήμιο του Michigan, το 1944.

Καθήκον του μουσικοθεραπευτή είναι να εκτιμά κάθε φορά τη συναισθηματική, πνευματική και φυσική κατάσταση του ασθενούς μέσω των αντιδράσεών του σε διαφορετικά ηχητικά και μουσικά ερεθίσματα. Κατόπιν, να προσαρμόζει τις θεραπευτικές συνεδρίες στις ιδιαίτερες ανάγκες του θεραπευόμενου.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο είδος μουσικής που έχει γενικά κι αόριστα μεγαλύτερη θεραπευτική επίδραση από κάποιο άλλο. Το είδος μουσικής ή τα μουσικά ερεθίσματα που χρησιμοποιεί ο θεραπευτής, προσδιορίζονται από τις ιδιαίτερες προτιμήσεις του θεραπευόμενου τις ιδιαίτερες συνθήκες θεραπείας, καθώς και τους στόχους που έχουν τεθεί.

Είναι αλήθεια ότι ο θεραπευόμενος δε χρειάζεται να έχει καμία προηγούμενη γνώση ή επαφή με τη μουσική, εμπειρική ή ακαδημαϊκή για να επωφεληθεί από τη θεραπεία.

Ο θεραπευτής μπορεί να επιλέξει άλλοτε την παθητική ακρόαση επιλεγμένων μουσικών αποσπασμάτων ή ήχων, και άλλοτε την ενεργητική συμμετοχή του θεραπευόμενου στη διαδικασία παρακινώντας τον να συνθέσει μουσική ή στίχους, να αυτοσχεδιάσει, να πλάσει νοερά εικόνες μέσα από τους ήχους και τη μουσική, να αναλύσει στίχους κ.α.

Η μουσικοθεραπεία συνδράμει στη θεραπεία ή/και στη βελτίωση σωματικών, ψυχικών, συναισθηματικών και πνευματικών ασθενειών ή δυσκολιών, όπως είναι ο χειρισμός του καθημερινού συσσωρευμένου άγχους, αναπτυξιακά και μαθησιακά προβλήματα, νόσος Alzheimer, βελτίωση μνήμης, απελευθέρωση και ενίσχυση συναισθηματικής έκφρασης, διευκόλυνση διαπροσωπικής επικοινωνίας κ.α.

Από τη μουσικοθεραπεία ως θεραπευτική μέθοδο επωφελούνται άτομα διαφορετικών ηλικιών (παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και ηλικιωμένοι).

«Δεν υπάρχουν κακοί, αλλά “δύσκολοι”μαθητές»




Ποιοί άραγε είναι οι λόγοι που προκαλούν την χαμηλή επίδοση ορισμένων παιδιών στο σχολείο και ποιοι οι τρόποι της αντιμετώπισής τους. 


   
Το προφίλ του “κακού” μαθητή
  • Περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Εχθρική αντιμετώπιση απο συμμαθητές και εκπαιδευτικούς
  • Αγχώδης κατά κανόνα
  • Συχνά με προβλήματα υγείας και σωματικής διάπλασης
  • Η απογοήτευση από τους χαμηλούς βαθμούς οδηγεί συχνά σε εγκατάλειψη του σχολείου
  • Αποτελεί το 30% του μαθητικού δυναμικού στην ηλικία των 15 χρόνων ενώ στη Φινλανδία μόνο το 5%
Οι δε γονείς του
  • Θεωρούν την εκπαίδευση απλώς ένα μέσο εύρεσης εργασίας
  • Δύσκολα συμμετέχουν στις δραστηριότητες του παιδιού (π.χ. μελέτη)
  • Δεν ενισχύουν την αυτοεκτίμηση του μαθητή
Γι αυτό…
  • Μην επιβαρύνετε το παιδί σας, επισημαίνοντας του πόσο κακός μαθητής είναι
  • Ενθαρρύνετε κάθε επιτυχία του
  • Μη φέρνετε σε δύσκολη θέση το παιδί μπροστά σε τρίτους
  • Δείξτε του εμπιστοσύνη, ελέγχοντας ταυτόχρονα τη μελέτη του
  • Συζητείστε μαζί του πού μπορείτε να κάνετε λάθος
  • Μη στερείτε το παιχνίδι και τις εξόδους του
  • Να καταλάβετε ότι οι βαθμοί δεν είναι αυτοσκοπός
Οι κύριοι τρεις λόγοι αποτυχίας στο σχολείο
  • Το μικρό εισόδημα της οικογένειας Ο παράγοντας αυτός παίζει σπουδαίο ρόλο στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου
  • Η γλώσσα Οι ξενόγλωσσοι  μαθητές δύσκολα ακολουθούν το κανονικό πρόγραμμα
  • Το ιστορικό Παίζει ρόλο αν οι γονείς ή τα αδέλφια τους είχαν εγκαταλείψει κι αυτοί το σχολείο
Στα διαγωνίσματα οι παρατηρήσεις του δασκάλου είναι πολλές. Το παιδί δεν παρακολουθεί ούτε συμμετέχει την ώρα του μαθήματος. Το άριστα είναι άπιαστο όνειρο για τους «κακούς» μαθητές. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το φαινόμενο της σχολικής αποτυχίας σημαίνει την ολική ή μερική αποτυχία του μαθητή να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και υποχρεώσεις του σχολείου και πολλές φορές οδηγεί στην εγκατάλειψή του. 

Θα πρέπει αρχικά να σκεφτούμε το σχολείο όπως είναι σήμερα: στο πλαίσιο δηλαδή του ανταγωνισμού για μια θέση στην ανώτερη εκπαίδευση, που συχνά απαιτεί πέρα από την υποχρεωτική σχολική παρακολούθηση και φροντιστηριακή υποστήριξη. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι ένας πολύ πιεστικός παράγοντας για το παιδί, που πέρα από το διάβασμα θα έπρεπε ταυτόχρονα να κοινωνικοποιείται, να παίζει και να αθλείται. Όλη αυτή η πίεση όμως πολλές φορές λειτουργεί αποτρεπτικά και φέρνει αντίθετα αποτελέσματα.

«Αυτοί που δεν παίρνουν τα γράμματα», «οι ανίκανοι», «οι αδιάφοροι», «οι τεμπέληδες», «οι καθυστερημένοι». Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς οι μαθητές χρεώνονται την αποκλειστική ευθύνη για την αποτυχία στο σχολείο και αυτό δεν παρατηρείται μόνο στο οικογενειακό, αλλά και στο σχολικό περιβάλλον.   

Πίσω όμως από τους κακούς μαθητές που δεν “παίρνουν τα γράμματα”, βρίσκονται περιβάλλοντα φτωχά, μειονεκτικά, χωρίς προσδοκίες και γονείς ανεπαρκείς και αδύναμοι. Πίσω από τους “τεμπέληδες” μαθητές βρίσκονται εκπαιδευτικοί κουρασμένοι και προκατειλημμένοι χωρίς καμία διάθεση να διδάξουν έναν “δύσκολο” μαθητή, πιστεύουν οι ψυχολόγοι.

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών
Γι αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη οι εκπαιδευτικοί να έρθουν σε επικοινωνία με τον ίδιο το μαθητή. Να προσπαθήσουν να εκμαιεύσουν τι κρύβεται πίσω από μία κακή σχολική επίδοση. Εάν υπάρχουν προβλήματα στο σπίτι που αποσπούν την προσοχή του παιδιού ή εάν υπάρχει αντίθετα ένα υποστηρικτικό περιβάλλον. 

Διαφορετικά, υπάρχει το ενδεχόμενο απλώς να δυσκολεύεται το παιδί, να έχει δηλαδή μαθησιακά προβλήματα, οπότε χρειάζεται ενισχυτική διδασκαλία ή αξιολόγηση από εξειδικευμένο προσωπικό.
Κι ενώ η πολιτεία πρέπει να είναι αρωγός στους εκπαιδευτικούς ωστόσο δεν υπάρχει καμιά σημαντική βοήθεια από ειδικούς ψυχολόγους. Πολλοί πιστεύουν ότι κανένας μαθητής δεν είναι τεμπέλης. Απλώς μπορεί να μην έχει τα κίνητρα είτε από την οικογένεια είτε από τον δάσκαλο, να μην τον επιβραβεύει.  

Τέλος, αυτό που ίσως είναι το πιο σημαντικό είναι να μην περιθωριοποιεί ο εκπαιδευτικός τον μαθητή. Να εντοπίζει το πρόβλημα, να σκύβει από πάνω κι όχι να αγνοεί τον “κακό” μαθητή και να κάνει μάθημα με όσα παιδιά μπορούν να παρακολουθήσουν.

Ο ρόλος των γονιών
Ο ρόλος των γονιών είναι, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, καθοριστικός. «Οι γονείς είναι η συνέχεια του σχολείου. Γι΄ αυτό και θα πρέπει να κρατήσουν κοινή στρατηγική αντιμετώπιση. Δεν μπορεί ο ένας να είναι αυστηρός με τον “κακό” μαθητή και ο άλλος να λέει “δεν πειράζει”. Από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνουν είναι να μην επισημαίνουν στο παιδί, και μάλιστα μπροστά σε τρίτους, το πόσο κακός μαθητής είναι, γιατί έτσι θα ενισχύσουν τον φαύλο κύκλο της αποτυχίας. 

Έρευνα που ολοκληρώθηκε το 2007 και πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) έδειξε ότι όλοι σχεδόν οι μαθητές του δημοτικού θεωρούν ότι οι γονείς τους θέλουν καλούς βαθμούς, ενώ σχεδόν οι μισοί από τους συμμετέχοντες μαθητές λυκείου δήλωναν ότι οι γονείς τούς πιέζουν για να παίρνουν άριστα. Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβουν μαθητές και γονείς ότι η υψηλή βαθμολογία δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά το βραβείο για μια καλή προσπάθεια.

Αντίθετα, θα πρέπει να ενθαρρύνουν κάθε επιτυχία του παιδιού όσο ασήμαντη κι αν τους φαίνεται. Κι όχι να μπαίνουν σε παιχνίδια ανταγωνισμού- “εγώ στην ηλικία σου ήμουν ο καλύτερος μαθητής”- καθώς έτσι όχι μόνο δεν θα το βοηθήσουν, αλλά θα το κάνουν να αισθάνεται ακόμα πιο μειονεκτικά, ακόμα πιο αποτυχημένο, να νιώθει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, πως δεν είναι αρκετά καλός για την οικογένεια και τελικά να οδηγηθεί στην παραίτηση είτε του διαβάσματος είτε του σχολείου. Οι δε γονείς θα πρέπει να βάζουν όρια στο διάβασμα του παιδιού: Τα παιδιά χρειάζονται σταθερότητα που επιτυγχάνεται όχι με αυστηρές τιμωρίες, αλλά με τη θέσπιση ορίων. 

Πώς η κατοχή ενός σκύλου ευνοεί τη σωματική και ψυχική υγεία του ανθρώπου





Νέα μελέτη υποδεικνύει τα οφέλη της κατοχής σκύλου ως προς την υγεία του ανθρώπου. Το να έχει κάποιος στο σπίτι του ένα σκύλο βελτιώνει τη φυσική αλλά και την ψυχολογική κατάσταση του ιδιοκτήτη περισσότερο από την κατοχή μιας γάτας...

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα της Dr.Deborah Wells, του Queens University στην Ιρλανδία.

Η μελέτη αποτελεί αξιολόγηση προηγούμενων ερευνών που είχαν εξετάσει τη σχέση μεταξύ κατοχής σκύλου και ψυχολογικής κατάστασης του ιδιοκτήτη.
Στη μελέτη αναφέρεται ότι ο σκύλος προστατεύει τον άνθρωπο από αρρώστιες, τον βοηθά στη γρηγορότερη ανάρρωση και τον προειδοποιεί για αρχικά συμπτώματα καρκίνου, υπογλυκαιμίας και επιληπτικών κρίσεων.
Η ερευνήτρια εξέτασε το ρόλο των σκύλων στην ψυχική υγεία του ανθρώπου, στον οποίο περιλαμβάνεται ο θεραπευτικός τους ρόλος στην βοήθεια των ανάπηρων, όπως και ο ρόλος τους σε νοσοκομεία, φυλακές και κέντρα αποκατάστασης.
Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ υποδεικνύει ότι είναι πιθανό η σχέση του ανθρώπου με το σκύλο να βοηθά ανθρώπους με σχιζοφρένεια να αισθάνονται πιο ήρεμοι ή να ενεργοποιούνται πιο εύκολα.
Άλλη έρευνα υποδεικνύει ότι τα σκυλιά βοηθούν τα παιδιά που ακολουθούν επίπονη θεραπεία να την αντέξουν καλύτερα.
Ορισμένες ενδείξεις δεν έχουν ακόμα αποδειχτεί αλλά σε άλλους τομείς η ερευνήτρια βρήκε πως οι ιδιοκτήτες σκύλων είχαν κατά 8,6% υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης μετά από μια καρδιακή προσβολή σε σχέση με όσους δεν είχαν σκύλο.
Προσπαθώντας να εξηγήσει από πού προέρχονται τα οφέλη στον άνθρωπο, η ερευνήτρια θεωρεί ότι καταρχήν ο άνθρωπος ωφελείται από τη φυσική δραστηριότητα.
Ως έμμεσα αποτελέσματα θεωρεί την επαφή με κόσμο, στην οποία οδηγεί η κατοχή ενός σκύλου, όταν ο ιδιοκτήτης του το βγάζει βόλτα και την πιθανότητα ο δεσμός μεταξύ σκύλου και ανθρώπου να αποτελεί εμπόδιο στην εμφάνιση του στρες.
Συγκρίνοντας την κατοχή σκύλου με αυτή της γάτας, η ερευνήτρια δηλώνει ότι από την έρευνα προκύπτει ότι οι άνθρωποι που απέκτησαν ζώα από φιλοζωικές εταιρίες ανέφεραν μείωση προβλημάτων, όπως οι πονοκέφαλοι, η ζάλη, και τα κρυολογήματα, ένα μήνα μετά την είσοδο του σκύλου στο σπίτι.
Ωστόσο, το φαινόμενο παρατηρήθηκε μόνο στα αφεντικά των σκύλων –τα οποία εξακολουθούσαν να έχουν τα ίδια οφέλη και δέκα μήνες μετά-και όχι σε όσους είχαν κάποια γάτα στο σπίτι.

Feature (Side)

Πρόσφατα

Random

*

Archives

© 2013 Point of view. All rights resevered. Designed by | point me